ประเมินประสิทธิผลการสอน โดยใช้กลยุทธ์ใหม่ที่สร้างเส้นทางการเรียนรู้อย่างมีความสุข
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ข้อ (1) ศึกษาทัศนคติการเรียนรู้โดยใช้กลยุทธ์สร้างเส้นทางการเรียนรู้อย่างมีความสุขผ่านรายวิชา “ฟาร์มสุขปลูกเอง” (2) สำรวจระดับความพึงพอใจของผู้เรียนต่อกลยุทธ์การสอนแบบลงมือทำที่เน้นความสุขในการเรียนรู้ และ (3) ประเมินประสิทธิผลของการจัดการเรียนการสอนด้วยกลยุทธ์ใหม่การสร้างเส้นทางการเรียนรู้อย่างมีความสุข โดยกลุ่มตัวอย่างคือนิสิตที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาฟาร์มสุขปลูกเอง ประจำภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 565 คน ใช้การสำรวจทั้งกลุ่มเป้าหมาย (ไม่มีการสุ่มตัวอย่าง) และเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถามปลายปิดและปลายเปิด การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เปรียบเทียบคะแนนก่อนและหลังเรียนด้วยสถิติ t-test ผลการศึกษาพบว่าด้านทัศนคติต่อการเรียนรู้แบบมีความสุข: ผู้เรียนมีทัศนคติเชิงบวกต่อการเรียนการสอนในรายวิชาฟาร์มสุขปลูกเองในระดับสูง โดยเฉพาะในด้านความสนุก ความสุขในการเรียน การส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ และความรู้สึกภาคภูมิใจจากการเรียนรู้ด้วยตนเอง ด้านความพึงพอใจต่อกลยุทธ์การสอน: ผู้เรียนมีความพึงพอใจในระดับมากถึงมากที่สุดในทุกด้าน โดยเฉพาะด้านความชัดเจนของวัตถุประสงค์การเรียนรู้, ความสอดคล้องของเนื้อหากับกิจกรรม และบทบาทของผู้สอนในการส่งเสริมการเรียนรู้ ทั้งนี้ผู้เรียนยังแสดงความสามารถในการใช้กระบวนการคิดวิเคราะห์ แก้ปัญหา และสื่อสารร่วมกับเพื่อนร่วมชั้นได้ดี ด้านประสิทธิผลของการจัดการเรียนการสอนโดยประเมินจากการเปรียบเทียบคะแนนก่อนเรียน และหลังเรียน ของผู้เรียนพบว่า คะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ 13.85 คะแนน และคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ 16.36 คะแนน ซึ่งมีความแตกต่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 แสดงให้เห็นว่ากลยุทธ์การเรียนรู้ใหม่ที่เน้นความสุขและการมีส่วนร่วมของผู้เรียนมีผลต่อการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้นกลยุทธ์ใหม่ที่สร้างเส้นทางการเรียนรู้อย่างมีความสุขช่วยเสริมสร้างทัศนคติที่ดี ความพึงพอใจ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนอย่างชัดเจน องค์ความรู้นี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบรายวิชาอื่นๆ เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้เชิงรุกอย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
โภไคย เฮ่าบุญ, โสภณ จันทร์ทิพย์, ธรรมรัตน์ แซ่ตัน, ธงชัย สุธีรศักดิ์ และ วัชรวดี ลิ่มสกุล. (2566). การศึกษาความพึงพอใจต่อรูปแบบการจัดการเรียนการสอนระดับปริญญาตรีของคณะเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019. วารสารสังคมวิจัยและพัฒนา, 5(2), 1-21
พิศิษฐ ตัณฑวณิช และ พนา จินดาศรี. (2561). ความหมายที่แท้จริงของค่า IOC. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 24(2), 3-12.
ราณี จีนสุทธิ์ และ หทัยภัทร จีนสุทธิ์. (2564). แนวทางการพัฒนาครูวิถีใหม่ฉลาดรู้เท่าทันดิจิทัล. คุรุสภาวิทยาจารย์, 2(2), 16-31.
Ainley, M., & Ainley, J. (2011). Student Engagement with Science in Early Adolescence: The Contribution of Enjoyment to Students’ Continuing Interest in Learning About Science. Contemporary Educational Psychology, 36(1), 4–12.
Biggs, J., & Tang, C. (2011). Teaching for Quality Learning at University. London: Open University Press.
Chen, X., & Lu, L. (2022). How Classroom Management and Instructional Clarity Relate to Students' Academic Emotions in Hong Kong and England: A Multi-Group Analysis Based on the Control-Value Theory. Learning and Individual Differences, 98, 102183.
Csikszentmihalyi, M. (1990). Flow – The Psychology of Optimal Experience. New York: Harper & Row
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The "What" And "Why" Of Goal Pursuits: Human Needs and the Self-Determination of Behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227–268.
Dori, Y. J., Tal, R. T., & Tsaushu, M. (2003). Teaching Biotechnology Through Case Studies–Can We Improve Higher Order Thinking Skills of Nonscience Majors? Science Education, 87(6), 767–793.
Fredricks, J. A., Blumenfeld, P. C., & Paris, A. H. (2004). School Engagement: Potential of the Concept, State of the Evidence. Review of Educational Research, 74(1), 59–109.
Fredrickson, B. L. (2001). The Role of Positive Emotions in Positive Psychology: The Broaden-and-Build Theory of Positive Emotions. American Psychologist, 56, 218-226.
Ghanizadeh, A., & Jahedizadeh, S. (2017). Teacher Clarity and Immediacy: Predictors of Students’ Engagement and Motivation. Journal of Psycholinguistic Research, 46(5), 1201–1213.
Likert, R. (1932). A Technique for the Measurement of Attitudes. Archives of Psychology, 22 (140), 55.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A Visionary New Understanding of Happiness and Well-Being. New York: Free Press.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st Century Skills: Learning for Life in Our Times. San Francisco: John Wiley & Sons.
Vygotsky, S. (1978). Mind in Society: The Development of Higher Psychological Processes. Massachusetts: Harvard University Press.
Wei, Y., & Chou, C. (2022). Exploring Student Satisfaction with Active Learning Strategies in Online Courses. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 19(1), 1-18.
Weimer, M. (2013). Learner-Centered Teaching: Five Key Changes to Practice. California: Jossey-Bass.