เมนูสยอง: สัญญะที่แอบแฝงในภาพยนตร์
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ศึกษาการใช้สัญศาสตร์ในภาพยนตร์เรื่อง The Menu ซึ่งกำกับโดย Mark Mylod การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และตีความสัญศาสตร์ที่ซ่อนอยู่ในภาพยนตร์ โดยเฉพาะการสะท้อนประเด็นทางสังคมและวัฒนธรรมผ่านองค์ประกอบต่างๆ เช่น อาหาร ฉาก และตัวละคร ภาพยนตร์ใช้เมนูเป็นสื่อสัญลักษณ์เพื่อสื่อสารเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับความแตกต่างทางชนชั้น อำนาจ และการบริโภค ซึ่งถ่ายทอดผ่านตัวละครหลัก เชฟจูเลียน สโลวิก ผู้ซึ่งเป็นตัวแทนของอำนาจและการควบคุมสถานการณ์และชีวิตของแขกผู้มาเยือน การวิจัยเชิงคุณภาพนี้ใช้การวิเคราะห์เอกสาร โดยผสมผสานกรอบทฤษฎีในสัญศาสตร์ ภาษาของภาพยนตร์ และจิตวิเคราะห์ เพื่ออธิบายและตีความความหมายที่ซ่อนอยู่ในภาพยนตร์ นอกจากนี้ ยังมีการจัดการอภิปรายกลุ่มกับผู้เชี่ยวชาญเพื่อวิเคราะห์สัญศาสตร์ที่แฝงอยู่ในภาพยนตร์อย่างเจาะลึก ผลการศึกษาเผยให้เห็นถึงความเชื่อมโยงอย่างแนบแน่นระหว่างภาพยนตร์และประเด็นทางสังคม โดยเฉพาะประเด็นที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมผู้บริโภค การแบ่งแยกชนชั้น และอำนาจ นอกจากนี้ การศึกษานี้ยังเน้นย้ำถึงบทบาทของเทคนิคภาพยนตร์ในการเสริมสร้างสัญศาสตร์ที่ซ่อนอยู่ ด้วยเหตุนี้ การวิจัยจึงได้แนะนำโมเดล SAID ซึ่งเป็นเครื่องมือใหม่สำหรับการวิเคราะห์สัญศาสตร์ในภาพยนตร์
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กำจร หลุยยะพงศ์. (2554). ดูหนังด้วยแว่นทฤษฎี: แนวคิดเบื้องต้นของการวิเคราะห์ภาพยนตร์. วารสารวิทยาการจัดการ, 6(1), 21-50.
กาญจนา แก้วเทพ. (2547). สื่อสารมวลชน: ทฤษฏีและแนวทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เลิฟ แอนด์สิฟ.
กาญจนา แก้วเทพ. (2552). การวิเคราะห์สื่อ: แนวคิดและเทคนิค (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เขมพัทธ์ พัชรวิชญ์. (2558). ภาพยนตร์ไทยนอกกระแสกับภาพสะท้อนปัญหาสังคมไทย. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิตคณะศิลปกรรมศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.
เจนเนอเรชัน [Jeaneration]. (16 พฤศจิกายน 2565). รีวิวหนัง “The Menu เมนูสยอง” ก่อนลิ้มรสมื้อนี้..ควรปล่อยให้ท้องว่าง เตือนแล้วนะ. วันที่เข้าถึงข้อมูล 20 มกราคม 2566 แหล่งที่มา https://entertainment.trueid.net/detail/jO7ZJa4rXJrq
ญาณทวี เสือสืบพันธุ์. (2560). ผู้ประกอบอาชีพทำอาหารในสังคมไทย ช่วงทศวรรษ 2490-2550. กรุงเทพฯ: มูลนิธิเพื่อการศึกษา ประชาธิปไตยและการพัฒนา โครงการจัดพิมพ์คบไฟ. วันที่เข้าถึงข้อมูล 20 มกราคม 2566 แหล่งที่มา https://readthecloud.co/food-critic/
ฐิยากร แสวงพรรค และธีรติร์ บรรเทิง. (2565). การเล่าเรื่องผ่านสัญญะทางสังคมในซีรีส์เรื่อง Squid Game. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 18(1), 12-43.
นพรุจ ต้นทัพไทย. (2555). การวิเคราะห์สัญญะในภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์ที่มีเด็กเป็นตัวละครหลัก. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, กรุงเทพมหานคร.
นิพนธ์ คุณารักษ์. (2552). ภาษาภาพยนตร์:องค์ประกอบของภาพยนตร์. วารสารศิลปกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 1(1), 20-29.
นิศา บูรณภวังค์. (2564). ภาพลักษณ์ของตัวละครเชฟในภาพยนตร์แนวทำอาหาร. Journal of Humanities and Social Sciences (HUSOKKU), 38(2), 21-43.
พงศรัณย์ จิตต์สวัสดิ์ และปรวัน แพทยานนท์. (2566). การสร้างสรรค์ภาพยนตร์ไทยซ่อนสัญญะทางการเมืองในประเทศไทย. วารสารการสื่อสารและสื่อบูรณาการ คณะการสื่อสารมวลชน, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 12(1), 177-215.
พิทยา พละพลีวัลย์. (2562). จากการบริโภคในฐานะกิจกรรม...สู่วัฒนธรรมบริโภคในฐานะทฤษฎี. วารสารศาสตร์, 37(3), 106-141.
พีรดนย์ บุญมา. (2561). การวิเคราะห์สัญญะของนักกีฬาในภาพยนตร์โฆษณาไทย. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. วันที่เข้าถึงข้อมูล 20 มกราคม 2566 แหล่งที่มา http://dspace.bu.ac.th/handle/123456789/3152
ภัทริยา วิริยะศิริวัฒนะ. (2558). การวิเคราะห์การเล่าเรื่องในภาพยนตร์เรื่อง Les Misérables. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
มาโนช หล่อตระกูล. (2554). บทความทฤษฎีจิตวิเคราะห์. ภาควิชาจิตเวชศาสตร์, คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี, มหาวิทยาลัยมหิดล.
รัฐวุฒิ มะลิซ้อน. (2563). การวิเคราะห์การเล่าเรื่อง และการใช้ภาษาภาพยนตร์ ของ พิง ลำพระเพลิง. วารสารนิเทศศาสตรปริทัศน์, 24(1), 176-186.
วรรณี สำราญเวทย์. (2537). ภาษาภาพยนตร์, เอกสารการสอนชุดวิชาการผลิตภาพยนตร์ขั้นสูง (หน่วยที่ 2, พิมพ์ครั้งที่ 3). นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วนัชพร รัตนจินดา. (2560). การวิเคราะห์ภาพยนตร์เรื่อง Black Swan (2010) โดยใช้ทฤษฎีสัญญะวิทยาและทฤษฎีจิตวิเคราะห์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน.
อภิชัย พิชัยกมล. (2560). รูปแบบและอิทธิพลของการวิจารณ์ภาพยนตร์ในสื่อเฟซบุ๊กกับการตัดสินใจเลือกรับชมภาพยนตร์ของสมาชิกแฟนเพจ “หนังโปรดของข้าพเจ้า”. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารการตลาดดิจิทัล, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, กรุงเทพมหานคร.
Baudrillard, J. (1998). The Consumer Society: Myths and Structures. Sage. Baudrillard, J. (1981). Simulacra and Simulation. Paris: Éditions Galilée.
Barthes, R. (1972). Mythologies (A. Lavers, Trans.). Hill and Wang. (Original work published 1957)
Domhoff, G. W. (2018). Who rules America?. in D. B. Grusky (ed.), Social stratification (p. 297–302), Routledge.
Schlosser, E. (2001). Fast food nation: The dark side of the all-American meal. Houghton Mifflin.
Kracauer, S. (1947). From Caligari to Hitler: A Psychological History of the German Film. Princeton University Press.
McCracken, G. (1990). Culture and consumption: New approaches to the symbolic character of consumer goods and activities. Indiana University Press.
Metz, C. (1974). Film Language: A Semiotics of the Cinema. (M. Taylor, Trans.). New York: Oxford University Press. (Original work published 1968)
Piketty, T. (2013). Capital in the Twenty-First Century. Harvard University Press.
Williams, R. (1977). Marxism and Literature. Oxford University Press.