ภาพยนตร์กับการบำบัดโรคซึมเศร้าในระยะเริ่มต้นที่มาจากปัญหาครอบครัว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์หาเกณฑ์ที่จะกำหนดตระกูลภาพยนตร์เพื่อมุ่งหาข้อมูลเกี่ยวกับการนำภาพยนตร์มาใช้ในการบำบัดโรคซึมเศร้าโดยพิจารณาจากประเภทภาพยนตร์เพราะประเภทของภาพยนตร์จะบ่งบอกถึงอารมณ์ การวิจัยใช้การวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) และมีการเลือกตัวอย่างวิจัยแบบเฉพาะเจาะจงจำนวน 8 เรื่อง โดยนำแนวคิดของนิเทศาสตร์และศิลปะบำบัดรวมถึงบทความเอกสารต่าง ๆ มาใช้เพื่อสนับสนุนข้อมูลการใช้ภาพยนตร์บำบัด ผลการศึกษาพบ ว่าภาพยนตร์ที่ใช้บำบัดมีตระกูลที่เหมือนกันและคล้ายกัน ในบางเรื่องจะมี 2 ประเภทร่วมกัน และ ไม่เกิน 3 ประเภท การวิจัยนี้ค้นพบข้อมูลว่าตระกูลในภาพยนตร์บำบัด คือ ดราม่า (Drama), โรแมนติก (Romance), และ ตลก (Comedy) โดยส่วนใหญ่จะมีประเภท ดราม่าเป็นประเภทหลัก ค้นพบว่าภาพยนตร์ดราม่าที่ถูกใช้ในการบำบัดจะเน้นเป็นในเรื่องราวของชีวิตที่มีการปูให้เห็นถึงการ เริ่มเรื่องราว นำไปสู่ปัญหาและอุปสรรค จุดวิกฤติ จบด้วยการคลี่คลายที่ชัด และสามารถทำให้ผู้บำบัดเกิดกระบวนการคิดจึงสามารถนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงความคิดและพฤติกรรมได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กรมสุขภาพจิต. (2565). ยุคโควิดโรคซึมเศร้าใกล้ตัวกว่าที่คิด. วันที่เข้าถึงข้อมูล 16 มกราคม 2565, แหล่งที่มา https://dmh.go.th/news-dmh/view.asp?id=31448
กาญจนา แก้วเทพ และ สมสุข หินวิมาน. (2553). สายธารแห่งนักคิดทฤษฎี เศรษฐศาสตร์การเมืองกับสื่อสารศึกษา. กรุงเทพฯ : ภาพพิมพ์
กำจร หลุยยะพงศ์ และ สมสุข หินวิมาน. (2552). หลอน รัก สับสน ในหนังไทย ภาพยนตร์ไทยในรอบสาม ทศวรรษ (พ.ศ. 2520-2547) กรณีศึกษาตระกูลหนังผี หนังรัก และหนังยุคสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: สยาม.
ขจิตขวัญ กิจวิสาละ. (2564). ศาสตร์การเล่าเรื่องในสื่อสารศึกษา. "แปลเรื่องเล่าด้วยใจเธอ", วารสารศาสตร์. 14(3), 11-15.
สายฝน เอกวรางกูร. (2554). รู้จัก เข้าใจ ดูแล ภาวะซึมเศร้า. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สายอักษร รักคง. (2563). การเยียวยาสภาวะทางจิตด้วยศิลปะบำบัด. วารสารศิลป์พีระศรี. 7(2). 65-84.
ทวีศักดิ์ สิริรัตน์เรขา. (2564). ประวัติศิลปะบำบัด. วันที่เข้าถึงข้อมูล 17 มกราคม 2565, แหล่งที่มา https://www.happyhomeclinic.com/alt04-arttherapy_hx.htm
ทวีศักดิ์ สิริรัตน์เรขา. (2550). ศิลปะบำบัด ศาสตร์และศิลป์แห่งการบำบัด. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา ลาดพร้าว. วันที่เข้าถึงข้อมูล 17 มกราคม 2565, แหล่งที่มา https://www.happyhomeclinic.com/alt02-arttherapy_artandscience.htm
บุญรักษ์ บุญญะเขตมาลา. (2552). ศิลปะแขนงที่เจ็ด : เพื่อวัฒนธรรมแห่งการวิจารณ์ภาพยนต์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: พับบลิค บุเคอรี่
ประกายกาวิล ศรีจินดา. (2554). ภาพยนตร์ไทยยุคหลังหนึ่งร้อยปีกับความเปลี่ยนแปลงในสังคมไทย. วารสารมนุษยศาสตร์. 18(2), 157-176.
ประกายกาวิล ศรีจินดา. (2558). อัตลักษณ์การเล่าเรื่องและตระกูลของภาพยนตร์ไทยที่ผลิตโดยจีทีเอช. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิตมหาวิทยาลัยนเรศวร
พงศกร เล็งดี. (2555). การใช้ศิลปะบำบัดผู้ป่วยทางจิตเวช. วารสารสถาบันจิตเวชศาสตร์สำเด็จเจ้าพระยา,6(1). 36-46.
พิพิษณ์ สิทธิศักดิ์. (2555, 4 มีนาคม). ภาพยนตร์เบื้องต้น. วันที่เข้าถึงข้อมูล 17 มีนาคม 2565 แหล่งที่มา https://filmv.wordpress.com/unit1/%E0%B9%94%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B8%93%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B5
ภัสสร สังข์ศรี. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างพัฒนาการของภาพยนตร์กับบริบททางสังคม. วารสารเกษมบัณฑิต, 7(2). 125-137.
ภารดี เทพคายน. (2564). การศึกษาระดับการรับรู้และความเข้าใจของบุคลากรสายสนับสนุน สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ต่อนโยบายความเป็นเลิศด้านการปฏิบัติติงานและพฤติกรรมที่สอดคล้องกับนโยบายความเป็นเลิศด้านการปฏิบัติงาน. วันที่เข้าถึงข้อมูล 9 กันยายน 2565, แหล่งที่มา https://www.km.nida.ac.th/th/images/PDF/research/paradeere164.pdf
วิไลวรรณ ศรีสงคราม. (2549). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพฯ : ทริปเพิ้ลกรุ๊ป.
สมเกียรติ จรัสสันติจิต และคณะ. (2563). การวิเคราะห์ความเป็นตระกลูภาพยนตร์วัยรุ่นของ ภาพยนตร์ไทย. สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์, 20(1), 92-103.
ศุภาวรรณ คงสุวรรณ์. (2563). อีกทางเลือกปัญหาสุขภาพจิต : CBT การบำบัดด้วยความคิดและพฤติกรรม กับ ผศ.นพ.ณัทธร พิทยรัตน์เสถียร. วันที่เข้าถึงข้อมูล 11 พฤษภาคม 2564, แหล่งที่มา https://www.the101.world/cognitive-behavior-therapy/#:~:text=CBT%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%88%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%9A%E0%B8%B3%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%94%20%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3,%E0%B8%84%E0%B8%B4%E0%B8%94%20%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%20cognitive%20%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89
Hfocus.org. (2562). จับตา 10 พฤติกรรมสุขภาพพาคนไทยป่วยในปี 63. วันที่เข้าถึงข้อมูล 16 มกราคม 2565, แหล่งที่มา https://www.hfocus.org/content/2019/12/18205
ภาษาอังกฤษ
American Psychological Association. (2009). Different approaches to psychotherapy. Retrieved May 10, 2021, from https://www.apa.org/topics/psychotherapy/.approaches#:~:text=A%20theory%20of%20psychotherapy%20acts,Psychoanalysis%20and%20psychodynamic%20therapies.
Birgit Wolz. (2015).‘Reel’ Reality is Essence of Cinema Therapy. Retrieved February 3, 2022, from https://www.yumpu.com/en/document/view/29681096/reel-reality-is-essence-of-cinema-therapy-cinematherapy.com
Birgit Wolz. (2003). Therapeutic Movie Review Column. Retrieved February 17, 2022, from http://www.cinematherapy.com/birgitarticles/bend-it-like-beckham.html
Berger, A. (1992). Popular culture, genres: Theories and texts. N.P.: Sage.
Branston, Gill. (2006). “Understanding Genre.” in Gillespie, Marie and Toynbee, Jason. (eds.) Analysing Media Texts.pp.43-78. Berkshire: Open University Press.
Berg-Cross, L., Jennings, P., & Baruch, R. (1990). Cinematherapy: Theory and application. Psychotherapy in Private Practice 8(1), 135-156.
Denise Mann. (2007). Movie Therapy: Using Movies for Mental Health: Therapists recommend movies to help change the way we think and feel. Retrieved February 3, 2022, from https://www.webmd.com/mental-health/features/movie-therapy-using-movies-for-mental-health
Friedman, Desser, Kozloff, Nochimson and Prince. (2013). An Introduction to Film Genres. (1st ed). WW Norton & Company.
Hansen, A. (1998). Content Analysis. In A. Hansen, S. Cottle, R. Negrine, & C. Newbold (Eds.), Mass Communication Research Methods (pp. 91-129). Houndmills: Palgrave Macmillan.
Mateusz Smieszek. (2019). Cinematherapy as a Part of the Education and Therapy of People with Intellectual Disabilities, Mental Disorders and as a Tool for Personal Development. Retrieved March 3, 2022, from https://www.researchgate.net/publication/331832032_Cinematherapy_as_a_Part_of_the_Education_and_Therapy_of_People_with_Intellectual_Disabilities_Mental_Disorders_and_as_a_Tool_for_Personal_Development
Neal, Steve. (2000). Genre and Hollywood. Psychology Press.
