มายาคติของโฆษณาอาหารและเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ ทางเฟซบุ๊กและยูทูบ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การโฆษณาอาหารและเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์มีผลต่อการบริโภคอาหารของเด็ก การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์เนื้อหาโฆษณาอาหารและเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ ใช้วิธีการวิจัยเอกสาร คัดเลือกอาหารและเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ที่มีส่วนแบ่งการตลาด ผลประกอบการ รายได้ และกำไรสูง จำนวน 4 สินค้า ทำการสืบค้นและรวบรวมโฆษณาของ 4 ตราสินค้า จากเฟซบุ๊ก ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม-กันยายน พ.ศ.2564 และยูทูบ ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ.2562 - กันยายน พ.ศ.2564 จากนั้นวิเคราะห์เนื้อหาโดยใช้กรอบแนวคิดมายาคติ ผลการศึกษาพบว่า มายาคติโฆษณาของ 4 ตราสินค้า จัดกลุ่มออกเป็น 7 ประเภท ได้แก่ (1) การบริโภคสินค้าของผู้มีชื่อเสียงและเป็นที่ชื่นชอบของผู้บริโภค (2) การบริโภคสินค้าในขณะทำกิจกรรมต่าง ๆ (3) (ตัว)เป็นสินค้ามีวัตถุดิบและสารอาหารที่ดีเป็นประโยชน์ต่อร่างกายและความสวยความงาม (4) สินค้าบริโภคได้ทุกเพศทุกวัย รับประทานคู่กับอาหารอื่นได้ และรสชาติเหมือนอาหารจริง (5) การบริโภคสินค้าทำให้เกิดอารมณ์และความรู้สึกที่ดี (6) การบริโภคสินค้าทำให้กล้าบอกความในใจ และ (7) การบริโภคสินค้าสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างคนสำคัญของผู้บริโภคและผู้บริโภค มายาคติเหล่านี้เป็นการอำพรางข้อเท็จจริงเกี่ยวกับตัวสินค้าซึ่งเป็นอาหารและเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ที่มีน้ำตาล ไขมัน หรือโซเดียมสูง ดังนั้น หน่วยงานเกี่ยวข้องกับการศึกษาควรนำผลการศึกษานี้ไปจัดทำหลักสูตรหรือคู่มือการเรียนการสอนการรู้เท่าทันสื่อ เพื่อเพิ่มทักษะการรู้เท่าทันสื่อให้แก่เด็กไทยต่อไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ อุโฆษกิจ. (2540). วิตามินซี: หลักประกันสุขภาพ. วารสารเทคนิคการแพทย์เชียงใหม่, 30(3), 214-216.
กาญจนา แก้วเทพ. (2547). สื่อสารมวลชน: ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: บริษัท แบรนด์เอจ จำกัด.
กาญจนา แก้วเทพ และคณะ. (2543). มองสื่อใหม่ มองสังคมใหม่. กรุงเทพฯ: นิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กาญจนา พลอยศรี. (27 March 2014). ชาอู่หลงลดความอ้วนได้จริงหรือไม่? จดหมายข่าวชา. วันที่เข้าถึงข้อมูล 20 มีนาคม 2565 แหล่งที่มา https://www.thehighlandtea.com/%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%AD%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%A5%E0%B8%94%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%99/
กุฎาธาร ภิรมย์ชม. (2559). มายาคติว่าด้วยธรรมชาติในงานโฆษณาทางโทรทัศน์ของบริษัท ปตท. จำกัด มหาชน. วารสารปณิธาน, 12(1), 17-40.
ณัฏฐา วงษ์วานิช. (2549). รายการปฏิบัติการล่าฝัน (Academy Fantasia): มุมมองสัญวิทยาและปรากฎการณ์วิทยา. รัฐศาสตร์สาร, 27(1), 182-191.
ณัฐธิดา เมล์ทาง. (2555). มายาคติความงามในโฆษณาเครื่องดื่มบิวติดริงค์ทางโทรทัศน์. JC Journal, 4(2), 156-175.
นงนุช จินดารัตนาภภรณ์. (2565). การโฆษณาสินค้าประเภทอาหารและเครื่องดื่มทางโทรทัศน์ดิจิทัลและยูทูบที่ไม่เหมาะสมต่อการส่งเสริมการมีสุขภาพที่ดี. วารสารการสร้างเสริมสุขภาพไทย, 1(4), 396-410.
บริษัท โออิชิ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน). (2561). รายงานประจำปี 2561. กรุงเทพฯ: บริษัท โออิชิ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน).
บริษัท โออิชิ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน). (2562). รายงานประจำปี 2562. กรุงเทพฯ: บริษัท โออิชิ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน).
บริษัท โออิชิ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน). (2563). รายงานประจำปี 2563. กรุงเทพฯ: บริษัท โออิชิ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน).
พนมพร นิรัญทวี. (2544). การเขียนโฆษณา: กลวิธีการใช้ภาษาพาดหัวและคำขวัญ วรรณวิทัศน์, 1(1), 56-70.
โรล็องด์ บาร์ตส์. (2547). มายาคติ (ว. อังคศิริสรรพ Ed. 2 ed.). กรุงเทพฯ: โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.
วิชัย เอกพลากร และคณะ. (2557). รายงานการสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกายสุขภาพเด็ก ครั้งที่ 5 พ.ศ. 2557. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
สำนักโภชนกาาร, & กรมอนามัย. (2560). คู่มือการจำาแนกอาหาร ขนม นม และ เครื่องดื่มตามมาตรฐานโภชนาการสำหรับเด็กอายุ 3-15 ปี (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์ องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). การสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ.2565 ไตรมาสที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สุรีวลัย์ ดวงจิตต์, กรกนก สุวรรณราช, กุลภสัสร์ กิตติพินิจนันท, พิชญน์ รีองค์วิสุทธิ์, สุรีวัลย์ บำรุงไทย, ธนะเศรษฐ์ ง้าวหิรัญพัฒน์, พรวนิช เจริญพุทธคุณ, วริษฎา ศิลาอ่อน. (2562). บทบาทของสารต้านอนุมูลอิสระจากธรรมชาติสำหรับประยุกต์ใช้ทางผิวหนัง: คุณสมบัติ ประสิทธิภาพ ความปลอดภัย และระบบนำส่งรูปแบบใหม่. วารสารเภสัชศาสตร์อีสาน, 15(1), 21-48.
อภิเชฐ กำภู ณ อยุธยา, & สรุพงษ์ โสธนะเสถียร. (2561). มายาคติในโฆษณาแบรนด์หรู. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 12(1), 13-40.
อุไรวรรณ รัตนพันธ์. (2552). มายาคติในโฆษณาครีมหน้าขาวสำหรับผู้หญิงของไทยปี 2550. (ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต วิทยานิพนธ์). มหาวิทยาลัยมหิดล, นครปฐม.
Eukeik. E. (2019). ทำไมโค้กต้องเปิดใจสู้ศึกตลาดน้ำดำ. Marketeer. วันที่เข้าถึงข้อมูล 2 ธันวาคม 2564 แหล่งที่มา https://marketeeronline.co/archives/99469
LaysThailand. (2564). LaysThailand. วันที่เข้าถึงข้อมูล 20 มีนาคม 2565 แหล่งที่มา https://web.facebook.com/LaysThailand/
Taokaenoi Club. (2564). Taokaenoi Club. วันที่เข้าถึงข้อมูล 22 มีนาคม 2565 แหล่งที่มา https://www.youtube.com/watch?v=_TTtlw0XeqE
Barthes., R., & Translated by Annette Lavers. (1957). Mythologies. London: Jonathan Cape.
Boyland, E. J., Harrold, J. A., Dovey, T. M., Allison, M., Dobson, S., Jacobs, M. C., & Halford, J. C. (2013). Food choice and overconsumption: effect of a premium sports celebrity endorser. J Pediatr, 163(2), 339-343. doi:10.1016/j.jpeds.2013.01.059
Boyland, E. J., Nolan, S., Kelly, B., Tudur-Smith, C., Jones, A., Halford, J. C., & Robinson, E. (2016). Advertising as a cue to consume: a systematic review and meta-analysis of the effects of acute exposure to unhealthy food and nonalcoholic beverage advertising on intake in children and adults. Am J Clin Nutr, 103(2), 519-533. doi:10.3945/ajcn.115.120022
Cambridge University Press. (Ed.) (2022) Cambridge Dictionary. London: Cambridge University Press.
Chambial, S., Dwivedi, S., Shukla, K. K., John, P. J., & Sharma, P. (2013). Vitamin C in disease prevention and cure: an overview. Indian journal of clinical biochemistry : IJCB, 28(4), 314-328. doi:10.1007/s12291-013-0375-3
Coleman, P. C., Hanson, P., van Rens, T., & Oyebode, O. (2022). A rapid review of the evidence for children’s TV and online advertisement restrictions to fight obesity. Preventive Medicine Reports, 26, 101717.
Hoek, J., & Gendall, P. (2006). Advertising and obesity: a behavioral perspective. J Health Commun, 11(4), 409-423.
Institue for Population and Social research. (2020). Childhooh Overweight and Obesity (COO) Policy Research Project. Nakorn Prathom: Institue for Population and Social research.
Keller, A., & Bucher Della Torre, S. (2015). Sugar-Sweetened Beverages and Obesity among Children and Adolescents: A Review of Systematic Literature Reviews. Childhood obesity (Print), 11(4), 338-346.
Kemp., S. (2022, 15 February 2022). Digital 2022: Thailand. Retrieved June 1, 2023 from https://datareportal.com/reports/digital-2022-thailand
Kuvibidila, S. R., Baliga, S. B., Chandra, L. C., & French, C. L. (2013). 7 - The role of iron in immunity and inflammation: implications for the response to infection. In P. C. Calder & P. Yaqoob (Eds.), Diet, Immunity and Inflammation (pp. 193-220): Woodhead Publishing.
Luger, M., Lafontan, M., Bes-Rastrollo, M., Winzer, E., Yumuk, V., & Farpour-Lambert, N. (2017). Sugar-Sweetened Beverages and Weight Gain in Children and Adults: A Systematic Review from 2013 to 2015 and a Comparison with Previous Studies. Obesity Facts, 10(6), 674-693.
Nairz, M., & Weiss, G. (2020). Iron in infection and immunity. Molecular Aspects of Medicine, 75, 100864.
Postman, N., Nystrom, C., Strate, L., & Weingartner, C. (1987). Myths, men, & beer: an analysis of beer commercials on broadcast television, 1987. Falls Church, VA: AAA Foundation for Traffic Safety.
Sisson, S. B., Broyles, S. T., Robledo, C., Boeckman, L., & Leyva, M. (2012). Television viewing and variations in energy intake in adults and children in the USA. Public Health Nutr, 15(4), 609-617.