การปรับตัวของนิตยสารภาพยนตร์ไทยในยุคสื่อสังคมออนไลน์

Main Article Content

เกรียงไกร พัฒนกุลโกเมธ

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง “การปรับตัวของนิตยสารภาพยนตร์ไทยในยุคสื่อสังคมออนไลน์” เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research Methodology) โดยใช้วิธีการเก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) บรรณาธิการนิตยสารภาพยนตร์ไทย ผู้เชี่ยวชาญด้านสื่อสิ่งพิมพ์ และนักวิชาการด้านนิเทศศาสตร์ วารสารศาสตร์ และสื่อสารมวลชน เพื่อศึกษาการปรับตัวของสื่อนิตยสารภาพยนตร์ไทยในยุคสื่อสังคมออนไลน์ ว่าควรจะมีการปรับตัวอย่างไรเพื่อความอยู่รอดทางธุรกิจ ผลการศึกษาพบว่า การมาถึงของยุคสื่อสังคมออนไลน์ส่งผลกระทบ และขัดขวาง (Disrupt) การดำเนินธุรกิจนิตยสารภาพยนตร์ไทยอย่างรุนแรง ทั้งในด้านของรายได้จากค่าโฆษณา รายได้จากยอดขาย ช่องทางการจัดจำหน่าย เนื้อหาที่นำเสนอ การจัดโครงสร้างองค์กรธุรกิจ รวมถึงรสนิยมและพฤติกรรมของคนอ่านที่เปลี่ยนไป ดังนั้นการปรับตัวเพื่อให้เข้ากับยุคสื่อสังคมออนไลน์ หรือเพื่อสู้กับ Disruptive Technology จึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งที่ผู้ดำเนินธุรกิจนิตยสารภาพยนตร์ไทยทุกรายจะต้องตระหนัก สิ่งที่ต้องคิดเป็นอันดับแรกก็คือ สื่อออนไลน์หรือเทคโนโลยีแบบใหม่ ๆ นั้นอาจไม่ใช่ศัตรูเสมอไป ในบางครั้งอาจจะเป็นมิตรรายใหม่ ที่ช่วยเพิ่มช่องทางในการหารายได้ให้กับองค์กรธุรกิจของตนเอง การทำความเข้าใจธรรมชาติของสื่อออนไลน์ การทำความเข้าใจถึงรสนิยมและพฤติกรรมของผู้บริโภคที่เปลี่ยนไป และการหากลยุทธ์หรือกลวิธีในการนำสื่อออนไลน์ต่าง ๆ มาใช้ประโยชน์จึงเป็นสิ่งสำคัญ ที่จะช่วยสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรธุรกิจต่อไปในอนาคต 

Article Details

ประเภทบทความ
Articles

เอกสารอ้างอิง

กัลยาณิน อินทพันธุ์. (2541). นโยบาย กลยุทธ์การดำเนินงาน และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการขยายตัวของธุรกิจสิ่งพิมพ์ในเครือมติชน. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต, คณะนิเทศศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กาญจนา แก้วเทพ. (2543). สื่อสารมวลชน ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: เอดิสัน เพรส โพรดักส์.

ธีรภัทร ลือวิบูลย์รัตน์. (2548). การบริหารจัดการนิตยสารดนตรี. รายงานโครงการเฉพาะบุคคลปริญญามหาบัณฑิต, สาขาการบริหารสื่อสารมวลชน, คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ภิเษก ชัยนิรันดร์. (2557). E-commerce และ online marketing. กรุงเทพฯ: โปรวิชั่น.

มาลี บุญศิริพันธ์. (2538). การจัดทำนิตยสาร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

มาลี บุญศิริพันธ์. (2546). การจัดทำนิตยสารและวารสาร. ใน เอกสารการสอนชุดความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับสื่อสิ่งพิมพ์. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ลลิตตา ตั้งสุวรรณ. (2552). กลยุทธ์การบริหารนิตยสารภาพยนตร์ไบโอสโคป. รายงานโครงการเฉพาะบุคคลปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารสื่อสารมวลชน, คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วรากรณ์ สามโกเศศ. (2559). รู้จัก Disruptive Technologies. bangkokbiznews. วันที่เข้าถึงข้อมูล 5 กุมภาพันธ์ 2564 แหล่งที่มา https://www.bangkokbiznews.com/blog/detail/639505

วิมลิน มีศิริ. (2563). ภาพยนตร์สยาม นิตยสารภาพยนตร์เล่มแรกของไทย. วันที่เข้าถึงข้อมูล 1 พฤศจิกายน 2564 แหล่งที่มา https://www.fapot.or.th/main/information/article/view/260

เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ. (2559). เทคโนโลยีเปลี่ยนโลก (Disruptive technologies). it24hrs. วันที่เข้าถึงข้อมูล 5 กุมภาพันธ์ 2564 แหล่งที่มา https://www.it24hrs.com/2016/disruptive-technologies-technology/

MGR Online. (2560). สิ้นชีพ“นิตยสาร”ฉบับเล่ม โฆษณาหด2พันล.-ลาแผงระนาว. วันที่เข้าถึงข้อมูล 1 พฤศจิกายน 2564 แหล่งที่มา https://mgronline.com/business/detail/9600000129992

PPTV Online. (2560). ปิดตัว!! “สื่อสิ่งพิมพ์” นักวิชาการแนะใช้ “สื่อออนไลน์” ต่อลมหายใจ. วันที่เข้าถึงข้อมูล 1 พฤศจิกายน 2564 แหล่งที่มา https://www.pptvhd36.com/news/ประเด็นร้อน/69872

T, Wilairat. (2560). ปี 2560 ที่สุดของนักอ่าน นิตยสารชื่อดังพาเหรดปิดตัว. วันที่เข้าถึงข้อมูล 1 พฤศจิกายน 2564 แหล่งที่มา https://www.sanook.com/news/4660194/

Voice online. (2012). นิตยสาร Newsweek ประกาศหยุดตีพิมพ์. วันที่เข้าถึงข้อมูล 1 พฤศจิกายน 2564 แหล่งที่มา https://www.voicetv.co.th/read/53725

Kotler, Philip. (2006). Principle of marketing (11th ed.). New Jersey: Person Education.

McQuail, D. (1994). Mass Communication Theory (3rded.). Oxford London: SAGE Publications.