การสร้างสรรค์การแสดงแนวตลกเสียดสีสังคม ผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต็อก (TikTok)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ทความวิจัยสร้างสรรค์เรื่อง การสร้างสรรค์การแสดงแนวตลกเสียดสีสังคมผ่านแอพพลิเคชันติ๊กต็อก (TikTok) มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหาแนวทางในการสร้างสรรค์การแสดงแนวตลกเสียดสีสังคมที่เหมาะสมกับการนำเสนอบนแอพพลิเคชันติ๊กต็อก (TikTok) ด้วยวิธีวิจัยในรูปแบบปฏิบัติการ (Practice as Research) โดยได้สร้างสรรค์ผลงานการแสดงเป็นวิดีโอคลิปเผยแพร่ผลงานบนแอพพลิเคชันติ๊กต็อก (TikTok) วิเคราะห์และสะท้อนผลจากกระบวนการสร้างสรรค์และผลตอบรับของผู้ชมเพื่อนำมาพัฒนาและต่อยอดในกระบวนการสร้างสรรค์ถัดไป แนวทางสร้างสรรค์นั้นมุ่งเสียดสีความเป็นจริงในสังคมและกระแสนิยมบนแอพพลิเคชันติ๊กต็อก (TikTok) โดยกำหนดเป้าหมายการเสียดสีในลักษณะของตัวบุคคล กลุ่มบุคคล สังคม และสถานการณ์ ได้แก่ (1) ผู้หญิง (2) มนุษย์ป้า (3) ผู้ชาย (4) ละครคุณธรรม (5) กระแสนิยมในสังคม ผลการวิจัยพบว่าเนื้อหาสาระในการสร้างสรรค์การแสดงแนวเสียดสีได้จากการนำประสบการณ์และเหตุการณ์รอบตัวของผู้สร้างสรรค์มาขยายในแง่มุมที่แตกต่าง นำเสนอหรือเป็นตัวแทนของความคิดและความรู้สึกที่ไม่สามารถแสดงออกได้ในความเป็นจริง ลักษณะของวิดีโอคลิปจะต้องสามารถสื่อสารได้ง่ายในระยะเวลาอันสั้น เน้นการกระทำที่แสดงออกให้เห็นถึงกิริยา ท่าทาง และอารมณ์ของผู้แสดงที่ชัดเจน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2558). จัดการคนพันธุ์ 'มนุษย์ป้า'. วันที่เข้าถึงข้อมูล 25 มกราคม 2565. แหล่งที่มา http://www.kriengsak.com/aunt-man-species-manage.
กฤดิกร วงศ์สว่างพานิช. (2560). การล้อเลียน (Parody) ที่เป็นมากกว่า ‘การหมั่นไส้ของชาวเน็ต’. วันที่เข้าถึงข้อมูล 10 พฤษภาคม 2564. แหล่งที่มา https://bit.ly/3tIPTSg
ไขสิริ ปราโมช ณ อยุธยา. (2534). การเปลี่ยนแปลงถ้อยคำและความหมายของสำนวนไทย (3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
คณะละครศิลปะขันธา. (2553). Devised Theatre by Khandha Arts Theatre Company. วันที่เข้าถึงข้อมูล 25 กรกฎาคม 2565, แหล่งที่มา https://bit.ly/3fe8ccN
จันทิมา หวังสมโชค. (2549). กลวิธีสื่ออารมณ์ขันในละครตลกสถานการณ์ของไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ธเนศ วงศ์ยานนาวา. (2563). ความหมายของ การล้อ : parody ไม่ใช่ bully. วันที่เข้าถึงข้อมูล 10 พฤษภาคม 2564. แหล่งที่มา https://bit.ly/3uIvpu0
ธนัชพร กิตติก้อง. (2563). การแสดง/Performance: ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับเพอร์ฟอร์มานซ์. ขอนแก่น: คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พรรัตน์ ดำรุง. (2557). ละครประยุกต์: การใช้ละครเพื่อการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรรัตน์ ดำรุง. (2562). ข้ามศาสตร์ ข้ามเวลา. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย.
ภัสสร์ศุภางค์ คงบำรุง. (2563). Devised Theatre สร้างสรรค์ละครเพื่อพัฒนาการเรียนรู้. วันที่เข้าถึงข้อมูล 29 เมษายน 2564 แหล่งที่มา https://bit.ly/3aOAwkr
รณิดา อัจกลับ. (2562). ความพึงพอใจและพฤติกรรมการมีส่วนร่วม Challenge ในแอพพลิเคชั่น Tik-Tok ของผู้ใช้ที่อาศัยในเขตกรุงเทพมหานคร. นิเทศศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารเชิงกลยุทธ์. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
วิภาพร กล้าวิกย์กิจ. (2548). อารมณ์ขันในข้อความสั้นสำเร็จรูป. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วรรณขวัญ พลขวัญ. (2555). ความแตกต่างแห่งสุนทรีย์: สถานการณ์ปัจจุบันของละครเวทีไทยร่วมสมัย Difference of Aesthetics: The Current Situation of Thai Contemporary Theatre. วารสารนักบริหาร, 32(1), 26.
ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ TCDC. (2563). กายวิภาคแห่งการแซะ : การแฝงนัยในผลงานสร้างสรรค์. วันที่เข้าถึงข้อมูล 10 พฤษภาคม 2564. แหล่งที่มา https://bit.ly/3tD7niT
