กระบวนการรายงานข่าวบนแพลตฟอร์มคราวด์ซอร์สซิ่งของไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์กระบวนการรายงานข่าวบนแพลตฟอร์มคราวด์ซอร์สซิ่งของสำนักเครือข่ายและการมีส่วนร่วมสาธารณะ องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย และมูลนิธิเครือข่ายเมืองภาคใต้เพื่อรับมือการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพด้วย การวิเคราะห์เอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 3 กลุ่ม คือ กลุ่มผู้จัดการกระบวนการหรือเนื้อหาขององค์กร กลุ่มผู้ใช้ที่สมัครเป็นสมาชิกของแพลตฟอร์ม และกลุ่มนักวิชาการด้านวารสารศาสตร์ดิจิทัล จำนวนทั้งหมด 21 คน ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการรายงานข่าวบนแพลตฟอร์มคราวด์ซอร์สซิ่งจากกรณีศึกษาเป็นกระบวนการที่ถูกออกแบบสำหรับการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างองค์กรผู้เสนองานกับผู้ใช้ ซึ่งเป็นความสัมพันธ์แบบตอบแทน โดยกระบวนการรายงานข่าวบนแพลตฟอร์ม C-Site และแพลตฟอร์ม Hatyai City Climate มี 3 กระบวนการหลักสำคัญ ได้แก่ 1) ปัจจัยนำเข้า เป็นการนำเข้าข้อมูลเพื่อกระจายประเด็นปัญหาหรือชิ้นงานข่าว และสร้างแรงจูงใจให้ผู้ใช้เข้ามามีส่วนร่วมในการรายงานข่าว โดยดำเนินงานในพื้นที่สาธารณะ 3 ลักษณะ คือ พื้นที่สาธารณะแบบเสมือน พื้นที่สาธารณะทางกายภาพ และพื้นที่สาธารณะในสื่อมวลชน 2) กระบวนการ เป็นการจัดการ ทั้งการจัดการวาระงาน การจัดการมวลชน การจัดการเนื้อหา และเทคโนโลยี และ 3) ผลผลิต เป็นผลผลิตหรือชิ้นงานข่าวที่เสร็จสมบูรณ์ ได้แนวทางการแก้ไขปัญหา รวมถึงผลประโยชน์ร่วมกันขององค์กรและผู้ใช้ โดยมีจุดร่วมที่น่าสนใจคือ 1) การสร้างและรักษาความสัมพันธ์กับผู้ใช้จากโลกออนไลน์และโลกออฟไลน์ 2) การใช้แพลตฟอร์มคราวด์ซอร์สซิ่งร่วมกับสื่อสังคมออนไลน์ และ 3) ความยืดหยุ่นของการนำเสนอเนื้อหาหรือประเด็นข่าว
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เครือข่ายจัดการภัยพิบัติชุมชนจังหวัดสงขลา และโครงการเครือข่ายเมืองในเอเชียเพื่อรับมือการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเมืองหาดใหญ่. (2557). หาดใหญ่สู้ภัยน้ำท่วม บทเรียนการใช้ชุมชนเป็นฐานในการรับมืออุทกภัยในเขตเมือง. วันที่เข้าถึงข้อมูล 17 มกราคม 2564 แหล่งที่มา https://dol.thaihealth.or.th/Media/Index/91d19832-d89e-e911-80e800155d09b41f?isSuccess=False
ชลทิพย์ พูนศิริวงศ์. (2559). การจัดการและการสื่อสารภาวะวิกฤตของรัฐในกรณีอุทกภัยกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นันทพร เตชะประเสริฐสกุล. (2556). สื่อใหม่กับการสร้างการมีส่วนร่วมในฐานะพลเมืองในวิกฤตการณ์น้ำท่วมใหญ่ พ.ศ. 2554. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิรงรอง รามสูต และถมทอง ทองนอก. (2563). ฐานันดรที่ 5 จากภาคประชาสังคมผู้ตรวจสอบสื่อสู่พลเมืองออนไลน์. กรุงเทพฯ: มูลนิธิเพื่อการศึกษาประชาธิปไตยและการพัฒนา (โครงการจัดพิมพ์คบไฟ).
ภาณุมาศ นนทพันธ์. (2557). การประยุกต์ใช้แนวคิดคราวด์ซอร์สซิ่งในการทำแผนที่เครือข่ายเฝ้าระวังและช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติ จังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
มัทนา เจริญวงศ์. (2562). พลเมืองสร้างสื่อ สื่อสร้างพลเมือง. นนทบุรี: ภาพพิมพ์.
รังสรรค์ เกียรติ์ภานนท์. (2558). นวัตกรรมกระบวนการจัดการข้อมูลจากการรายงานของมวลชนในช่วงเวลาเผชิญภัยพิบัติ. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัฒณี ภูวทิศ. (2560). ผู้สื่อข่าวกับการใช้ประโยชน์และความน่าเชื่อถือของข้อมูลในสื่อสังคมออนไลน์เพื่อรายงานข่าวสาร. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(17). 135-144.
สุดารัตน์ ดิษยวรรธนะ จันทราวัฒนากุล และจักร์กฤษ เพิ่มพูน. (2557). หลักและแนวคิดวารสารศาสตร์คอนเวอร์เจนซ์. กรุงเทพฯ: ดับเบิ้ลคลิก.
สุนันท์ สุเมธาอักษร. (2556). ปัจจัยแรงจูงใจที่ส่งเสริมให้กลุ่มบุคคลทั่วไปเข้ามามีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาให้กับบริษัท (Crowdsourcing) โดยแบ่งแยกตามลักษณะงาน. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
สุรสิทธิ์ วิทยารัฐ, (2561). Fake news: วิกฤตความเชื่อมั่นของข่าวยุคดิจิทัล. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา, 5(1). 10-13.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2555). ต้นแบบการพัฒนาคุณภาพการให้บริการประชาชน Best Practices รางวัลบริการภาครัฐแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2555. วันที่เข้าถึงข้อมูล 10 มกราคม 2564 แหล่งที่มา https://awards.
opdc.go.th/content/NTM
องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย. 2563 (28 มิถุนายน). รายงานผลการปฏิบัติงานประจำปี 2562. วันที่เข้าถึงข้อมูล 19 สิงหาคม 2564 แหล่งที่มา https://publicinfo.thaipbs.or.th/2020/06/28/
Aitamurto, T. (2013). Balancing between open and closed: Co-creation in magazine journalism. Digital Journalism, 1(2), 229-251.
Aitamurto, T. (2016). Crowdsourcing in open journalism: Benefits, Challenges, and value creation. in The Routledge companion to digital journalism studies (pp. 185-193). Routledge.
Alam, S. L., & Campbell, J. (2012, December). Crowdsourcing motivations in a not-for-profit GLAM context: the Australian newspapers digitisation program. 23rd Australasian Conference on Information Systems 2021 Proceedings.
Amrollahi, A. (2015, November). A process model for crowdsourcing: insights from the literature on implementation. In Australasian Conference on Information Systems (ACIS) 2015 (pp.1-12), Adelaide, South Australia, Australia.
Brabham, D. C. (2013). Crowdsourcing. Cambridge: MIT Press.
Estellés-Arolas, E., & González-Ladrón-De-Guevara, F. (2012). Towards an integrated crowdsourcing definition. Journal of Information science, 38(2), 189-200.
Ghezzi, A., Gabelloni, D., Martini, A., & Natalicchio, A. (2018). Crowdsourcing: a review and suggestions for future research. International Journal of Management Reviews, 20(2), 343-363.
Grier, D. A. (2013). Crowdsourcing for dummies. John Wiley & Sons.
Howe, J. (2011). Crowdsourcing: Million click to change the world. Translated from Crowdsourcing. Srinual Lueksirinukul (Trans.). Bangkok: Matichon.
Karlsson, M., & Martinsson, Å. (2014). How can the Relationship be a Motivator?: A qualitative study of Motivation towards Crowdsourcing. (Bachelor’s thesis, Linnaeus University).
Puah, C., Bakar, A. Z. A., & Ching, C. W. (2011, November). Strategies for community based crowdsourcing. In 2011 International Conference on Research and Innovation in Information Systems (pp. 1-4). IEEE.
Sloane, P. (2011). A guide to open innovation and crowdsourcing: Advice from leading experts in the field. Kogan Page Publishers.
Sharma, A. (2010). Crowdsourcing Critical Success Factor Model: Strategies to harness the collective intelligence of the crowd. London School of Economics (LSE), London.