การสร้างเรื่องเล่าและตัวละคร “ซูสีไทเฮา” ในวรรณกรรม ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาการเล่าเรื่องและลักษณะตัวละคร “ซูสีไทเฮา” ในวรรณกรรม ภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์โดยวิธีการวิเคราะห์ตัวบท (Textual Analysis) จากวรรณกรรมจำนวน 2 เรื่อง ภาพยนตร์จำนวน 6 เรื่อง และละครโทรทัศน์เรื่องยาวจำนวน 4 เรื่อง ข้อค้นพบจากการวิจัยมีดังนี้
1. การเล่าเรื่องในวรรณกรรม ภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์แบ่งได้เป็น 2 ประเภท ได้แก่ 1) ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ที่เน้นการเล่าเรื่องโดยยึดข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์เป็นหลัก คือ เน้นเล่าถึงเหตุการณ์บางช่วงทางประวัติศาสตร์มาขยายโดยยึดข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์เป็นหลัก และ 2) วรรณกรรม ภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ที่มีการดัดแปลงโดยผสมผสานข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์กับจินตนาการของผู้เล่าเรื่อง คือ วรรณกรรม ภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ที่มีการดัดแปลงเรื่องราว เพิ่มตัวละครและตีความใหม่ โดยคงโครงเรื่องหลักที่เป็นไปตามข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์บางส่วนเอาไว้
2. การสร้างตัวละคร “ซูสีไทเฮา” ในวรรณกรรม ภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แบ่งได้เป็น 3 ลักษณะ ได้แก่ 1) ภาพของจักรพรรดินีที่โหดร้าย ลุแก่อำนาจ 2) ภาพของจักรพรรดินีที่เน้นมิติความเป็นมนุษย์ และ 3) ภาพของจักรพรรดินีที่นำพาทั้งความรุ่งเรื่องและความตกต่ำมาสู่ประเทศ
Article Details
ประเภทบทความ
Articles
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กาญจนา แก้วเทพ. (2552). แนวพินิจใหม่ในสื่อสารศึกษา. กรุงเทพฯ: คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จันทร์ฉาย คุมพล และ กองบรรณาธิการสำนักพิมพ์ปาเจรา. (2551). ยอดคนผู้พลิกประวัติศาสตร์โลก. กรุงเทพฯ: ปาเจรา.
ฉลองรัตน์ ทิพย์พิมาน. (2539). วิเคราะห์โครงสร้างการเล่าเรื่องในภาพยนตร์อเมริกันที่มีตัวเอกเป็นสตรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, ภาควิชาการสื่อสารมวลชน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชยพล สุทธิโยธิน. (2548). เอกสารการสอนชุดวิชา 16347 การสร้างสรรค์รายการโทรทัศน์. พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชลดา พรหมชาติสุนทร. (2554). การสร้างอารมณ์ขันในละครชุดโทรทัศน์แนวระทึกขวัญเชิงสืบสวนสอบสวนเรื่องซูเปร์เนเชอรัล. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิชธ์นาวิน จุลละพรามหณ์. (2554). สัมพันธบทในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์อเมริกันแนวแวมไพร์ร่วมสมัย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐพร ลิ้มประสิทธิวงค์. (2554). การเล่าเรื่องและการสร้างลักษณะตัวละครในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ที่มีตัวเอกเป็นสตรีจากเทพปกรณัมกรีก. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทัศนัย กุลบุญลอย. (2554). การสร้างเทพนิยายสมัยใหม่ในภาพยนตร์ชุดสาร์วอร์ส. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาสื่อสารมวลชน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทรงภพ ขุนมธุรส. (2554). ขัตติยนารีในนวนิยายไทยอิงประวัติศาสตร์. ปริญญานิพนธ์, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินวิโรฒ.
ไทยบันเทิง ไทยพีบีเอส. (2555). สร้างกระแสนิยมภาพยนตร์ฮ่องกง. [ออนไลน์]. 2555. แหล่งที่มา: http://www.youtube.com/watch?v=xu8SucB4JmA [30 เมษายน 2556]
ไทยบันเทิง ไทยพีบีเอส. (2555). ยุครุ่งเรืองหนังฮ่องกงในไทย. [ออนไลน์] 2555. แหล่งที่มา : http://www.youtube.com/watch?v=_fPOJAOaEM4 [30 เมษายน 2556]
ปนิธดา สมตระกูล. (2552). การสร้างคุณลักษณะของตัวละครและการออกแบบศิลปกรรมในการสร้างสรรค์งานแอนิเมชั่นจากพุทธประวัติ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประวัติศาสตร์จีน. (2554). ประวัติศษสตร์จีนบุคก้าวสู่จีนยุคใหม่-ปฏิรูปสู่การปฏิวัติ. [ออนไลน์] 2554. แหล่งที่มา: http://www.thaichinese.net/History/history-modern4.html [25 มีนาคม 2556]
มารศรี สอทิพย์. (2555). เรื่องเล่าทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับสมเด็จพระนเรศวรมหาราช: กลวิธีการเล่าเรื่องกับการสร้างภาพลักษณ์. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รวิโรจน์. (2555). เรื่องโหดๆ ของพระนางซูสีไทเฮา. กรุงเทพฯ : อนิเมทกรุ๊ป.
รัตนา จักกะพาก และ จิรยุทธ์ สิทธุพันธุ์. (2554). จินตทัศน์ทางสังคมและกลวิธีการเล่าเรื่องในภาพยนตร์ของสัตยาจิต เรย์: การศึกษาวิเคราะห์. ทุนรัชดาภิเษกสมโภช จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัตนา จักกะพาก. (2545). จินตทัศน์ทางสังคมและกลวิธีการเล่าเรื่องในภาพยนตร์ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล : การศึกษาวิเคราะห์ . กองทุนวิจัยคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรพล ผสมทรัพย์ และอนงค์นาฏ เถกิงวิทย์. (2553). การเมือง ประวัติศาสตร์ สตรี : ภาพลักษณ์จักรพรรดินีซูสีในนวนิยาย เรื่อง เอ็มเพรส ออร์คิด และ เดอะ ลาสท์ เอ็มเพรส. ใน การประชุมวิชาการครั้งที่ 7 สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. หน้า 1438-1446. 7-8 ธันวาคม 2553 ณ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม.
สรณัฐ ไตลังคะ, ประวัติศาสตร์นิพนธ์กับโฉมหน้าบันเทิงคดีร้อยแก้วยุคแรกในสมัยรัตนโกสินทร์. ภาษาและหนังสือปีที่ 37 ฉบับที่ 1 (มกราคม, 2549) : 31-56.
วัชรี เกวลกุล. (2554). การสื่อสาร “วิกฤตอัตลักษณ์” ในนวนิยายของ ฮารูกิ มูราคามิ และเรื่องสั้นแนวหลังสมัยใหม่ของไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สัณฐิตา นุชพิทักษ์. (2552). ความร้ายกาจของตัวละครในละครโทรทัศน์ไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวรรณา ตันเจริญ. (2551).การสร้างตัวละครกับการนำเสนอมโนทัศน์เกี่ยวกับผู้หญิงในนวนิยายของ ปิยะพร ศักดิ์เกษม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสฐียร พันธรังษี. (2521). นางพญาแม่งจู. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: แพร่พิทยา.
อันฉี หมิน. (2552). ซูสีไทเฮา ราชีนีดอกกล้วยไม้. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: มติชน.
อันฉี หมิน. (2554). พระนางซูสี จักรพรรดินีกู้บัลลังก์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: มติชน.
อิราวดี ไตลังคะ. ศาสตร์และศิลป์แห่งการเล่าเรื่อง. กรุงเทพฯ: คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ภาษาอังกฤษ
Munslow, A. 2007. Narrative and History. Hampshire : Palgrave Macmillian.
กาญจนา แก้วเทพ. (2552). แนวพินิจใหม่ในสื่อสารศึกษา. กรุงเทพฯ: คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จันทร์ฉาย คุมพล และ กองบรรณาธิการสำนักพิมพ์ปาเจรา. (2551). ยอดคนผู้พลิกประวัติศาสตร์โลก. กรุงเทพฯ: ปาเจรา.
ฉลองรัตน์ ทิพย์พิมาน. (2539). วิเคราะห์โครงสร้างการเล่าเรื่องในภาพยนตร์อเมริกันที่มีตัวเอกเป็นสตรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, ภาควิชาการสื่อสารมวลชน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชยพล สุทธิโยธิน. (2548). เอกสารการสอนชุดวิชา 16347 การสร้างสรรค์รายการโทรทัศน์. พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชลดา พรหมชาติสุนทร. (2554). การสร้างอารมณ์ขันในละครชุดโทรทัศน์แนวระทึกขวัญเชิงสืบสวนสอบสวนเรื่องซูเปร์เนเชอรัล. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิชธ์นาวิน จุลละพรามหณ์. (2554). สัมพันธบทในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์อเมริกันแนวแวมไพร์ร่วมสมัย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐพร ลิ้มประสิทธิวงค์. (2554). การเล่าเรื่องและการสร้างลักษณะตัวละครในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ที่มีตัวเอกเป็นสตรีจากเทพปกรณัมกรีก. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทัศนัย กุลบุญลอย. (2554). การสร้างเทพนิยายสมัยใหม่ในภาพยนตร์ชุดสาร์วอร์ส. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาสื่อสารมวลชน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทรงภพ ขุนมธุรส. (2554). ขัตติยนารีในนวนิยายไทยอิงประวัติศาสตร์. ปริญญานิพนธ์, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินวิโรฒ.
ไทยบันเทิง ไทยพีบีเอส. (2555). สร้างกระแสนิยมภาพยนตร์ฮ่องกง. [ออนไลน์]. 2555. แหล่งที่มา: http://www.youtube.com/watch?v=xu8SucB4JmA [30 เมษายน 2556]
ไทยบันเทิง ไทยพีบีเอส. (2555). ยุครุ่งเรืองหนังฮ่องกงในไทย. [ออนไลน์] 2555. แหล่งที่มา : http://www.youtube.com/watch?v=_fPOJAOaEM4 [30 เมษายน 2556]
ปนิธดา สมตระกูล. (2552). การสร้างคุณลักษณะของตัวละครและการออกแบบศิลปกรรมในการสร้างสรรค์งานแอนิเมชั่นจากพุทธประวัติ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประวัติศาสตร์จีน. (2554). ประวัติศษสตร์จีนบุคก้าวสู่จีนยุคใหม่-ปฏิรูปสู่การปฏิวัติ. [ออนไลน์] 2554. แหล่งที่มา: http://www.thaichinese.net/History/history-modern4.html [25 มีนาคม 2556]
มารศรี สอทิพย์. (2555). เรื่องเล่าทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับสมเด็จพระนเรศวรมหาราช: กลวิธีการเล่าเรื่องกับการสร้างภาพลักษณ์. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รวิโรจน์. (2555). เรื่องโหดๆ ของพระนางซูสีไทเฮา. กรุงเทพฯ : อนิเมทกรุ๊ป.
รัตนา จักกะพาก และ จิรยุทธ์ สิทธุพันธุ์. (2554). จินตทัศน์ทางสังคมและกลวิธีการเล่าเรื่องในภาพยนตร์ของสัตยาจิต เรย์: การศึกษาวิเคราะห์. ทุนรัชดาภิเษกสมโภช จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัตนา จักกะพาก. (2545). จินตทัศน์ทางสังคมและกลวิธีการเล่าเรื่องในภาพยนตร์ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล : การศึกษาวิเคราะห์ . กองทุนวิจัยคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรพล ผสมทรัพย์ และอนงค์นาฏ เถกิงวิทย์. (2553). การเมือง ประวัติศาสตร์ สตรี : ภาพลักษณ์จักรพรรดินีซูสีในนวนิยาย เรื่อง เอ็มเพรส ออร์คิด และ เดอะ ลาสท์ เอ็มเพรส. ใน การประชุมวิชาการครั้งที่ 7 สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. หน้า 1438-1446. 7-8 ธันวาคม 2553 ณ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม.
สรณัฐ ไตลังคะ, ประวัติศาสตร์นิพนธ์กับโฉมหน้าบันเทิงคดีร้อยแก้วยุคแรกในสมัยรัตนโกสินทร์. ภาษาและหนังสือปีที่ 37 ฉบับที่ 1 (มกราคม, 2549) : 31-56.
วัชรี เกวลกุล. (2554). การสื่อสาร “วิกฤตอัตลักษณ์” ในนวนิยายของ ฮารูกิ มูราคามิ และเรื่องสั้นแนวหลังสมัยใหม่ของไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สัณฐิตา นุชพิทักษ์. (2552). ความร้ายกาจของตัวละครในละครโทรทัศน์ไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวรรณา ตันเจริญ. (2551).การสร้างตัวละครกับการนำเสนอมโนทัศน์เกี่ยวกับผู้หญิงในนวนิยายของ ปิยะพร ศักดิ์เกษม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสฐียร พันธรังษี. (2521). นางพญาแม่งจู. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: แพร่พิทยา.
อันฉี หมิน. (2552). ซูสีไทเฮา ราชีนีดอกกล้วยไม้. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: มติชน.
อันฉี หมิน. (2554). พระนางซูสี จักรพรรดินีกู้บัลลังก์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: มติชน.
อิราวดี ไตลังคะ. ศาสตร์และศิลป์แห่งการเล่าเรื่อง. กรุงเทพฯ: คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ภาษาอังกฤษ
Munslow, A. 2007. Narrative and History. Hampshire : Palgrave Macmillian.
