ลักษณะของข่าวปลอมในประเทศไทยและระดับความรู้เท่าทันข่าวปลอมบนเฟซบุ๊กของผู้รับสารในเขตกรุงเทพมหานคร
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงคเพื่อศึกษาลักษณะของข่าวปลอมในประเทศไทยและระดับความรู้ เท่าทันข่าวปลอมบนเฟซบุ๊กของผู้รับสารในเขตกรุงเทพมหานคร เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ เริ่มด้วย
วิธีการเก็บข้อมูลจำนวนข่าวปลอมที่พบบนเฟซบุ๊ก แล้วมาจำแนกประเภทและรูปแบบเนื้อหาของข่าวปลอม จากนั้นนำข่าวปลอมที่ได้มาวิเคราะห์เนื้อหาโดยละเอียด ลำดับถัดมาคือสํารวจระดับความรู้เท่าทันข่าวปลอมของผู้รับสาร และสิ่งที่ทำให้ผู้รับสารหลงเชื่อข่าวปลอมบนเฟซบุ๊ก ด้วยแบบสอบถามออนไลน์จำนวน 400 ชุดผลการวิจัยพบว่า 1) ประเภทของข่าวปลอมที่พบมากที่สุดในระหว่างการเก็บข้อมูลคือข่าวปลอมที่ถูกสร้างขึ้นอย่างสมบูรณ์ (Bogus) และรูปแบบเนื้อหาของข่าวปลอมที่พบมากที่สุดคือ เนื้อหาที่ประดิษฐ์ขึ้น (Fabricated Content) โดยมีเจตนาในการสร้างขึ้นมาเพื่อให้เป็นข่าวปลอมที่สมบูรณ์ แนบเนียนที่สุด มีเนื้อหาที่ประดิษฐ์ขึ้นใหม่ทั้งหมด ทั้งภาพ พาดหัวข่าว เนื้อหา และข้อมูลที่ปรากฏในข่าว สร้างขึ้นมาเป็นข่าวปลอมทั้งสิ้น 2) ระดับความรู้เท่าทันข่าวปลอมของผู้รับสารในเขตกรุงเทพมหานครมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง โดยกลุ่มตัวอย่างมีความสามารถในการรู้เท่าทันสื่อในระดับการเข้าถึง การวิเคราะห์ และการประเมินในระดับมาก ส่วนในระดับการสร้างสรรค์นั้นกลุ่มตัวอย่างมีความสามารถในระดับน้อยที่สุด 3) ส่วนประกอบของข่าวที่ทำให้กลุ่มตัวอย่างที่เชื่อถือในระดับมาก คือข่าวที่มีแหล่งข่าวเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง ส่วนองค์ประกอบอื่นๆ บนสื่อสังคมออนไลน์ที่ทำให้เชื่อถือข่าวนั้นในระดับมาก เพราะเป็นข่าวที่ถูกนำเสนอบนหน้านิวส์ฟีดของเฟซบุ๊กบ่อยๆและผู้รับสารเชื่อข่าวที่สามารถหาเหตุผลมาสนับสนุนความเชื่อของตนเองได้เสมอ
ารศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงคเพื่อศึกษาลักษณะของข่าวปลอมในประเทศไทยและระดับความรู้ เท่าทันข่าวปลอมบนเฟซบุ๊กของผู้รับสารในเขตกรุงเทพมหานคร เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ เริ่มด้วย
วิธีการเก็บข้อมูลจำนวนข่าวปลอมที่พบบนเฟซบุ๊ก แล้วมาจำแนกประเภทและรูปแบบเนื้อหาของข่าวปลอม จากนั้นนำข่าวปลอมที่ได้มาวิเคราะห์เนื้อหาโดยละเอียด ลำดับถัดมาคือสํารวจระดับความรู้เท่าทันข่าวปลอมของผู้รับสาร และสิ่งที่ทำให้ผู้รับสารหลงเชื่อข่าวปลอมบนเฟซบุ๊ก ด้วยแบบสอบถามออนไลน์จำนวน 400 ชุดผลการวิจัยพบว่า 1) ประเภทของข่าวปลอมที่พบมากที่สุดในระหว่างการเก็บข้อมูลคือข่าวปลอมที่ถูกสร้างขึ้นอย่างสมบูรณ์ (Bogus) และรูปแบบเนื้อหาของข่าวปลอมที่พบมากที่สุดคือ เนื้อหาที่ประดิษฐ์ขึ้น (Fabricated Content) โดยมีเจตนาในการสร้างขึ้นมาเพื่อให้เป็นข่าวปลอมที่สมบูรณ์ แนบเนียนที่สุด มีเนื้อหาที่ประดิษฐ์ขึ้นใหม่ทั้งหมด ทั้งภาพ พาดหัวข่าว เนื้อหา และข้อมูลที่ปรากฏในข่าว สร้างขึ้นมาเป็นข่าวปลอมทั้งสิ้น 2) ระดับความรู้เท่าทันข่าวปลอมของผู้รับสารในเขตกรุงเทพมหานครมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง โดยกลุ่มตัวอย่างมีความสามารถในการรู้เท่าทันสื่อในระดับการเข้าถึง การวิเคราะห์ และการประเมินในระดับมาก ส่วนในระดับการสร้างสรรค์นั้นกลุ่มตัวอย่างมีความสามารถในระดับน้อยที่สุด 3) ส่วนประกอบของข่าวที่ทำให้กลุ่มตัวอย่างที่เชื่อถือในระดับมาก คือข่าวที่มีแหล่งข่าวเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง ส่วนองค์ประกอบอื่นๆ บนสื่อสังคมออนไลน์ที่ทำให้เชื่อถือข่าวนั้นในระดับมาก เพราะเป็นข่าวที่ถูกนำเสนอบนหน้านิวส์ฟีดของเฟซบุ๊กบ่อยๆและผู้รับสารเชื่อข่าวที่สามารถหาเหตุผลมาสนับสนุนความเชื่อของตนเองได้เสมอ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ใจดี โลกสวย เชื่อคนง่าย!!! คนไทย 40% เชื่อข่าวปลอมบนโซเชียลสูงสุดในภูมิภาค. (2560). สืบค้นจาก https://www.brandbuffet.in.th/2017/10/kantartns-research-connected-life/
มาอีกแล้ว! เว็บคลิกเบท - อีเมลหลอกลวง เช็กให้ดี ชัวร์ หรือ มั่วนิ่ม. (2560, 13 มิถุนายน). ไทยรัฐ. สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/content/971370
บุบผา เมฆศรีทองคำ และขจรจิต บุนนาค. (2557). พฤติกรรมการบริโภคข่าวผ่านสื่อเฟซบุ๊คของคน ต่างวัยในสังคมไทย.[รูปแบบอิเล็กทรอนิกส์]. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 8, 230-247.
ปิยพร อรุณเกรียงไกร. (2560).คุณกำลังถูกเฟซบุ๊กต้มตุ๋น!? วิกฤตข่าวปลอมทะลักโลกออนไลน์ เมื่อ วิจารณญาณก็อาจไม่เพียงพอ. สืบค้นจาก https://themomentum.co/momentum-feature-social-media-s-algorithm/
พีรพล อนุตรโสตถิ์. (2560, 2 ตุลาคม). [สัมภาษณ์ โดย ฐิติพล ปัญญาลิมปนันท์, ผู้สื่อข่าว BBC ไทย]. ข่าวปลอมในไทย: คุณควรกังวลแค่ไหน?.บีบีซี. สืบค้นจาก http://www.bbc.com/thai/thailand-41438401
วิริยาภรณ์ ทองสุข. (2559).การวิเคราะห์การนำเสนอข่าวเชิงคลิกเบทของเว็บไซต์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิศิษฎ์ เกตุรัตนกุล, อุบลวรรณ ตันตระกูล, ทิพวรรณ อุทาคำ, กรรณิกา พันธ์คลอง, หัสญา หน่อวงค์ และคณะ. (2561). บอกต่อสุขภาพดี (จริงหรือ)? ในสังคมไทยยุคปลอมปลอม. ใน การสัมมนาทางวิชาการเรื่อง Fake News วิกฤตการสื่อสารในยุคดิจิทัล (หน้า 23-27). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ศศิธร ยุวโกศล และดวงกมล ชาติประเสริฐ. (2553). การสร้างและรักษาความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลในโลกออนไลน์ : โอกาสหรืออุปสรรค.[รูปแบบอิเล็กทรอนิกส์]. วารสารนิเทศศาสตร์, 28(4), 47-75.
สถิติน่ารู้ Digital Movement ทั่วโลก ปี 2017. (2560). สืบค้นจาก https://www.brandbuffet.in.th /2017/02/digital-overview-global-stat-2017/
สุกัญญา บูรณเดชาชัย. (2560). ไม่ชัวร์แชร์ไป...สังคมวุ่นวาย.สืบค้นจาก http://imgs.mcot.net/images/2018/05/ 1525684457247.pdf
สุปรียา กลิ่นสุวรรณ และพิรงรอง รามสูต. (2553). การกำหนดวาระข่าวสารทางการเมืองในกลุ่มบล็อกโอเคเนชั่น. [รูปแบบอิเล็กทรอนิกส์]. วารสารนิเทศศาสตร์, 28(4), 131-146.
อิสริยะ ไพรีพ่ายฤทธิ์. (2560).Fake News ข่าวปลอม ปัญหาใหญ่ของโลกอินเทอร์เน็ต. สืบค้นจาก http://www.okmd.tv/ blogs/ all-things-digital/fake-news-ข่าวปลอม-ปัญหาใหญ่ของโลก
อุษา บิ้กกิ้นส์. (2555). การรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศ. [รูปแบบอิเล็กทรอนิกส์]. วารสารสุทธิปริทัศน์, 26, 147-161.
ภาษาอังกฤษ
Mena, P. (2017).Why People Share Fake News. Retrieved from https://www.jou.ufl.edu/insights/people-share-fake-news/
The European Association for Viewers Interests. (2016). Infographic: Beyond Fake News – 10 Types of Misleading News. Retrieved from https://eavi.eu/beyond- fake-news-10-types-misleading-info/
Wardle, C. (2017). Fake news. It’s complicated. Retrieved from https://firstdraftnews.org/fake-news-complicated/