การนำเสนอเนื้อหาเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในนิตยสารท่องเที่ยว
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการนำเสนอเนื้อหาเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนที่มีความสอดคล้องกับแนวคิดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนทฤษฎีพฤติกรรมแบบแผนและปัจจัยในการสร้างเนื้อหาของกองบรรณาธิการนิตยสารท่องเที่ยว ประกอบด้วย อ.ส.ท. เนเจอร์เอ็กพลอเรอร์ และหนีกรุง โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาและการสัมภาษณ์เชิงลึก ผลการวิจัยพบว่า
1. นิตยสารท่องเที่ยวให้น้ำหนักในการนำเสนอเนื้อหาเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนเพื่อสนองต่อความพึงพอใจของผู้อ่านในการได้รับประสบการณ์อันสวยงามจากแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมวิถีชุมชนและเพิ่มประสบการณ์ที่มีคุณค่ามากกว่าเนื้อหาความสำคัญของความเป็นอยู่ของชุมชนผู้เป็นเจ้าของพื้นที่และการสร้างจิตสำนึกการอนุรักษ์แหล่งท่องเที่ยว
2. การนำเสนอเนื้อหาเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนไม่นำไปสู่การปฏิบัติของผู้อ่านตามทฤษฎีพฤติกรรมแบบแผน ผลการวิจัยพบเนื้อหาสนับสนุนความเชื่อเกี่ยวกับพฤติกรรมปริมาณมาก (Behavioral beliefs) คือความเชื่อเกี่ยวกับพฤติกรรมการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ แต่นำเสนอเนื้อหาสนับสนุนความเชื่อเกี่ยวกับกลุ่มอ้างอิง (Normative beliefs) คือการให้ความสำคัญต่อบุคคลผู้สนับสนุนการทำพฤติกรรม และความเชื่อเกี่ยวกับความสามารถในการควบคุม (Control beliefs) คือเนื้อหาเกี่ยวกับเวลาและโอกาสที่เอื้อให้ผู้อ่านแสดงพฤติกรรมในปริมาณน้อยทำให้กระบวนการรับรู้ข้อมูลเพื่อนำไปสู่การทำพฤติกรรมไม่เกิดเป็นขั้นตอนที่สมบูรณ์
3. ปัจจัยที่มีผลต่อการนำเสนอเนื้อหาของกองบรรณาธิการประกอบด้วยการนำเสนอประเด็นต่างๆ ย่อมแตกต่างกัน การได้รับการสนับสนุนจากโฆษณาความชำนาญของนักเขียนและช่างภาพ แหล่งข้อมูลมาจากสื่ออินเทอร์เน็ต ไกด์บุ๊ค หนังสือและสื่อบุคคล แต่ปัจจัยการเข้าใจนิยามการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของกองบรรณาธิการซึ่งมีความแตกต่างกันไม่มีผลต่อการนำเสนอเนื้อหาส่วนปัจจัยภายนอกองค์กรคือกระแสสังคม แคมเปญท่องเที่ยวของททท. และความต้องการของผู้อ่าน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แก้วเทพ. (2556). สื่อสาร-สิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: พิมพ์ภาพพิมพ์.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2551). ชุมชนท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน: ข้อเสนอเพื่อการปรับตัวของชุมชนดีเด่นด้านการท่องเที่ยวไทย. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : http://www.etatjournal.com/upload/224/1CommunityBased.pdf [6 มีนาคม 2555]
เกษตรศาสตร์, มหาวิทยาลัย. (2541). คู่มือพัฒนาและออกแบบสิ่งอำนวยความสะดวกในแหล่งท่องเที่ยวแบบการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์. กรุงเทพฯ : ศูนย์วิจัยป่าไม้ คณะวนศาสตร์.
ขุมทอง นพพันธ์. (2552). ผลของการวางกรอบในข่าวสิ่งแวดล้อมต่อการรับรู้ความเสี่ยง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาวิชาวารสารสนเทศ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จิราภรณ์ คชเสนี. (2552). มนุษย์กับสิ่งแวดล้อม. ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชนัญ ว งษ์วิภาค. (2547). สว่าง เลิศฤทธิ์, อมรชัย คหกิจโกศล และลักษณ์ บุญเรือง. การจัดการทรัพยากรทางวัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. นครปฐม : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นันทนา เดชกำธร. (2549). ยุทธศาสตร์การสื่อสารเพื่อสร้างจิตสำนึกให้กับเยาวชนไทยในการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, ภาควิชาการสื่อสารมวลชน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2548). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. กรุงเทพฯ : เพรสแอนด์ดีไซน์ จำกัด.