บทบาทและศักยภาพของคนพิการทางสายตาที่ถูกนำเสนอผ่านรายการโทรทัศน์ “Blind Date”

Main Article Content

กันตภณ พุ่มประดับ
ประภัสสร จันทร์สถิตย์พร

บทคัดย่อ

งานวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวทางในการสร้างสรรค์รายการโทรทัศน์ที่ส่งเสริมบทบาทและศักยภาพของคนพิการทางสายตา 2) ศึกษาบทบาทและศักยภาพของคนพิการทางสายตาที่ถูกนำเสนอผ่านเนื้อหารายการโทรทัศน์ Blind Date และ 3) ศึกษาการรับรู้และทัศนคติของผู้ชมทั่วไปและผู้ชมที่พิการทางสายตาที่มีต่อรายการโทรทัศน์ Blind Date โดยมีระเบียบวิธีวิจัยคือการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ผลิตรายการ การวิเคราห์ตัวบทจากเนื้อหารายการโทรทัศน์ Blind Date และ การสนทนากลุ่มผู้ชมทั้ง 2 กลุ่ม


ผลการวิจัยพบว่ารายการโทรทัศน์ Blind Date เป็นรายการเรียลลิตี้กึ่งสารคดีที่นำเสนอเรื่องราวชีวิตของคนพิการทางสายตา (แขกรับเชิญ) ผ่านมุมมองของคนตาดี (พิธีกร) โดยการนัดพบกันเพื่อแลกเปลี่ยน เรียนรู้และทำความเข้าใจซึ่งกันและกัน ซึ่งการคัดเลือดประเด็นที่นำเสนอพิจารณาจากความน่าสนใจในเรื่องราวชีวิตของแขกรับเชิญเป็นหลัก ส่วนพิธีกรคัดเลือกจากผู้ที่มีประสบการณ์ใกล้เคียงกัน โดยบทบาทของคนพิการทางสายตาที่ปรากฏนั้นเป็นบทบาทที่เกิดจากสถานภาพที่ได้รับมาภายหลัง อาจได้มาโดยตำแหน่งหรือการแต่งตั้ง ซึ่งศักยภาพด้านการเรียนรู้และรับรู้ของคนพิการทางสายตาเป็นศักยภาพที่ถูกนำเสนอมากที่สุด นอกจากนี้ยังพบว่า กลุ่มผู้ชมทั้ง 2 กลุ่มมีการรับรู้ มีความเข้าใยจต่อประเด็นเรื่องบทบาทและศักยภาพของคนพิการทางสายตาเป็นอย่างดี ทั้งยังชื่นชอบพิธีกรและแขกรับเชิญที่มีกรอบประสบการณ์ใกล้เคียงกันด้วย ทั้งนี้ผู้เข้าร่วมการสนทนากลุ่มยังต้องการให้ผู้ผลิตรายการนำเทคโนโลยีเสียงบรรยายภาพ (Audio Description) มาใช้เพื่อให้ผู้ชมทุกกลุ่มเข้าถึงได้

Article Details

ประเภทบทความ
Articles
ประวัติผู้แต่ง

กันตภณ พุ่มประดับ

กันตภณ พุ่มประดับ (นศ.ม., คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2559; อีเมล: kantapon.kpu@gmail.com) และ

ประภัสสร จันทร์สถิตย์พร, วาทวิทยาและสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ประภัสสร จันทร์สถิตย์พร (นศ.ด., คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งอาจารย์ประจำภาควาทวิทยาและสื่อสารการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย
กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการแห่งชาติ. (2558). รายงานสถานการณ์คนพิการ. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://dep.go.th/th/news/รายงานข้อมูลสถานการณ์ด้านคนพิการในประเทศไทยประจำเดือนตุลาคม 2558 [18 พฤศจิกายน 2558]
กาญจนา แก้วเทพ. (2552). สื่อสารมวลชน ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัดการพิมพ์.
ขนิษฐา เทวินทรภักติ. (2541). แผ้วถางทางการฟื้นฟูสมรรถภาพสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนของคนพิการ. กรุงเทพฯ: กรมประชาสงเคราะห์.
ชยพล สุทธิโยธิน. (2539). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับวิทยุโทรทัศน์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรมมาธิราช.
ชลิตา ซื่อตรง. (2550). การเข้าถึงและการใช้ประโยชน์จากสื่อสารสนเทศบนอินเตอร์เน็ตของผู้พิการทางสายตาในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2545). รูปแบบการจัดการเรียนแบบร่วมมือรวมพลัง: การพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาสำหรับเด็กพิการโดยครอบครัวและชุมชนมีส่วนร่วม. วารสารครุศาสตร์. ปีที่ 30 ฉบับที่ 2 (พ.ย.-ก.พ. 2545): 149-151.
พรพิสุทธิ์ ศรีธรานนท์. (2552). บทบาทและกระบวนการให้สถานภาพแก่บุคคลและสถาบันในรายการตลาดสดสนามเป้า. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิทยา วรรณศิริ. (2529). บทบาทที่คาดหวังและบทบาทที่เป็นจริงของคณะกรรมการพัฒนาสตรีระดับหมู่บ้านและเจ้าหน้าที่ระดับอำเภอในจังหวัดเชียงราย.วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ไวยวุฒิ วุฒิอรรถสาร. (2549). การศึกษาคำบรรยายที่เหมาะสมสำหรับการรับรู้ภาพยนตร์ของคนหูหนวก. วารสารศาสตรมหาบัณฑิต. คณะวารสารศาสตร์และการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สุกัญญา เพียรธุรกิจ. (2539). การเปิดรับชทรายการโทรทัศน์สำหรับสตรีกับการรับรู้ประโยชน์และการนำไปใช้เพื่อการเสริมสร้างบทบาทที่สร้างสรรค์ของตนเองในสตรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุชา จันทร์เอม. (2525). จิตวิทยาเด็กพิเศษ. กรุงเทพมหานคร. ห้างหุ้นส่วนจำกัด อักศรบัณฑิต.
สุรัตน์ ตรีสุกล. (2546). หลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ: คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา.
สำนักคุ้มครองผู้บริโภคในกิจการกระจายเสียงและโทรทัศน์. (2556). ผู้ที่มีข้อจำกัดทางด้านร่างกายจะเข้าถึงสื่อได้อย่างไร. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://bcp.nbtc.go.th/knoewdge/detail/360 [15 ธันวาคม 2558]
สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (2559).
การส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิของคนพิการให้เข้าถึงหรือรับรู้และใช้ประโยชน์จากรายการของกิจการโทรทัศน์. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://bcp.nbtc.go.th/news/detail/2632 [19 กุมภาพันธ์ 2559]
อริยา จินตพานิชการ. (2548). เรียลลิตี้ฟีเวอร์. กรุงเทพฯ: กันตนา พับบิชชิ่ง
อุบลศรี รัตนภพ. (2554). แนวทางการพัฒนารูปแบบสื่อใหม่สำหรับผู้พิการทางการมองเห็นในกลุ่มเจเนอเรชันวาย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุษณีย์ ศิริสุนทรไพบูลย์. (2552). หลักการวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย