กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการชักจูงผู้เล่นการพนันฟุตบอลออนไลน์ ของเว็บไซต์การพนันฟุตบอล

Main Article Content

วิษชญะ ศิลาน้อย
เจษฎา ศาลาทอง

บทคัดย่อ

ในปัจจุบันเว็บไซต์การพนันฟุตบอลเปิดให้บริการเป็นจำนวนมาก ทำให้ต้องมีกลยุทธ์การสื่อสารที่ดีสร้างจุดเด่นและมีจุดแข็งที่แตกต่างจากเว็บไซต์การพนันฟุตบอลคู่แข่งให้ชัดเจน และชักจูงผู้เล่นการพนันฟุตบอลออนไลน์ให้เข้ามาใช้บริการให้ได้มากที่สุด
ผลการวิจัยพบว่าแนวทางการสื่อสารของเว็บไซต์การพนันฟุตบอล คือ การจัดการระบบของเว็บไซต์ให้เข้าถึงง่าย รูปแบบของเว็บไซต์ไม่ซับซ้อน และสร้างความน่าเชื่อถือของเว็บไซต์ ซึ่งมีเทคนิคเฉพาะในการดึงดูดผู้เล่นการพนันฟุตบอลออนไลน์ คือ การสร้างรูปแบบการเล่นการพนันฟุตบอลออนไลน์ที่หลากหลาย เพิ่มทางเลือกการพนันชนิดอื่น ๆ คำนึงถึงความปลอดภัยด้วยการลบประวัติการวางเดิมพันการพนัน การสร้างเว็บไซต์บันเทิง อื่น ๆ ในการเป็นช่องทางประชาสัมพันธ์ข้อมูลข่าวสาร และวิธีการค้นหากลุ่มเป้าหมายที่ต้องการสื่อสารด้วยวิธีต่าง ๆ อีกหนึ่งกลยุทธ์สำคัญ การสื่อสารของเว็บไซต์การพนันฟุตบอลในปัจจุบัน คือ การใช้ผู้มีอิทธิพลทางความคิดในการชักจูงผู้เล่นการพนันฟุตบอลออนไลน์ กลุ่มผู้มีอิทธิพลทางความคิดเหล่านี้จะใช้ความใกล้ชิดกับผู้ติดตาม และความน่าเชื่อถือของตนเองเป็นเครื่องมือสำคัญ ซึ่งกลยุทธ์นี้มีข้อดีคือสามารถวัดผลจากสื่อสังคมออนไลน์ของผู้ที่มีอิทธิพลทางความคิดได้

Article Details

ประเภทบทความ
Articles
ประวัติผู้แต่ง

วิษชญะ ศิลาน้อย

นศ.ม. นิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2560

เจษฎา ศาลาทอง, คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เจษฎา ศาลาทอง (Ph.D. International Studies, Waseda University, Japan, 2554) ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาสื่อสารมวลชน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เอกสารอ้างอิง

ภาษาไทย
กนกศักดิ์ แก้วเทพ. (2543). อุตสาหกรรมการพนันในสหรัฐอเมริกา, ใน อุตสาหกรรมการพนัน: ไทย อังกฤษ สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย และมาเลเซีย. กรุงเทพฯ: ตรัสวิน.
เชิญพร คงมา และพิรงรอง รามสูต. (2553). บทบาทของภาคประชาสังคมในการกำกับดูแลเนื้อหาอินเทอร์เน็ต, วารสารนิเทศศาสตร์; กรกฎาคม - กันยายน 2553; 77-98. คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พัชนี เชยจรรยา, เมตตา วิวัฒนานุกูล และถิรนันท์ อนวัชศิริวงศ์. (2541). แนวคิดหลักนิเทศศาสตร์.กรุงเทพมหานคร: บริษัท เยลโล่การพิมพ์จำกัด.
พิชชากร พุ่มพยุง. (2559). อิทธิพลของผู้นำความคิดในเครือข่ายสังคมออนไลน์ต่อการรับรู้ ทัศนคติ และการตัดสินใจใช้บริการด้านสุขภาพจิต. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขานิเทศศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รติมา ศรีสมวงศ์, พิมพ์นลิน โกมลรุจิ, ทิวาพร รุ่งนาวา, บัณฑิตา สุดมีและพัลลภา ปีติสันต์. (2555). The power of Influencer, สืบค้นเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2561. www.tpa.or.th/ publisher/pdfFileDownloadS/qm173_p18-19.pdf
ศศิธร ยุวโกศล และดวงกระมล ชาติประเสริฐ. (2553). การสร้างและรักษาความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลในโลกออนไลน์: โอกาสหรืออุปสรรค, วารสารนิเทศศาสตร์; ตุลาคม - ธันวาคม 2553; 47-45. คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศูนย์ศึกษาปัญหาการพนัน. (2559). การพนันในยุคเปลี่ยนผ่าน รายงานประจำปี 2559. กรุงเทพ: โรงพิมพ์เดือนตุลา.
สังคิต พิริยะรังสรรค์ และคณะ. (2546). เศรษฐกิจการพนัน:ทางเลือกเชิงนโยบาย. กรุงเทพมหานคร: บริษัท อาทิตย์วิเคราะห์รายวัน จำกัด
ภาษาอังกฤษ
Brown, Duncan & Hayes. (2008). Nick. Influencer Marketing, Who really influences yourcustomers. UK: Elsevier Ltd.
Hoffman. (1995). Donna L; Novak, Thomas P.; Chatterjee, Patrali J. Commercial scenarios for the web: opportunities and challenges. Journal of Computer-Mediated Communication. 1(3).
Innis, Harold. (1950). Empire and Communications. Oxford: Oxford University Press.
McLuhan. (1964). M. Understanding Media: The Extensions of Man. New York: McGraw-Hill.
McQuail, Blumler & Brown. (1974). Thetelevision audience: a revised perspective. in D. McQuail (ed.): Sociology of MassCommunication. London: Longman.
Moris,Evan. (1996). The book lover’s guide to the internet (1st ed.). New York: Fawcett Columbine.
Katz, Blumler&Gurevitch. (1974). Ulilization of mass communicationby the individual. J. G. Blumler, & E. Katz (Eds.), The uses of mass communications: Current on Gratifications research. BeverlyHills: Sage.
Seth Godin. (2003). Purple Cow. London, United Kingdom: Penguin Books Ltd.
Shanahan. (1983). J. & Morgan, M. Television and its viewers: Cultivation theory and research. Cambridge: Cambridge University Press.
Tom Stonier. (1983). The Wealth Of Information: A Profile Of The Post-Industrial Economy.