การพัฒนาศิลปะการแสดงเพื่อส่งเสริมอัตลักษณ์พื้นถิ่นในการรองรับนักท่องเที่ยวจังหวัดกาญจนบุรี

Main Article Content

ภาวิณี บุญเสริม

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสถานการณ์การแสดงในปัจจุบัน ปัญหาและแนวทางการพัฒนาการแสดงพื้นถิ่นในจังหวัดกาญจนบุรี เพื่อพัฒนาทุนทางวัฒนธรรมด้านการแสดงที่เป็นอัตลักษณ์ชุมชน2)  เพื่อส่งเสริมการสร้างศักยภาพชุมชนให้มีความตระหนักและเห็นคุณค่าด้านการแสดงพื้นถิ่น เพื่อรองรับการท่องเที่ยวชุมชนอย่างยั่งยืน โครงการนี้ได้มีการศึกษาลงพื้นที่ 3 หมู่บ้านในจังหวัดกาญจนบุรี ได้แก่ หมู่บ้านห้วยปากคอก อำเภอทองผาภูมิ หมู่บ้านปลายนาสวน อำเภอศรีสวัสดิ์ และหมู่บ้านเวียคะดี้ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี โดยมีการทำเวทีประชาคมกับกลุ่มประชาชน ผู้ประกอบการและศิลปิน หมู่บ้านละ 50 คน รวมจำนวน 150 คน การจัดทำประชุมกลุ่มย่อย (Focus Group) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาการแสดงในปัจจุบัน และการค้นหาอัตลักษณ์ด้านการแสดงพื้นถิ่นด้วยกระบวนการมีส่วนร่วม และการฝึกอบรมเชิงปฎิบัติการเพื่อการพัฒนาบุคลากรด้านการแสดงพื้นถิ่นในการจัดการแสดงเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว  ผลการศึกษาพบว่า ทั้งสามหมู่บ้านมีอัตลักษณ์การแสดงพื้นถิ่นที่เกิดจากกลุ่มชาติพันธุ์ที่แตกต่างกัน โดยในปัจจุบันการแสดงพื้นถิ่นในแต่ละพื้นที่หาชมได้ยากเนื่องจากการแสดงไม่มีความสัมพันธ์กับวิถีชุมชนเหมือนเช่นแต่เดิม อีกทั้งองค์ความรู้ยังอยู่เฉพาะตัวกับศิลปินอาวุโส  แนวทางการพัฒนาควรมีการส่งเสริมสืบทอดเยาวชนอย่างเป็นระบบ มีการฝึกฝนเพื่อพัฒนาทั้งทักษะการแสดง และการสร้างสรรค์รูปแบบการแสดงโดยให้เยาวชนในชุมชนได้มีส่วนร่วม เพื่อให้การแสดงมีความน่าสนใจตามยุคสมัย อีกทั้งทำให้เยาวชนได้รู้สึกถึงการมีส่วนร่วมและเป็นเจ้าของวัฒนธรรมนั้น

Article Details

ประเภทบทความ
Articles

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ, เธียรชัย อิศรเดช และ สุชาดา พงศ์กิตติวิบูลย์. (2549). ปฐมบทแห่งองค์ความรู้ เรื่อง สื่อพื้นบ้านสื่อสารสุข สื่อสารสุข. กรุงเทพฯ:โครงการสื่อพื้นบ้านสื่อสารสุข (สพส.). โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

กาญจนา แก้วเทพ. (2538). เครื่องมือการทำงานแนววัฒนธรรมชุมชน. กรุงเทพมหานคร: สภาคาทอลิกแห่งประเทศไทยเพื่อการพัฒนา.

การจัดทำประชาคมและประชุมกลุ่มย่อยชุมชนหมู่บ้านปลายนาสวน อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี, วันที่ 8 กันยายน 2562.

การจัดทำประชาคมและประชุมกลุ่มย่อยชุมชนหมู่บ้านเวียรคะดี้ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี, วันที่ 17 สิงหาคม 2562.

การจัดทำประชาคมและประชุมกลุ่มย่อยชุมชนหมู่บ้านห้วยปากคอก อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี, วันที่ 18 สิงหาคม 2562.

โครงการสื่อพื้นบ้านสื่อสารสุข (สพส). (2548). สื่อพื้นบ้านสื่อสารสุข. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

จินตนา กาญจนถวัลย์. (2535). การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมในชุมชนกะเหรี่ยง: ศึกษาเปรียบเทียบกรณีบ้านไร่ป้า อำเภอทองผาภูมิ กับบ้านสะเนพ่อง อำเภอสังขละบุรี จังหวัดการญจนบุรี. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชลธิชา มาลาหอม. (2555). อัตลักษณ์ชุมชนรากฐานสู่การศึกษา.วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 9 (1), 63-74.

ทิวา คงนานดี และคณะ. (2556). วิจัยโครงการฟื้นฟูภาษาและวัฒนธรรมกะเหรี่ยงภาคตะวันตก.กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์ องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช สาขาวิชาศิลปศาสตร์. (2555). เอกสารการสอนชุดวิชาวัฒนธรรมกับการท่องเที่ยว. มปป.

รัฐทิตยา หิรัณยหาด และกนกกานต์ แก้วนุช. (2562). ศักยภาพและปัญหาการท่องเที่ยวของจังหวัดกาญจนบุรีในฐานะเมืองชายแดน. วารสารชุมชนวิจัย. 13(2), 101-112.

วารุณี โอสถารมย์, สิโรตม์ ภินันท์รัชต์ธรม, อาสา คำภา, กาญจนา เหล่าโชคชัยกุล. (2557). ศักยภาพและการพัฒนาองค์กรเครือข่ายทางวัฒนธรรม เพื่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน: ถอดบทเรียนพัฒนาการ และวิเคราะห์กระบวนการเครือข่ายผ่านกิจกรรมทางวัฒนธรรม 4 กรณีศึกษา. วารสารไทยคดีศึกษา. 11(1), 127-198.

วิไลวรรณ ทวิชศรี. (2560). อัตลักษณ์ชุมชน: แนวคิดและการจัดการเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนโดยหลักพุทธสันติวิธีของเทศบางตำบลเชียงคาน จังหวัดเลย. วารสารศิลปการจัดการ. 1(2), 63-74.

อภิญญา เฟื่องฟูสกุล. (2546). อัตลักษณ์ (Identity) การทบทวนทฤษฎีและกรอบแนวคิด. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน. (2564). เพลงพื้นบ้าน. วันที่เข้าถึงข้อมูล 25 ธันวาคม 2564 แหล่งที่มา https://www.saranukromthai.or.th/sub/book/book.php?book=34&chap=9&page=chap9.htm

สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดกาญจนบุรี. (2562). รายงานผลกิจกรรมโครงการส่งเสริมอัตลักษณ์ วิถีชีวิต วัฒนธรรมเพื่อความยั่งยืน.