การพัฒนาโปรแกรมออนไลน์การใช้เวลาว่างเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตของนักศึกษาในระดับอุดมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การใช้เวลาว่างอย่างเหมาะสมมีความสำคัญต่อการส่งเสริมสุขภาวะและคุณภาพชีวิตของนักศึกษาระดับอุดมศึกษา โดยเฉพาะในบริบทสังคมดิจิทัลที่นักศึกษาต้องบริหารเวลา การเรียน ความเครียด และการใช้สื่อออนไลน์ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการการใช้เวลาว่างของนักศึกษา 2) พัฒนาโปรแกรมออนไลน์การใช้เวลาว่างเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิต และ 3) ประเมินผลการใช้โปรแกรมออนไลน์ดังกล่าว การวิจัยใช้รูปแบบการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่างระยะสำรวจคือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 2–4 จำนวน 400 คน คัดเลือกด้วยการสุ่มแบบแบ่งกลุ่มตามภูมิภาค กลุ่มทดลองคือ นักศึกษา 30 คน คัดเลือกตามความสมัครใจและความสามารถในการเข้าร่วมโปรแกรมครบ 5 สัปดาห์ ผู้ให้ข้อมูลเชิงคุณภาพคือ ผู้เชี่ยวชาญด้านนันทนาการ การท่องเที่ยว และกีฬา จำนวน 6 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบประเมินความพึงพอใจ และแบบวัดคุณภาพชีวิต WHOQOL-BREF-THAI โดยมีค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.67-1.00 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .84 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มสัมพันธ์ ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามีความต้องการกิจกรรมการใช้เวลาว่างในระดับมาก โดยกิจกรรมการท่องเที่ยวมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือกิจกรรมนันทนาการและกีฬา โปรแกรมที่พัฒนาขึ้นชื่อ RTSM THE PROGRAM ตามโมเดล RTSM P+SINE หลังใช้โปรแกรม นักศึกษามีคุณภาพชีวิตโดยรวมสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลวิจัยเสนอให้สถาบันอุดมศึกษานำโปรแกรมไปประยุกต์ใช้เป็นกิจกรรมเสริมหลักสูตรเพื่อส่งเสริมการใช้เวลาว่างเชิงสร้างสรรค์และคุณภาพชีวิตของนักศึกษา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Alqurni, J. (2023). Assessing the usability of E-learning software among university students: A study on student satisfaction and performance. International Journal of Information Technology and Web Engineering (IJITWE), 18(1), 1-26. https://doi.org/10.4018/IJITWE.329198
Bates, A. W. (2015). Teaching in a digital age: Guidelines for designing teaching and learning. BCcampus.
Baroi, B. (2024). Impact of travel and recreational activities on stress, happiness, and life satisfaction among university students. Science, Engineering and Health Studies, 24050027-24050027. https://doi.org/10.69598/sehs.18.24050027
Dubthuk, S., & Thepnuan, N. (2020). Development of application to promote the participation in activites for undergraduate students. Mahachula Academic Journal, 7(2), 81–93. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/204948
Godard, R., & Holtzman, S. (2024). Are active and passive social media use related to mental health, wellbeing, and social support outcomes? A meta-analysis of 141 studies. Journal of Computer-Mediated Communication, 29(1), zmad055. https://doi.org/10.1093/jcmc/zmad055
Group, T. W. (1998). The World Health Organization quality of life assessment (WHOQOL): development and general psychometric properties. Social Science & Medicine, 46(12), 1569-1585. https://doi.org/10.1016/S0277-9536(98)00009-4
Huang, K., Beckman, E. M., Ng, N., Dingle, G. A., Han, R., James, K., ... & Gomersall, S. R. (2024). Effectiveness of physical activity interventions on undergraduate students’ mental health: systematic review and meta-analysis. Health promotion international, 39(3), daae054. https://doi.org/10.1093/heapro/daae054
Khiaowichai, K (2014). Principles of recreation (3rd ed., revised and expanded). Silpakorn University Press, Sanam Chandra Palace.
Michie, S., van Stralen, M.M. & West, R. (2011). The behaviour change wheel: A new method for characterising and designing behaviour change interventions. Implementation Sci, 6, 42. https://doi.org/10.1186/1748-5908-6-42
National Economic and Social Development Council. (2023). The 13th National Economic and Social Development Plan, 2023–2027. Office of the Prime Minister.
Nicolaidou, I., Aristeidis, L., & Lambrinos, L. (2022). A gamified app for supporting undergraduate students’ mental health: A feasibility and usability study. Digital Health, 8, https://doi.org/10.1177/20552076221109059
Oinas-Kukkonen, H., & Harjumaa, M. (2009). Persuasive systems design: Key issues, process model, and system features. Communications of the Association for Information Systems, 24(1), 485–500. https://doi.org/10.17705/1CAIS.02428
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68–78. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.1.68
Taylor, M. E., Liu, M., Abelson, S., Eisenberg, D., Lipson, S. K., & Schueller, S. M. (2024). The reach, effectiveness, adoption, implementation, and maintenance of digital mental health interventions for college students: a systematic review. Current Psychiatry Reports, 26(12), 683-693. https://doi.org/10.1007/s11920-024-01545-w
Terzi, E., Isik, U., Inan, B. C., Akyildiz, C., & Ustun, U. D. (2024). University students’ free time management and quality of life: the mediating role of leisure satisfaction. BMC Psychology, 12(1), 239. https://doi.org/10.1186/s40359-024-01745-2
Whoqol Group. (1995). The World Health Organization quality of life assessment (WHOQOL): position paper from the World Health Organization. Social Science & Medicine, 41(10), 1403-1409. https://doi.org/10.1016/0277-9536(95)00112-K
World Health Organization. (1998). WHOQOL user manual. World Health Organization. https://iris.who.int/handle/10665/77932
