การสังเคราะห์นิทานเรื่องที่ 5 สัตว์เดียรัจฉานร้องทุกข์ต่อพระเจ้าเนาวสว่าน จากหนังสืออิหร่านราชธรรมในมุมมองนักโหราศาสตร์ไทย

Main Article Content

คมพล สุวรรณกูฏ
ภิญโญ พงศ์เจริญ
พัชรี แก้วผลึก

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มุ่งวิเคราะห์นิทานเรื่องที่ 5 “สัตว์เดียรัจฉานร้องทุกข์ต่อพระเจ้าเนาวสว่าน” จากหนังสืออิหร่านราชธรรมสิบสองเรื่อง โดยพิจารณาร่วมกับกรอบการตีความเชิงสัญลักษณ์ของโหราศาสตร์ไทย เพื่ออธิบายความหมายของตัวละคร เหตุการณ์ และกลไกทางการปกครองที่ปรากฏ ในเรื่อง นิทานดังกล่าวมิได้มีคุณค่าเพียงในฐานะวรรณกรรมคำสอน หากยังสะท้อนภาพอุดมคติของผู้นำ ผู้ทรงธรรม การใช้อำนาจอย่างยุติธรรม และการเปิดพื้นที่ให้ผู้ทุกข์ยากเข้าถึงความเป็นธรรมได้โดยตรงผ่าน “ระฆังร้องทุกข์” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำคัญของความรับผิดชอบทางการปกครอง


เมื่อพิจารณาในมุมมองโหราศาสตร์ไทย พบว่า องค์ประกอบต่าง ๆ ในเรื่องสามารถตีความเป็นระบบสัญลักษณ์ที่เชื่อมโยงกับคุณลักษณะของดาวและภพ เช่น ความเมตตา ความยุติธรรม ความกล้าหาญ การควบคุมด้วยกฎระเบียบ ตลอดจนสถานะของผู้มีอำนาจและผู้ถูกกระทำ สัญลักษณ์ของเหยี่ยว นกกระจอก ฬ่อ หญิงชรา สาลิมนตรี และพระเจ้าเนาวสว่าน จึงมิได้ทำหน้าที่เพียงขับเคลื่อนเรื่องเล่าแต่ยังเปิดให้เห็นชั้นความหมายเชิงจริยธรรม การเมืองการปกครอง และภูมิปัญญาการตีความแบบไทยที่ผสานวรรณกรรมกับศาสตร์แห่งสัญลักษณ์อย่างแนบแน่น


สาระสำคัญที่เด่นชัดจากการสังเคราะห์ คือ นิทานเรื่องนี้นำเสนอความยุติธรรมที่ครอบคลุม ทั้งมนุษย์และสัตว์ สะท้อนภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมที่ตั้งอยู่บนความเมตตาและความรับผิดชอบมากกว่า การใช้อำนาจโดยลำพัง บทความนี้จึงช่วยเผยให้เห็นว่า อิหร่านราชธรรม เรื่องที่ 5 สามารถอ่านได้ในฐานะแหล่งความรู้ว่าด้วยสัญลักษณ์ทางการปกครองและการตีความเชิงโหราศาสตร์ไทย อันทำให้วรรณกรรมโบราณมีความหมายร่วมสมัยและเอื้อต่อการทำความเข้าใจคุณค่าของผู้นำและสังคมอย่างลุ่มลึก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุวรรณกูฏ ค., พงศ์เจริญ ภ., & แก้วผลึก พ. (2026). การสังเคราะห์นิทานเรื่องที่ 5 สัตว์เดียรัจฉานร้องทุกข์ต่อพระเจ้าเนาวสว่าน จากหนังสืออิหร่านราชธรรมในมุมมองนักโหราศาสตร์ไทย. วารสารศิลปการจัดการ, 10(3), 359–368. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jam/article/view/286422
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

Bhanurangsi Savangwongse, Prince. (1928). Iran Ratchatham: A newly discovered Ayutthaya period version (1st ed.). Sophon Phiphatthanakon Press.

Damrong Rajanubhab, Prince. (1922). Prachum Pokaranam, Part 1: Iran Ratchatham — twelve tales (also known as the twelve-sided tales) [Digital text]. Vajirayana Digital Library. https://vajirayana.org

Fine Arts Department. (2002). Rattanakosin period literature: Iran Ratchatham tales. Division of Literature and History, Fine Arts Department.

Kanokphan Yuchamngam. (2004). Cultural relations between Thailand and Iran. Cultural Center of the Islamic Republic of Iran.

Kurusapha Organization. (1963). Iran Ratchatham (Prachum Pokaranam): Vol. 1. Suksaphan Panit.

Vajiravudh Memorial Foundation (under Royal Patronage). (2026, March 5). Iran Ratchatham: Twelve tales. https://www.facebook.com/rama6memorial