ประสิทธิผลการจัดบริการสาธารณะใหม่ที่มุ่งเน้นการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและความยั่งยืนขององค์กรปกครองท้องถิ่นในจังหวัดชลบุรี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นของประชาชนต่อการจัดบริการสาธารณใหม่ที่มุ่งเน้นการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและความยั่งยืน 2) เพื่อศึกษาปัจจัยต่างๆ ที่มีอิทธิพลต่อการจัดบริการสาธารณะใหม่ที่มุ่งเน้นการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและความยั่งยืน และ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ข่าวสารในท้องถิ่นกับประสิทธิภาพการจัดการบริการสาธารณะ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้วิธีการศึกษาจากการเก็บรวบรวมข้อมูลต่างๆ ของกลุ่ม ตัวอย่างจากประชากรที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย จังหวัดชลบุรี โดยเจาะจงไปที่ผู้อาศัยที่อยู่ในอำเภอบ้านสวน อำเภอแสนสุข และอำเภออ่างศิลา ซึ่งคณะผู้วิจัยได้ทำการหาจำนวนกลุ่มตัวอย่าง ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่าง กล่าวคือ สุ่มกลุ่มประชากรตัวอย่างจากทั้ง 3 อำเภอ ข้างต้น อำเภอละ 108 ราย รวมเป็นจำนวน 324 ราย ใช้การวัดผลเพียงครั้งเดียว โดยใช้เครื่องมือในการวิจัย คือ แบบสอบถาม (Questionnaire) และเครื่องมือที่ใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) ประกอบการวิเคราะห์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าแปรปรวนทางเดียว และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์

ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับด้านวัตถุประสงค์และเป้าหมายขององค์กร ได้แก่ การศึกษา รายได้ อาชีพ ต่อมาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับด้านประสิทธิผลของการสื่อสาร ได้แก่ การศึกษา ช่องทางการรับรู้ข่าวสาร ต่อมาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับด้านความสามารถในการบริการ ได้แก่ อายุ สถานภาพ การศึกษา รายได้ อาชีพ และช่องทางการรับรู้ข่าวสาร ต่อมาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับด้านความร่วมมือของภาคประชาสังคมต่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ได้แก่ อายุ สถานภาพ การศึกษา รายได้ อาชีพ และช่องทางการรับรู้ข่าวสาร ต่อมาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับด้านประโยชน์สาธารณะ ได้แก่ อายุ การศึกษา รายได้ อาชีพ และช่องทางการรับรู้ข่าวสาร และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับด้านระดับคุณภาพชีวิตและความเป็นอยู่ของประชาชนโดยรวม ได้แก่ การศึกษา และช่องทางการรับรู้ข่าวสาร อย่างมีระดับนัยสำคัญที่ 0.05