แนวทางพัฒนากฎหมายการพักการลงโทษของนักโทษเด็ดขาดในคดีอาญาตามคำพิพากษา
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อศึกษาหลักการ แนวคิด ทฤษฎีและปัญหาเกี่ยวกับการพัก
การลงโทษของนักโทษเด็ดขาดในคดีอาญาตามคำพิพากษาและเพื่อหาแนวทางพัฒนากฎหมายการพักการลงโทษของนักโทษเด็ดขาดในคดีอาญาตามคำพิพากษา โดยการวิจัยเชิงคุณภาพ ศึกษาวิจัยเอกสาร เปรียบเทียบกับประเทศสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และฝรั่งเศส จากการศึกษาพบว่า 1) ควรมีการพัฒนาโครงสร้างและอำนาจหน้าที่ของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้สอดคล้องกับหลักนิติรัฐ 2) ควรถ่ายโอนอำนาจสู่ฝ่ายตุลาการ 3) ส่งเเสริมหลักการแบ่งแยกอำนาจและเพิ่มการคุ้มครองสิทธิขั้นพื้นฐาน 4) ควรมีการปรับปรุงกฎหมายและหลักเกณฑ์การพิจารณาที่ชัดเจน และเป็นรูปธรรม 5) มีเครื่องมือประเมินความเสี่ยงที่ได้มาตรฐานและอิงหลักฐานเชิงประจักษ์มาใช้
ในการพิจารณาพักการลงโทษที่เหมาะสมกับความเสี่ยงของผู้ที่จะได้รับการพักการลงโทษแต่ละราย
6) พัฒนาหน่วยงานหรือองค์กรที่สามารถทำหน้าที่ในการตรวจสอบถ่วงดุลอำนาจระบบงานราชทัณฑ์ โดยเฉพาะศาลซึ่งมีบทบบาทหลักในกระบวนการบังคับโทษของไทย ทั้งหมดนี้จะทำให้เกิดการตรวจสอบถ่วงดุลและคานอำนาจราชทัณฑ์ โดยคำนึงถึงสิทธิ เสรีภาพของผู้ต้องขังเป็นประการสำคัญ
ข้อเสนอแนะของงานวิจัย 1) หน้าที่ในการตรวจสอบ ติดตามและบังคับใช้คำพิพากษาจึงควรอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของศาล 2) ควรปรับเปลี่ยนรูปแบบการดำเนินการพักการลงโทษโดยฝ่ายบริหาร
มาเป็นการดำเนินการ โดยฝ่ายตุลาการ 3) คณะทำงานพิจารณาพักการลงโทษ ควรมีกรรมการ ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านอาชญวิทยา ทัณฑวิทยาและตัวแทนจากศาลยุติธรรม เข้าร่วมเป็นกรรมการเพื่อพิจารณา 4) กำหนดฐานความผิดของนักโทษที่ไม่มีสิทธิได้รับการพักการลงโทษ และแก้ไขพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. 2560 มาตรา 52 (7) ให้มีความสอดคล้องกัน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Abadinsky, H. (1977). Probation and parole. Prentice-Hall.
Atiwet, U. (2001). Collected articles on French criminal procedure law. V.J. Printing.
Department of Corrections. (2025, June 16). Prison overcrowding. http://www.correct.go.th
Department of Corrections. (2025, June 16). Number of inmates in prisons and correctional institutions nationwide. http://www.correct.go.th
Kaiyachon, K. (2023). The court system in Thailand. Secretariat of the House of Representatives, Academic Affairs Office.
Mekkamol, T. (1980). Parole for prisoners in Thailand[Master’s thesis, Thammasat University].
Moberly, W. (1968). The ethics of punishment. Faber and Faber.
Rachatamethakul, R. (2013). Role of the judges in parole sentence[Master’s thesis, Dhurakij Pundit University].
Saksanguanmanoon, P. (2012). Authority in granting parole[Master’s thesis, Thammasat University].
Saneesutrakul, T. S. (2023). The review mechanism of the public prosecutor’s discretion in making non-appeal orders: The case study of the criminal procedure code section 145 and 145/1[Master’s thesis, Chulalongkorn University].
Seema, S. (2025, June 16). Prison overcrowding. Academic Office, Secretariat of the House of Representatives. https://www.parliament.go.th/ewtadmin/ewt/parliament_parcy/download/article/article_20200608145458.pdf
Senna, J. J., & Siegel, L. J. (1987). Introduction to criminal justice. West Publishing.
Thansettakij. (2020, October 13). The total number of inmates in prisons nationwide is almost 400,000. https://www.thansettakij.com/general-news/452659
Thatsanachaiyakul, N. (1989). Probation and parole. Rung Rueang Tham Printing.
United Nations. (1954). Parole and aftercare. United Nations, Department of Economic and Social Affairs.
World Prison Brief. (2025, June 20). Highest to lowest – Prison population total. https://www.prisonstudies.org