ปัญหาการไกล่เกลี่ยในคดีปกครองที่เกี่ยวกับการกระทำขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การไกล่เกลี่ยในคดีปกครองที่เกี่ยวกับการกระทำขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นของประเทศไทยเกิดขึ้นเมื่อมีการแก้ไขพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 ได้กำหนดให้ศาลปกครองชั้นต้นและศาลปกครองสูงสุดมีอำนาจไกล่เกลี่ยข้อพิพาทได้แล้วแต่กรณี จากการศึกษาพบว่ากระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในคดีปกครองที่เกี่ยวกับการกระทำขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไม่สำเร็จมีประเด็นปัญหา ได้แก่ กรณีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นขาดความยืดหยุ่นทางกฎหมาย ผลกระทบที่เกิดขึ้น คือ ไม่สามารถตกลงชำระเงินหรือปรับเงื่อนไขสัญญาได้ หรือกรณืไม่มีมติจากสภาท้องถิ่น ผลกระทบ คือ ข้อตกลงที่เป็นโมฆะ หรือกรณีข้อพิพาทมีมูลค่าทางการเงินสูง ผลกระทบ คือ ศาลจำเป็นต้องพิจารณาตามกระบวนการยุติธรรม ความเข้าใจของเจ้าหน้าที่ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต่อกฎหมายไกล่เกลี่ยยังจำกัด ผลกระทบ คือ ทำให้ไม่กล้าใช้ช่องทางไกล่เกลี่ยแม้เป็นประโยชน์ และในกรณีหน่วยงานตรวจสอบเช่น สำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.) และคณะกรรมการป้องกันและปรามปรามการทุจริตแห่งชาติ (ปปช.) ตรวจเข้ม ผลกระทบ คือ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเกรงว่าการยอมความอาจถูกมองว่าทำให้รัฐเสียหาย ดังนั้นแนวทางการแก้ปัญหากระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในคดีปกครองที่เกี่ยวกับการกระทำขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการไกล่เกลี่ยขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น คือ จัดอบรมเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นให้เข้าใจกระบวนการไกล่เกลี่ยและขอบเขตอำนาจทางกฎหมายกำหนดแนวทางภายในให้ผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสามารถตกลงเบื้องต้นได้โดยไม่ต้องรอมติสภาท้องถิ่น กำหนดให้หน่วยงานตรวจสอบ เช่น สำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน และกรมส่งเสริมปกครองท้องถิ่นออกแนวทางรองรับการยอมความทางปกครอง ให้กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นออกแนวปฏิบัติในการไกล่เกลี่ยก่อนฟ้องคดีคดีปกครองที่เกี่ยวกับการกระทำขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จะลดภาระมากกว่าการเข้าสู่ศาลแล้วค่อยเจรจา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Article 71-1 de la Constitution Française de 1958.
Chitmahuma, P. (2017). Concepts and principles of dispute resolution in the French administrative courts, as amended in 2016. In Documents submitted to the Council of State (Special Committee) for consideration of the draft Administrative Court Establishment Act and Administrative Procedure Act (No. ...) B.E. .... (pp. 1-20). Office of the Council of State.
Code de Justice Administrative (CJA), Art. L213-1 à L213-10.
Härtel, Handbuch Kommunalrecht, 3. Aufl., 2021.
Innenministerium NRW, Handreichung Zur Kommunalen Mediation, 2019.
Khaikhoontod, W. (2011). Mediation of disputes in administrative cases: Federal Republic of Germany. Administrative Court Academic Journal, 11(4).
Kopp/Schenke, VwGO, 28. Aufl., 2022, §173 Rn. 4–6; Rennert, NVwZ, 2002
LOI n° 2016-1547 du 18 novembre 2016 de modernisation de la justice du XXIe siècle.
Maurer, Allgemeines Verwaltungsrecht, 20. Aufl., 2020.
Pongsuwan, P. (2003). Resolution of administrative disputes by means other than filing lawsuits or judgments by administrative courts. Thammasat Law Journal, 33(3), 470-487.
Wannapanich, B. (2021). Dispute resolution in administrative cases. Journal of Administrative Law, 33(Digital Edition), 1-35.
