สถานีโทรทัศน์ช่อง 10 ในฐานะสื่อของรัฐท่ามกลางความท้าทายและพลวัตรใหม่ทางสังคม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากระบวนการการสื่อสารทางการเมืองของสถานีโทรทัศน์ช่อง 10 ในฐานะสื่อของรัฐท่ามกลางความท้าทายและพลวัตรใหม่ทางสังคม 2) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยการสื่อสารทางการเมือง และ 3) เพื่อพัฒนาการสื่อสารทางการเมือง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก คำถามกึ่งโครงสร้าง และกำหนดในการเก็บข้อมูลแบบเฉพาะเจาะจง
ผลการวิจัยพบว่า ด้านกระบวนการและปัจจัยสำคัญในการใช้สื่อทางการเมือง พบว่า สื่อมวลชนจึงต้องมีการปรับตัวอย่างเหมาะสมต่อการนำเสนอข่าวผ่านออนไลน์และสื่อสังคมซึ่งประกอบด้วยประเด็นสำคัญคือ 1) รักษามาตรฐานความน่าเชื่อถือของการสื่อข่าว 2) การตอบสนองความต้องการของผู้รับสารภายใต้แรงกดดันทางธุรกิจ เพื่อทำหน้าที่เป็นช่องทางและเป็นเวทีสาธารณะระหว่างสถาบันการเมืองกับประชาชน และ3)เพื่อเป็นการเสริมสร้างให้ประชาชนมีความรู้ความเข้าใจในการทำงานของสถาบันนิติบัญญัติมากขึ้น จึงนำไปสู่การจัดตั้งสถานีโทรทัศน์รัฐสภา ช่อง 10 โดยมีรายการต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการเมืองการปกครอง ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ และการทำงานอย่างโปร่งใสของรัฐสภา แนวทางการพัฒนาและการขยายไปสู่แพลตฟอร์มออนไลน์ แต่ทั้งนี้ยังพบว่ามีปัจจัยที่ท้าทายการเข้าถึงข้อมูลของประชาชนหรือการสื่อสารระหว่างประชาชนกับรัฐสภา คือ การที่สมาชิกรัฐสภาและประชาชนขาดโอกาสในการเข้าถึงเครือข่ายอินเตอร์เน็ตและขาดทักษะในการใช้เครื่องมือที่เกี่ยวข้อง สำหรับรัฐสภาไทยจำเป็นต้องมีการพัฒนาทิศทางในกระบวนการทำงานของรัฐสภาทั้งในเชิงนโยบายและเชิงปฏิบัติ เป็นการเพิ่มประสิทธิภาพการสื่อสารของรัฐสภาต่อประชาชนให้เกิดการมีส่วนร่วมระหว่างรัฐสภากับประชาชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Denton, (Jr.), R.E., & Woodward, G.C. (1998). Political communication in America. Waveland Press.
Iamsomboon, K. (2022). Political communication in today’s digital media. Journal of Philosophical Vision, 27(2), 1-10. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/phiv/article/view/257085
Klangnarong, S. (2021). Digital citizenship and dealing with the dark side online in the new normal. https://voicetv.co.th/read/8ic8x3Z6U.
Lasswell, H. D. (1948). The structure and function of communication in society “ed. by Lyman Bryson” The communication of Ideas. Harper and Brothers.
Leelapata, S. (2013). Conceptual framework and guidelines for developing public television in the digital era under the state security policy of Royal Thai Army Radio and Television Station Channel 5. Dhurakij Pundit University.
McQuail, D. (2010). McQuails’s mass communication theory (6th ed.). Sage.
McNair, B. (1995). An Introduction to political communication. Routledge.
National Broadcasting, Television and Telecommunications Commission (NBTC). (2018). Results from the study of governance guidelines to regulate television competition in the era of technological Change in Thailand. NBTC Office.
Nunta, S., & Jaruma, B. (2020). An analysis on communication channels for persuasion of the alcohol abstinence during Buddhist Lent Period Campaign of Muang Nan District, Nan Province. Journal of MCU Humanities Review, 5(2), 107–116. https://so03.tci-thaijo.org /index.php/human/article/view/229623
Phra Achan Saeng-arun Chayapinanto (Oi Phadung)., Phrakhrusoponpariyatsutee., & Wises, S. (2022). Political Communication Through Social Networks of People in Mueang Phayao District, Phayao Province. The Journal of Research and Academic, 5(3), 1–14.
https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jra/article/view/252845
Phrakhru Thammathonbunthiang Phutthasawako (Lakphonvong)., Suyaprom, S., & Nantiyakul, P. (2022). Political Communication Guidelines for Reconciliation in Thai Society. The Journal of Research and Academic, 5(1), 1–10. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jra/article/view /248327
Uwanno B. (2017). Public Law Vol. 1. Philosophical evolution and characteristics of Public’s law in various eras (5th ed.). Chulalongkorn University.
Yavaprapas, S., & Wangmahaporn, P. (2014). Political communication in the public sector in the Political Communication subject series, Units 8-15 (3rd ed.). Sukhothai Thammara University.
