การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และ 2) ตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลโครงสร้างตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำดิจิทัลกับข้อมูลเชิงประจักษ์ การวิจัยแบ่งเป็น 2 ระยะ ระยะที่ 1 การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำดิจิทัล โดยการสังเคราะห์เอกสารและสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ระยะที่ 2 การตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลโครงสร้างตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำดิจิทัลกับข้อมูลเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำนวน 660 คน โดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัยพบว่า ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา มี 4 องค์ประกอบหลัก 12 องค์ประกอบย่อย 56 ตัวบ่งชี้ ได้แก่ ด้านการมีวิสัยทัศน์ดิจิทัล มี 3 องค์ประกอบย่อย คือ การมีมุมมองที่ทันสมัย การมีมุมมองเชิงรุก และการสร้างกระบวนทัศน์ที่ท้าทาย ด้านการเรียนรู้ดิจิทัล มี 3 องค์ประกอบย่อย คือ การสร้างความเข้าใจดิจิทัลอย่างลุ่มลึก การใช้ดิจิทัลอย่างเหมาะสม และการสร้างสรรค์นวัตกรรมดิจิทัล ด้านการสื่อสารดิจิทัล มี 3 องค์ประกอบย่อย คือ การใช้ดิจิทัลแพลตฟอร์มเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ การสื่อสารหลากหลายช่องทาง และการสร้างเครือข่ายผ่านสื่อที่หลากหลาย ด้านการสร้างวัฒนธรรมดิจิทัล มี 3 องค์ประกอบย่อย คือ การสร้างบรรยากาศการทำงานโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัล การทำงานร่วมกันโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัล และการสร้างจริยธรรมองค์กรในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล และผลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของโมเดลโครงสร้างตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำดิจิทัลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Akçıl, U, Aksal, F.A., Mukhametzyanova. F.S., & Gazi, Z.A. (2017). An examination of open and technology leadership in managerial practices of education system. EURSSIA Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 13(1), 119-131.
https://doi.org/10.12973/eurasia.2017.00607a
Bass, B.M. (1990). Leadership and performance beyond expectations. Free Press.
Bawden, D. (2001). Information and digital literacies: A review of concepts. Journal of Documentation, 57(2), 218-259.
Chaemchoi, S, (2019). Educational institution administration in the digital age. Chulalongkorn University.
Chueawangkham, E., & Ariratana, W. (2021). Digital leadership of schools administrator under the Udonthani primary education area 4. In The 22nd National Graduate Research Conference: NGRC, March 25, (pp.886-893). Khon Kaen University.
Hersey, P., & Blanchard, K. H. (1993). Management of organizational behavior: utilizing human resources (6th ed.). Prentice Hall.
Izham, M., Juraime, F., Hamid, A., & Nordin, N. (2014). Technology leadership and its relationship with school-Malaysia standard of education quality (School-MSEQ). International Education Studies, 7(13), 278-285. DOI: 10.5539/ies.v7n13p278
Johnstone, J.N. (1981). Indicators of education system. The Anchor Press.
Kanchanathanachai, C. (2019). Indicators of digital leadership of school administrators Under the Basic Education Commission[Doctoral dissertation, Mahamakut Rajavidyalaya University].
Kanchanavasi, S, (2000). Theory of evolution (6th ed.). Chulalongkorn University.
Koontz, H., & Weihrich, H. (2009). Essentials of management an international perspective (8th ed.). TATA McGraw-Hill.
Mongkolvanich. C (2013). Organization and personnel management in education. Chulalongkorn University.
Mook, K.K. (2009). Digital leadership for high school classroom management. AU Graduate School of Education Journal, 1(1), 146-149.
https://repository.au.edu/handle/6623004553/12699
Pongsrivattana, S. (2007). Leadership status. Expernet.
Sararatana, W, (2013). Leadership: Current contemporary theories and perspectives. Limited Partnership Thipwisut.
Schermerhorn, J.R. (2002). Management. John Wiley & Sons.
Sheninger, E. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing Newbury Park. Sage Publications.
Somprat, K, (2019). Leadership: Concepts, Theory and development. Faculty of Education, Khon Kaen University.
Sriputtarin, S, (2007). Developing a model for certifying external assessors in educational quality assessment of basic education (Research report). Office for Educational Standards and Quality Assessment. https://www.onesqa.or.th/upload/download/202103231531456.pdf
Sullivan, L. (2017). 8 skills every digital leader needs. https://www.cmswire.com/digital-workplace/8-skills-every-digital-leader-needs/
Tama, L, (2021). Digital era leadership of school administrators affecting educational quality assurance system implementation of schools under the secondary educational service area office 22[Master’s thesis, Nakhon Phanom University].
Teanprapakun, P, (2018). Leadership of school administrators in education 4.0. Department of Educational Administration, Faculty of Education, Lampang Rajabhat University.
Thannimalai, R., & Raman, A. (2018). Principals' technology leadership and teachers' technology integration in the 21st century classroom. International Journal of Civil Engineering and Technology, 9(2), 177-187.
Thawinkarn, D. (2021). Digital leadership (2nd ed.). Faculty of Education, Khon Kaen University.
Wangrungkij, P, (2018). Development of indicators and program for enhancing academic engagement for undergraduate students as mediated by personal best goal[Doctoral dissertation, Srinakharinwirot University].
