ผลกระทบของการใช้สื่อสังคมที่มีผลต่อความรอบรู้ทางการเมืองและการมีส่วนร่วมทางการเมืองของกลุ่มคนเจเนอเรชั่น Y และ Z ในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การใช้สื่อสังคมให้มีประโยชน์ต่อการพัฒนาความรอบรู้ทางการเมืองของกลุ่มคนใน Gen Y และ Z ที่ต่อเนื่องไปยังการมีส่วนร่วมทางการเมืองอาจนำไปใช้ประกอบกิจกรรมการเลือกตั้งได้มากขึ้น และด้วยเหตุนี้ผู้วิจัยได้รวบรวมข้อมูลกลุ่มตัวอย่างประชาชนที่มีอายุระหว่าง 18-41 ปีทั่วประเทศจำนวน 1,560 คนมาวิเคราะห์ผลด้วยสถิติวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลวิจัยพบว่า การใช้สื่อสังคมส่งผลต่อการทำนายความรอบรู้ทางการเมืองของกลุ่มคนใน Gen Y และ Z อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .00 โดยมีสัมประสิทธิ์ของการชวนไปเลือกตั้ง .23 การแบ่งปันข้อมูล .10 และเสนอแนะอีก .06 กับมีสัมประสิทธิ์สหพันธ์ตัวแปรเหตุที่ R2 .06 ความคลาดเคลื่อนสะสม .71 ความสามารถในการอธิบายความแปรปรวนร่วมกันที่ค่า F = 36.35 (Sig. 000) นอกจากนั้นแล้วผลวิจัยยังพบอีกว่า ความรอบรู้ทางการเมืองภายในมีผลต่อการทำนายการมีส่วนร่วมทางการเมืองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .00 และมีคะแนนมาตรฐานเท่ากับ .13 ขณะที่ความรอบรู้ทางการเมืองภายนอกมีคะแนนมาตรฐานมากกว่าคือมีค่าเท่ากับ .38 และทั้งสององค์ประกอบมีสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ร่วมกันที่ค่า R2 .24 ความคลาดเคลื่อนสะสม .79 ค่า F = 247.46 (Sig. 000)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Ahmad, T., Alvi, A., & Ittefaq, M. (2019). The use of social media on political participation among university students: An analysis of survey results from rural Pakistan. SAGE Open, 9(3), 1-9. https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/2158244019864484
Barati, M. (2023). Casual Social Media Use among the Youth: Effects on Online and Offline Political Participation. JEDEM 15(1) 1-21.
Jinarat V. (2021). Modern research methods. Yongsawat Intergroup.
Bennett, W. L., & Segerberg, A. (2012). The logic of connective action. Information, Communication & Society, 15(5), 739-768. https://doi.org/10.1080/1369118X.2012.670661
Beaumont. E. (2010). In L sherrod. J. Tornal-Purta, & C. Flanagan (eds.). Handbook of research on civic engagement in youth. Wiley.
Bimber, B., Flanagin, A. J., & Stohl, C. (2012). Collective action in organizations: Interaction and engagement in an era of technological change. Cambridge University Press.
Boulianne, S. (2020). Twenty years of digital media effects on civic and political participation. Communication Research, 47, 947-66.
Bode, L., & Vraga, E. K. (2018). Studying politics across media. Political Communication, 35(1), 1-7. https://doi.org/10.1080/10584609.2017.1334730
Brandle, Verena K., Charlotte Galpin., & Hans-Jörg Trenz. (2022). Brexit as 'politics of division': Social media campaigning after the referendum. Social Movement Studies, 21, 234-253.
Campbell, A., Gerald, G., & Warren E.M. (1954). The Voter Decides. Row, Peter-son & Co.
Campbell, T. (2020). The Role of Political Skepticism, Reactance, and Partisan Bias in Shaping Attitudes on Climate Change in the United States. University of British Columbia.
Castells, M. (2012). Networks of outrage and hope: Social movement in the internet age. Wiley.
Chancharoen K. (2011). Chapter 5 Defining the Population and Sample. https://www.ict.up.ac.th/surinthips/ResearchMethodology_2011....PDF
Clarke, H.D., & Alan, A.C. (1989). National elections and political attitudes: The case of political efficacy. British Journal of Political Science, 19(4), 551-562.
Dahlgren, P. (2013). The political wed: Media, Participation and alternative democracy. Palgrave Macmillan.
Department of Provincial Administration, Ministry of Interior. (2022). Announcement of the Central Registration Office, Department of Provincial Administration. Regarding the number of subjects in the kingdom Separated into Bangkok and various provinces. According to evidence of civil registration as of December 31, 2022.
Farkas, J., & Schwartz, S. A. (2018). Please like, comment and share our campaign! How social media managers for Danish political parties perceive user-generated content. Nordicom Review, 39(2), 19-33. https://doi.org/10.2478/nor-2018-0008
Foa, R.S., Klassen, A., Dennis, W., Alex, R., & Michael, S. (2020). Youth and Satisfaction with Democracy. Bennett Institute for Public Policy.
Gainous, J., & Wagner, K.M. (2014). Tweeting to power. Oxford University Press.
Giansante, G. (2015). La Comunicación Política Online: Cómo Utilizar la Web Para Construir Consenso Estimular la Participación; Editorial UOC: Barcelona, Spain, 2015.
Gibson, R., & Cantijoch, M. (2013) Conceptualizing and measuring participation in the age of the internet: Is online political engagement really different to offline?. The Journal of Politics, 75, 701-716.
Jenkins, H., Ford, S., & Green, J. (2018). Spreadable media: Creating value and meaning in a net- worked culture. NYU Press.
Joseph, S. (2011). Social Media, Human Rights and Political Change. Boston College International and Comparative Law Review, 35, 35-145.
Kahne, J., & Bowyer, B. (2019). Can media literacy education increase digital engagement in politics?. Learning, Media and Technology. https://doi.org/10.1080/17439884.2019.1601108
Kim, Y. (2011) the contribution of social network sites to exposure to political difference: The relationships among SnSs. Online political messaging, and exposure to cross-cuting perspectives. Computer in Human Behavior, 27(2), 971-977.
Liu., Yiben., Kim, B., & Kim, Y. (2021). Towards Engaged Citizens: Influences of Second Screening on College Students' Political Knowledge and Participation. Southern Communication Journal 86, 17-30.
Moncayo, A.N.A., Osorio, E.A.V., & Paredes, L.M. (2017). La política en Twitter. Un estudio comparativo de las estrategias discursivas de los candidatos finalistas a la Presidencia de Ecuador en. AdComunica 2018, 16, 25-44.
Morrell, M.E. (2005). Deliberation, democratic decision -making and internal political efficacy. Political Behavior, 27(1). 49-69.
Moore, K., McElroy, J.C. (2012). The influence of personality on Facebook use, wall postings, and regret. Comput. Hum. Behav, 28, 267-274.
Miller, W. E., Miller, A. H., & Schneider, E. J. (1980). American National Election Studies Data Sourcebook. Harvard.
Niemi, R. G., S. C. Craig., & F. Mattei. (1991). Measuring Internal Political Efficacy in the 1988 National Election Study. American Political Science Review, 85(4), 1407-1413. DOI:10.2307/1963953.
Pasunon P. (2014). Confidence of questionnaires in quantitative research. Parichat Journal, Thaksin University, 27(1), 144-163.
Roos, J. M. (2023). The Intersection of Personality Traits and Social Media Usage: Large-Scale Representative Samples of Internet Users in Sweden. Psych, 5, 70-79. https://doi.org/10.3390/psych5010008
Strandberg, K. (2013). A social media revolution or just a case of history repeating itself? The use of social media in the 2011 Finnish parliamentary elections. New Media & Society, 15, 1329-1347.
Tariq, R., Zolkepli, I, A., & Admad, M. (2022). Political Participation of Young Voters: Tracing Direct and Indirect Effects of Social Media and Political Orientations. Social Sciences, 11, 81. https://doi.org/10.3390/socsci11020081
Valentino, N.A., Gregorowicz, K., & Groenendyk, E.W. (2009). Efficacy, emotions and the habit of participation. Political Behavior, 31, 307. DOI: 10.1007/s11109-008-9076-7
Van Deth, J.W. (2014). A conceptual map of political participation. Acta Politica, 49(3), 349-367. https://doi.org/10.1057/ap.2014.6
