การพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวกลุ่มองค์กรในภูมิภาคตะวันตก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการ พฤติกรรม และปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบในภูมิภาคตะวันตกของนักท่องเที่ยวกลุ่มองค์กร 2) เพื่อวิเคราะห์ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวที่สามารถจัดกิจกรรมซีเอสอาร์ เพื่อเป็นแหล่งท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบในภูมิภาคตะวันตก และ 3) เพื่อออกแบบเส้นทางการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวกลุ่มองค์กรในภูมิภาคตะวันตก เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี เก็บรวบรวมข้อมูลโดยแบบสอบถามกับนักท่องเที่ยวจำนวน 400 คน สัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องจำนวน 65 คน และสนทนากลุ่มกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องจำนวน 34 คน ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า
1) นักท่องเที่ยวกลุ่มองค์กรส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์ในการเดินทางเพื่อจัดประชุม และสัมมนาเป็นหลัก โดยมีความต้องการต้องการด้านเส้นทางท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบภูมิภาคตะวันตก ประกอบด้วย ด้านที่พัก ด้านแหล่งท่องเที่ยว ด้านราคา ด้านกิจกรรม ด้านรูปแบบโปรแกรม ด้านความปลอดภัย ด้านสินค้าที่ระลึกภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
2) ศักยภาพการเป็นแหล่งท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบในภูมิภาคตะวันตกมีรูปแบบความน่าสนใจในด้านการแก้ปัญหาชุมชน อนุรักษ์และฟื้นฟูธรรมชาติ ช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาส ผู้พิการ และผู้สูงอายุ กิจกรรมในแหล่งท่องเที่ยวมีประโยชน์ในการช่วยเหลือสังคม แหล่งท่องเที่ยวเข้าถึงได้สะดวก มีสิ่งอำนวยความสะดวก และที่พักมีมาตรฐาน
3) สามารถสร้างเส้นทางการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบได้ 3 เส้นทางคือ เส้นทางการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมและธรรมชาติ เส้นทางการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบต่อชุมชนและคนในท้องถิ่น และเส้นทางการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบการบริจาคเพื่อการกุศลและสังคม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Bangsomboon, P., & Tapachai, N. (2020). Factors affecting tourism behavior of Thai tourists: Moderating effect of demographic variables. Journal of Administration and Management, 10(1),64-84.
Boondach, P. (2018). Guidelines for tourism development in Tham Le Khao Kob at Huaiyot District, Trang Province[Master’s Thesis, Institute of Development Administration].
Born Distinction Company. (2021). Value adding initiative to strengthen community tourism. Born Distinction Company. www.villagetotheworld.com/meetinthevillage/th.
Buhalis, D. (2000). Marketing the competitive destination in the future. Tourism Management, 21(1), 97-116. https://doi.org/10.1016/S0261-5177(99)00095-3
Caruana, R., Glozer, S., Crane, A., & McCabe, S. (2014). Tourists’ accounts of responsible tourism. Annals of Tourism Research, 46, 115-129. https://doi.org/10.1016/j.annals.2014.03.006
Chittangwattana, B. (2014). Sustainable tourism development. Dharmasarn.
Choibamroong, T. (2009). On roles of the local administrations of Thailand in developing tourism under the economic sufficiency theory. King Prajadhipok’s Institute.
Chryssides, G., & Kaler, J. (1993). An introduction to business ethics. Chapman and Hall.
Designated Areas for Sustainable Tourism Administration. (2020). Responsible tourism activities. Retrieved December, 2020, from https://pogaam.com/demo/wpda1/low-carbon-at-koh-chang /low-carbon-at-koh-chang-csr/csr-case-study/.
Frey, N., & George, R. (2010) Responsible tourism management: The missing link between business owners’ attitudes and behavior in the Cape Town tourism industry. Tourism Management, 31(5), 621-628. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2009.06.017
Hanafiah, M., Azman, I., Jamaluddin, M., & Aminuddin, N. (2016). Responsible tourism practices and quality of life: perspective of Langkawi Island communities. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 222(23), 406-413. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2016.05.194
Jampajee, S. (2013). International academic conference marketing mix development Khon Kaen Province[Master’s Thesis, Khon Kaen University].
Jaroenwisan, K. (2009). Appropriate marketing model of venue for MICE industry in Thailand [Doctoral dissertation, Maejo University].
Juan, B. D, Leonardo, H. T., & Diana, C. R. (2021). Methodological proposal for the identification of tourist routes in particular region through clustering techniques. Heliyon, 7, 1-9. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2021.e06655
Junead, J., Bunjoon, O., & Jamnongchob. (2020). The development of participatory volunteer tourism of Ban Pamak Karen Village (Pgak’nyau) in Prachuap Khiri Khan Province. Interdisciplinary Sripatum Chonburi Journal, 6(2), 63-77.
Kotler, P., & Keller, K. (2014). Marketing management (15th ed.) Prentice Hall.
Luangchorsiri, W. (2018). Perceptions of corporate social responsibility affecting customer loyalty of the Central Pattana public company limited (CPN) in Bangkok metropolitan area[Master’s Thesis, Srinakharinwirot University].
Mihalic, T. (2016). Sustainable-responsible tourism discourse – Towards‘ responsustable’ tourism. Journal of Cleaner Production, 111, 461-470. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2014.12.062
Ministry of Tourism and Sport. (2020). Wake up Thai, travel to Thailand, awaken the Thailand economy to move forword, build confidence in safe tourism. Ministry of Tourism and Sport. https://www.mots.go.th/News-view.php?nid=12800
Onlamai, W. (2020). Guidelines of development responsible tourism in Ban Sawathi Community Khon Kaen Province. Journal of Sustainable Tourism. 2(1), 74-83.
Pinkaew, W. (2008). Study for ecotourism route proposal in Mueang District, Phetchaburi Province[Master’s Thesis, Srinakharinwirot University].
Putjorn, J. et al. (2020). The development of responsible tourism: Case study Bangkok, Mae Hongson, Phuket and Satun Provinces.
Thailand Science Research and Innovation.
Promdungta, S. (2016). The activity concept of the corporate social responsibility of commercial bank in Thailand[Master’s Thesis, Dhurakijpundit University].
Sanidchan, J. (2021). Factors affecting the tourist’s decision of ecotourism: A case study of Bang Nam Phueng floating market in Samut Prakan[Master’s Thesis, National Institute of Development Administration].
Sittikarn, B., & Jaima, S. (2009). The development of the role of local administrative organizations in promoting and supporting the availability of tourist links by communities in the upper. National Research Council of Thailand.
Soontramethkul, A., Sopha, J., & Phonprasert, P. (2014). Factor affecting in tourism behavior of MICE Tourism in Ubon Ratchathani Province. Journal of Thai Hospitality & Tourism, 9(1), 3-17.
Smith, V. L. (1990). Alternative/responsible tourism seminar. Annals of Tourism Research, 17(3), 479-480. https://doi.org/10.1016/0160-7383(90)90015-J
Thai Responsible Tourism Association. (2020). Responsible tourism. Thai Responsible Tourism Association. www.tourismproduct.tourismthailand.org/uploads/file/a77a2ea520c676c3b732e.pdf.
Thailand Convention & Exhibition Bureau. (2020). MICE doesn’t mean Mice. Thailand Convention & Exhibition Bureau.
