การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตภาคกลาง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบของรูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล 2) ตรวจสอบความสอดคล้องของรูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล ที่สร้างขึ้นกับข้อมูลเชิงประจักษ์และ 3) เพื่อประเมินรูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู โรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตภาคกลาง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 381 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม แบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเที่ยงตรงระหว่าง .60 -1.00 และค่าความเชื่อมั่น 0.99 ผลการวิจัยพบว่า 1. องค์ประกอบของการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล ประกอบด้วยด้านต่าง ๆ 6 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านผู้บริหารสถานศึกษา 2) ด้านครูผู้สอน 3) ด้านผู้เรียน 4) ด้านการเรียนรู้ 5) ด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรม และ 6) ด้านกระบวนการบริหารสถานศึกษา 2.รูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตภาคกลาง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบหลัก และ 29 องค์ประกอบย่อย (Relative Chi-square=0.977, CFI =1.00, TLI = 1.00, RMSEA = 0.000, SRMR=0.024) 3.รูปแบบสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตภาคกลาง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีความถูกต้อง มีความเหมาะสม มีประโยชน์ และมีความเป็นไปได้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Bruce, W., Devon, J., & Floyd, B. (2013). Planning for technology: A guide for school administrators, technology coordinators and curriculum leaders (2nd ed.). Corwin Press.
Chamchoi, S. (2015). Technology leadership: bringing technology to classrooms and schools in the 21st century. Journal of Education. Naresuan University, 17(4), 216-224.
Chantakul, P., & Chatrupracheewin, C. (2017). A model enhancing teacher competency in using information and communication technology for learning management of the 21st century. Journal of Education Naresuan University, 19(3), 225-237.
Ducker, P.F. (2003). A functioning society: Selections from sixty-five year of writing on community, society and policy. New Brunswick. https://doi.org/10.4324/9781315083599
Maesincee, S. (2007). The world has changed: Wealth in a new definition. Media Associated Company.
McMillan, H. J., & Schumacher, S. (1997). Research in Education: A Conceptual Introduction (4th ed). An imprint of Addison Wesley Longman.
Ministry of Technology and Communication. (2016). Summary of important results of the survey of the use of information and communication technology in household 2016. Ministry of Technology and Communication. http://service.nso.go.th/nso/nsopublish/themes/files/ icthh59.pdf
Panich, C. (2014). Creating learning for the 21st century. S. Charoen Printing.
Schmidt, E., & Cohen, J. (2014). Digital changes the world the new digital age (S. Sangsatsada, translator). Postbooks.
Schrum, L., & Prensky, M. (2012). Educational technology for school leaders. Corwin Press.
Secretariat of the Education Council. (2014). Guidelines for the development of Thai education and preparation for the 21st century. Prigwarn Graphic.
Sheninger, E. (2014). Digital Leadership: Changing paradigms for changing times. Corwin Press.
Sosnowski, J. (2012). Advantages and disadvantages of technology in education. https://classroom.synonym.com/
Toffler, A. (1995). The Third Wave (3rd ed.). (S. Tor et al., translators). Nanmeebook.
