ระบบและกลไกการบริหารจัดการคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของโลกอนาคต
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาคุณภาพการศึกษาที่พึงประสงค์ในด้านผลลัพธ์การเรียนรู้และวิธีการจัดการเรียนรู้ 2) เพื่อศึกษาองค์ประกอบ ตัวชี้วัด และเกณฑ์คุณภาพ 3) เพื่อพัฒนาระบบและกลไกการบริหารจัดการคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของโลกอนาคต ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบพหุวิธี โดยมีขั้นตอนการวิจัย 3 ขั้นตอน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้
1. คุณภาพการศึกษาที่พึงประสงค์ พบว่า ด้านผลลัพธ์การเรียนรู้ ได้ 34 คุณลักษณะ และด้านวิธีการจัดการเรียนรู้ได้ 16 วิธีการจัดการเรียนรู้
2. องค์ประกอบ ตัวชี้วัด และเกณฑ์คุณภาพ พบว่า ผลลัพธ์การเรียนรู้ ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) ความสามารถในการเรียนรู้ 2) ความสามารถทางอารมณ์และสังคม 3) ความ สามารถในการทำงานในโลกอนาคตและสร้างสรรค์นวัตกรรม 4) ความสามารถในด้านคุณลักษณะและคุณธรรมจริยธรรม ส่วนวิธีการจัดการเรียนรู้ ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) เพื่อเรียนรู้และนำตนเอง 2) เพื่อปฏิบัติจริงและรับการเปลี่ยนแปลงในอนาคต 3) เพื่ออยู่ร่วมกันและแบ่งปัน 4) เพื่อชีวิตที่มีคุณค่า ในส่วนของตัวชี้วัดและเกณฑ์คุณภาพได้มีการกำหนดให้สอดคล้องกับทุกองค์ประกอบ
3. ระบบและกลไกการบริหารจัดการคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของโลกอนาคต พบว่า ระบบ PIMECI ประกอบด้วย 1) P : Quality Planning การวางแผนคุณภาพ 2) I : Implementation นำแผนคุณภาพสู่การปฏิบัติ 3) M&E : Monitoring and Evaluation การกำกับติดตามและการประเมินคุณภาพ 4) CI : Continuous Improvement การพัฒนาคุณภาพอย่างต่อเนื่อง และกลไกการบริหารจัดการ 4 กลไก คือ 1) กลไกการวางแผนคุณภาพ 2) กลไกการนำแผนคุณภาพสู่การปฏิบัติ 3) กลไกการกำกับติดตามและการประเมินคุณภาพ 4) กลไกการพัฒนาคุณภาพอย่างต่อเนื่อง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Anderson, L. W., & Krathwohl, D. R. (2001). A taxonomy for learning, teaching, and assessing: A revision of bloom's taxonomy of educational objectives. Longman.
Battista, M. T. (2012). Cognition–based assessment & teaching of geometric measurement: building on student’s reasoning. Heinemann.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (1989). Research in education (6th ed). Prentice-Hall.
Buason, R. (2007). Research report on the relationship between school cultural factors and the development of learning organizations of basic educational institutions under the Phitsanulok educational service area office. Naresuan University.
Chamchoy, S. (2019). Educational administration in the digital era. Chulalongkorn University.
Chuprawat, P. et. al. (2021). Systems and mechanisms driving the development of high-performance teachers for Thailand 4.0. Journal of Education. Naresuan University, 23(3), 229-243.
Daengsida, K. (2020). Guidelines for management of learning resources within educational institutions in the digital age under the Phitsanulok primary educational service area office area 1[Master's Thesis, Uttaradit Rajabhat University].
Dechagup, P. & Yindesuk, P. (2014). Learning management in the 21st century. Chulalongkorn University.
Gnanakan, K. (2011). Integrated learning. Oxford University.
International Education Advisory Board. (2010). Learning in the 21st century: Teaching today's students on their terms. Certiport.
Intharawiset, T. (2019). Technology and innovation of teaching and learning in the digital age. Humanities, Social Sciences, and Arts, 12(6), 478-494.
Jacobs, H. H. (2010). Curriculum 21 essential education for a changing world. ASCD.
Jitvirat, K. (2019). Success factors for digital transformation to digital Thailand 4.0 in the 21st century. Veridian E-Journal,Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and arts), 12(6), 1796-1816.
Ketchonan, N. (2002). Human resources management. SE-EDUCATION.
Khaemmanee, T. (2008). Pedagogical science, explicit knowledge for organizing effective learning processes. Chulalongkorn University.
Knight, J. (2009). Coaching approaches & perspectives. Corwin.
Ladawan Na Ayutthaya, S. (2007). Quality management. Thanuch Printing.
Martin, J. (2006). The meaning of the 21st century: A vital blueprint for ensuring our future. Eden Project.
Marzano, R. J., & Simms, J. (2012). Coaching classroom instruction: The classroom strategies series. Marzano Research Laboratory.
Ministry of Education. (2010). National education act, B.E. 1999, amended (no. 2), B.E. 2545 and amended (no. 3), B.E. 2010. Shipping Organization Printing House and Parcels (ROP).
National Institute of Education, Singapore. (2009). A teacher education model for the 21st century: A report by the national institute of education, Singapore. National Institute of Education.
Office of the Education Council Secretariat. (2019). Report on the Research Results and Development of a Competency Framework for Early Elementary School Students for Basic Education Curriculum. Office of the Education Council Secretariat Ministry of Education.
Office of the Education Council Secretariat. (2021a). Proposal of a learning system responding to the changes of the future world in 2040. Office of the Education Council Secretariat Ministry of Education.
Office of the Education Council Secretariat. (2021b). Summary of the Academic Seminar on "Strategies for Raising the Quality of Education in Thailand across the Country to Leap forward under Limited Resources". Office of the Education Council Secretariat Ministry of Education.
Office of the Higher Education Commission. (2003). Documents of Learning Substance for the Development of Educational Institutions Administration Courses. Office of the Education Council Secretariat Ministry of Education.
Ontario Learning for Sustainability Partnership. (1996). Learning for sustainability: Essential outcomes and classroom learning strategies. OLSP.
Partnership for 21st Century Skills. (2009). 21st Century Support Systems. www.21stcenturyskills.org/route21/index
Phanich, W. (2012). Ways to create learning for students in the 21st century. Sod Sri Saritwong Foundation.
Phra Brahmakunaphorn (P.A. Payutto). (2012). Living constitution (4th ed.). National Office of Buddhism.
Sahlberg, P. (2010). The secret to Finland’s success: educating teachers. (Research Brief). Stanford Center for Opportunity Policy in Education.
Schleicher, A. (2012), Ed., Preparing Teachers and Developing School Leaders for the 21st Century: Lessons from around the World. OECD Publishing. http://dx.doi.org/10.1787/9789264xxxxxx-en
Schmidt, E., & Cohen, J. (2014). The new digital age: Reshaping the future of people, nations and business. John Murray.
Sinthurawet, S. (1999). The aim of quality education. Wattanapanich.
Siribanphithak, P. (2018). The development of a mechanism for driving the production system and developing high performance teachers for Thailand. Office of the Secretariat of the Education Council, Ministry of Education.
Sittisomboon, M. (2020). Research methodology in curriculum. MCU Press.
Suchanan, J. (2013). Education and community development in the 21st century. Odeon Store.
Thailand Education Partnership. (2019). TEP FORUM 2019 "New Thai education: New education landscape" let’s make a change in Thai education with the power of everyone. Thailand Education Partnership.
Toffler, A. (1980). The third wave. William Marrow.
Wasi, P. (2002). The way of a new humanism for the 21st century: To a new world of development. Sod Sri Saritwong Foundation.
Wongvanich, S. (2007). The needs assessment research. Chulalongkorn University.
Wongyai, W. (2012). Core courses to institutional curriculum, a new paradigm, development. Graduate School Srinakharinwirot University.
