การพัฒนารูปแบบศักยภาพผู้ประกอบการอุตสาหกรรมฟาร์มไก่เนื้อขนาดกลางและขนาดเล็กเพื่อการพึ่งพาตนเองในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบศักยภาพผู้ประกอบการอุตสาหกรรมฟาร์มไก่เนื้อ 2) พัฒนารูปแบบศักยภาพผู้ประกอบการอุตสาหกรรมฟาร์มไก่เนื้อ และ 3) จัดทำคู่มือแนวทางพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการอุตสาหกรรมฟาร์มไก่เนื้อขนาดกลางและขนาดเล็ก เพื่อการพึ่งพาตนเองในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล มีกลุ่มประชากร คือ ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการประกอบการอุตสาหกรรมฟาร์มไก่เนื้อในการสัมภาษณ์เชิงลึก 9 คน ผู้ประกอบการ ผู้บริหารองค์การอุตสาหกรรมฟาร์มไก่เนื้อ และนักวิชาการในการประชุมสนทนากลุ่ม 15 คน ผู้เชี่ยวชาญในการประเมินผลคู่มือ 5 คน และผู้ตอบแบบสอบถาม คือ ผู้ประกอบการ ผู้บริหารองค์การ และผู้เชี่ยวชาญการเกษตรด้านอุตสาหกรรมฟาร์มไก่เนื้อ 402 คน ใช้รูปแบบการศึกษาวิจัยแบบผสมผสานทั้งเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้ศึกษาเชิงคุณภาพ ได้แก่ การสัมภาษณ์เชิงลึก และการประชุมสนทนากลุ่ม โดยใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา แล้วนำมาสร้างเป็นเครื่องมือที่ใช้ศึกษาเชิงปริมาณ ได้แก่ แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ใช้สถิติค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบศักยภาพผู้ประกอบการอุตสาหกรรมฟาร์มไก่เนื้อขนาดกลางและขนาดเล็ก เพื่อการพึ่งพาตนเองในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล มีองค์ประกอบทั้งสิ้น 3 องค์ประกอบ คือ  1. การบริหารธุรกิจฟาร์ม 2. การบริหารทรัพยากร และ 3. การบริหารตนเอง 2) นำองค์ประกอบดังกล่าวมาพัฒนาเป็นรูปแบบศักยภาพผู้ประกอบการอุตสาหกรรมฟาร์มไก่เนื้อขนาดกลางและขนาดเล็ก เพื่อการพึ่งพาตนเองในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล ซึ่งทุกองค์ประกอบมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญ และ 3) จัดทำคู่มือแนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการอุตสาหกรรมฟาร์มไก่เนื้อขนาดกลางและขนาดเล็ก เพื่อการพึ่งพาตนเองในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล โดยมุ่งเน้นการพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง ซึ่งรูปแบบการบริหารและคู่มือได้รับความเห็นชอบด้วยมติเอกฉันท์จากผู้เชี่ยวชาญว่าสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการอุตสาหกรรมฟาร์มไก่เนื้อขนาดกลางและขนาดเล็ก เพื่อการพึ่งพาตนเองในยุคเศรษฐกิจดิจิทัลได้