การพัฒนารายวิชาจิตรกรรมไทยร่วมสมัยเชิงอนุรักษ์หลักสูตรศิลปศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาเนื้อหาและวิธีการสอนการสร้างสรรค์และการอนุรักษ์ทางด้านจิตรกรรมไทย 2) พัฒนารายวิชาจิตรกรรมไทยร่วมสมัยเชิงอนุรักษ์หลักสูตรศิลปศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมวิธี โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงทั้งหมด 15 คน ได้แก่ อาจารย์ผู้สอนในรายวิชาจิตรกรรมไทยจากหลักสูตรศิลปศึกษา อาจารย์ผู้สอนในรายวิชาจิตรกรรมไทยจากหลักสูตรศิลปบัณฑิต ศิลปินไทยร่วมสมัยที่มีประสบการณ์ด้านการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะไทย นักอนุรักษ์จิตรกรรมไทย นักประวัติศาสตร์ศิลป์และทฤษฎีศิลป์ พร้อมทั้งสถาบันระดับปริญญาบัณฑิตในหลักสูตรศิลปศึกษาที่มีการสอนรายวิชาเกี่ยวกับจิตรกรรมไทย จำนวน 2 แห่ง โดยใช้เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ และแบบสังเกตการสอน
ผลการวิจัยพบว่าองค์ความรู้ด้านการอนุรักษ์จิตรกรรมไทยสามารถนำไปบูรณาการร่วมกับองค์ความรู้ด้านจิตรกรรมไทยร่วมสมัยในหลักสูตรศิลปศึกษา โดยรายวิชาที่พัฒนาขึ้นควรมีองค์ประกอบดังนี้ 1) วัตถุประสงค์ สร้างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการอนุรักษ์จิตรกรรมไทย จิตรกรรมไทยประเพณี และจิตรกรรมไทยร่วมสมัยทั้งในด้านทฤษฎีและปฏิบัติ และสามารถถ่ายทอดต่อไปได้ 2) เนื้อหา ด้านการอนุรักษ์จิตรกรรมไทย ได้แก่ การอนุรักษ์เชิงรักษา การอนุรักษ์ในรูปแบบศึกษาและเผยแพร่ และการอนุรักษ์เชิงป้องกัน ด้านจิตรกรรมไทย ได้แก่ คุณค่าในด้านเนื้อหา รูปแบบ และเทคนิควิธีการ ด้านจิตรกรรมไทยร่วมสมัย ได้แก่ วิธีการสร้างสรรค์ผลงาน 3) วิธีการสอน ใช้การบรรยายในด้านทฤษฎี ส่วนการปฏิบัติใช้การสาธิตและให้ทดลองปฏิบัติด้วยตนเอง พร้อมทั้งศึกษานอกสถานที่ 4) สื่อการสอน ควรใช้สื่อสมัยใหม่เข้ามาสอนประกอบไปกับสื่อของจริง 5) การวัดและประเมินผล ด้านทฤษฎีใช้ใบงานหรือทำรายงานค้นคว้า และการปฏิบัติใช้การประเมินผลงาน
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Bates, J. K. (2000). Becoming an art teacher. Wadsworth/ Thomson Learning.
Battelle for Kids. (2020, May 15). Framework for 21st century learning. https://www.battelleforkids.org/ networks/p21/frameworks-resources
Bhirasri, S. (1959). The value of Thai mural painting. The Fine Art Department.
Khrouthongkhieo, N. (2013). Thai painting’s culture perception. CU Print.
Maneechot, S. (1986). Thai painting. Odeon store.
Na Songkhla, W. (2004). Conservation of Thai mural art: professor “Nak” workmanship. Thai Art Department, Faculty of Painting Sculpture and Graphic Arts, Silpakorn University.
Nualsawad, A. (2015). Thai contemporary art. Office of Contemporary Art and Culture, Ministry of Culture.
Office of The Higher Education Commission. (2019, March 6). Thai qualifications framework for higher education, 4-years education curriculum, 2019. http://www.mua.go.th/users/tqf-hed/news/news6.php
Rattana, S. (2006). Thai art textbook, Thai Lacquer Painting set. Sipprapa.
Saingam, T., Lertsiri, K., & Thepsuparungsikul, N. (2016). Comparison of binders in ground layer for restoration of Thai mural painting. Veridian E-Journal, 3(5). 173-181.
Saisingha, S. (2013). Buddhist art in Rattanakosin period, Technique Work Development and Adapting Concept. Muang Boran Press.
Sinlarat, P. (2014). 21st Century’s skills must overcome western’s obstacles. Dhurakij Pundit University.
Sukkeaw, P. (2006). Aesthetic of mural painting: Adornment of Thai painting. Siam Scholars.
Thiamchan, A. (2015). Conservation of Thai mural painting. Office of Archaeology, The Fine Arts Department, Ministry of Culture.
Thungmhungmee, T. (2012). Tœmtem chintaphap tœm si chittrakam: Conservation of Wihan Lai Kham, Wat Phra Singh Mural Painting. Chotana Print.
Wattanasin, W. (1998). Secondary school’s art. Division of Education Technology, Office of Academic Resources of Prince of Songkla University.
