การพัฒนาความรู้และองค์ประกอบชุมชนสร้างสรรค์ “Smart Community” ของชุมชนในสังคมไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาความรู้และองค์ประกอบชุมชนสร้างสรรค์ของชุมชนในสังคมไทย การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การศึกษาในเชิงเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 50 รูป/คน การสนทนากลุ่มเฉพาะกับผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 10 รูป/คน และการประชาคมกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหลัก จำนวน 46 คน ผลการวิจัยพบว่า ความรู้และองค์ประกอบชุมชนสร้างสรรค์ของชุมชนในสังคมไทย ประกอบด้วย 2 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 ชุมชนสร้างสรรค์ หมายถึง การพัฒนาหมู่บ้านชุมชนให้น่าอยู่ ทันสมัย ประชาชนอยู่ดี มีสุข อย่างยั่งยืน มีสิ่งแวดล้อม วัฒนธรรม คุณภาพชีวิต เศรษฐกิจ และสังคม เหมาะสมต่อการอยู่อาศัย สร้างคุณภาพชีวิตที่ดี ปลอดภัย ไม่มีอาชญากรรม เป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ โดยมีองค์ประกอบชุมชนสร้างสรรค์ ประกอบด้วย 5D คือ คนดี-Smart People วัฒนธรรมดี-Smart Culture สภาพแวดล้อมดี-Smart Ecology เศรษฐกิจดี-Smart Economy และภูมิปัญญาท้องถิ่นดี-Smart Technology และส่วนที่ 2 ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาชุมชนเพื่อไปสู่ความเป็นชุมชนสร้างสรรค์-Smart 5D จะต้องประกอบไปด้วยการขับเคลื่อนใน 3 ปัจจัยหลัก (IES) ประกอบด้วย 1) ปัจจัยภายในเป็นปัจจัยที่เกิดจากการพัฒนาภายในชุมชน ประกอบด้วย H+P+E+L ทุนมนุษย์ (Human Capital) การมีส่วนร่วมของประชาชน (Public Participation) ทุนเศรษฐกิจ (Economic Capital) และชุมชนแห่งการเรียนรู้ (Learning Community) 2) ปัจจัยภายนอกเป็นปัจจัยที่เกิดจากการพัฒนาภายนอกชุมชน ประกอบด้วย A+C+G ภาคีเครือข่าย (Alliance) การพัฒนาชุมชน หมู่บ้าน (Community Development) และการสนับสนุนจากภาครัฐ (Government Support) และ 3) ปัจจัยสนับสนุนเป็นปัจจัยที่คอยส่งเสริมและเอื้อประโยชน์ต่อการพัฒนาชุมชน ประกอบด้วย C+ C+C การประสานงาน (Coordination) การสื่อสาร (Communication) และหลักการอยู่ร่วมกัน (สาราณียธรรม 6) (Coexistence)
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Amesbutr, J. (2020). Why Thailand should develop to smart communities. https://smarteei.com/2017/07/04
Boonvon, S. et al. (2008). The social capital management of strong community in Buriram Province. The Journal of Faculty of Applied Arts, King Mongkut’s University of Technology North Bangkok, 11(2), 36-47.
Chandaeng, W., & Adiwatanasit, C. (2012). The development of the model for a strong community
management in line with sufficiency economy in upper central Thailand. The Golden Teak:
Humanity and Social Science Journal, 18(2), 23-40.
Chatpakarat, T. et al. (2018). Development of a smart community learning resources model in the 21st century to enhance lifelong characteristics of people. Sukhothai Thammathirat Open University.
Friedmann, J. (1993). Empowerment: The politics of alternative development. Oxford University Press.
Jeena, Y., & Jeena, R. (2018). Ba Worn Santisook Project: A participatory model of home, temple, school for promote morality of 12 values, Chiang Mai. Journal of MCU Peace Studies, 6(Special Issue), 47-60.
Kaewkong, W., & Veerakultavan, S. (2009). The strengths of Suay community at Nongtadam village, Nongki District, Buriram Province. The Academic Journal Buriram Rajabhat University Humanities and Social Sciences, 1(2), 46-53.
Kangsakulnit, T. (2019). Guidelines for the development of smart cities in Thailand in the future. Office of the Public Sector Development Commission.
Kanoknukulchai, W. (2019). Smart city: Opportunities and challenges for engineers. Prachachat, (July, 11-14), p. 17.
Khurasri, P. (2018). Integrating of the dharma principles for strengthening Thai community development. ARU Research Journal Humanities and Social Sciences, 5(3), 113-122.
Pawala, T. (2018). Model of creating sustainable food security of households in Nong Mek Sub-district, Nachueak District, Maha Sarakham Province. Journal of Research and Development Institute, RajabhatMahaSarakham University, 5(1), 143-154.
Phra Brahmagunabhorn (P. A. Payutto). (2008). Sustainable development. Komol Keemthong Foundation.
Phra Nipich Sophano (Anantakitsopol) et al. (2017). Community development based on Buddhist community. Journal of MCU Social Science Review, 6(2 Special Issue), 489-504.
Phrarachrattanavedhi., & Soonthondachar, J. (2020). Causal relationship of driving Tambon training unit of Sangha central region in Nakhon Sawan Province. The Journal of Research & Academics, 3(1), 15-28.
Phrasuthirattanapandit Nantanit Somkid. (2019). Development guidelines for creative communities in Chanthaburi Provincial areas. Mahachula Academic Journal, 6(Special Issue), 318-333.
Phra Thammathorn Sakda Kittisampanno., Phrama Mit Thitapanyo., & Bamrungphak, S. (2019). A study of livable community building in accordance with the Buddhist principles of Wat Samsuan, Nong Sawan village, Banlhoa Sub-district, Banfang District, Khon Kaen Province. Journal of Graduate MCU KhonKaen Campus, 6(1), 287-298.
Saybunjaung, W. (2018). Community perspective on the idea of community empowerment: A case study of Ban Playkong Bang Pho Nuea Moo 3, Bang Pho Nuea District, Pathum Thani Province. Valaya Alongkorn Review (Humanities and Social Science), 8(1), 119-129.
Silapalo. (2005). Karma Likit: Reminder manual edition. Amarin.
Wongkachonkitti, N. (2016). The policy of smart province in Thailand. Journal of Humanities and Social Sciences Valaya Alongkorn, 11(3), 365-377.
Yimyam, W., & Tawarow, U. (2018). Factors contributing to community strength of village models for sufficiency economy, Amphoe Koh Chan, Chonburi Province. The Journal of Faculty of Applied Arts, King Mongkut’s University of Technology North Bangkok, 11(1), 39-50. file:///C:/Users/HP/Downloads/2199-5420-1-SM.pdf
