ความคิดเห็นของผู้เกี่ยวข้องที่มีต่อคุณลักษณะมหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของผู้เกี่ยวข้องที่มีต่อคุณลักษณะพิเศษของมหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี 2) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของผู้ที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับผลการเรียนรู้ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ และ 3) เพื่อนำความคิดเห็น ความต้องการและข้อเสนอแนะของผู้เกี่ยวข้องที่มีต่อคุณลักษณะมหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ไปปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างจำนวน 134 คน แบ่งเป็นอาจารย์ผู้รับผิดชอบหลักสูตร จำนวน 5 คน และผู้ใช้บัณฑิตหรือผู้เกี่ยวข้องกับบัณฑิต จำนวน 129 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติการแจกแจงความถี่, ค่าร้อยละ, ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า 1) ความคิดเห็นของผู้ที่เกี่ยวข้องที่มีต่อคุณลักษณะพิเศษของมหาบัณฑิต ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านภาวะผู้นำและความรับผิดชอบ อยู่อันดับสูงสุด 2) ความคิดเห็นของผู้ที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับผลการเรียนรู้ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านทักษะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความรับผิดชอบ อยู่ลำดับสูงสุด 3) ความต้องการและข้อเสนอแนะ ได้แก่ ปรับปรุงเนื้อหารายวิชาให้มีความทันสมัย ตรงความต้องการของตลาดแรงงานและสอดแทรกการวิเคราะห์ควบคู่กับการใช้เทคโนโลยี ดังนั้นทางหลักสูตรควรมีการพัฒนานักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาโดยเน้นการพัฒนาและส่งเสริมการฝึกทักษะให้สอดคล้องกับนโยบายผู้นำในยุคดิจิทัล เพื่อก้าวทันกับการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
กฤติยา ฐานุวรภัทร์. (2555). ศึกษาคุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์สำหรับสถานประกอบการ กรณีศึกษาบัณฑิตสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร คณะสังคมศาสตร์และศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทเชียงใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยนอร์ทเชียงใหม่.
กัลย์ ปิ่นเกษร และ ประสพชัย พสุนนท์. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับการทำงานเป็นทีมของนักศึกษาระดับปริญญาโท คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 7(2), 27-39.
จตุพร อุ่นประเสริฐสุข. (2563). บุคลิกภาพ 5 มิติ และการจัดการความขัดแย้งของนักศึกษา: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 14(2), 204-211.
ชนินาถ ทิพย์อักษร และคณะ. (2560). คุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์ตามความต้องการของสถานประกอบการ. ทุนอุดหนุนการวิจัยจากสาขาวิชาการบริหารทรัพยากรมนุษย์. คณะวิทยาการจัดการ, มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
ประคอง สุคนธจิตต์. (2561). ทรัพยากรมนุษย์ ยุค 4.0. NKRAFA Journal of Humanities and social Sciences, 7, 17-28.
วิบูลย์ จุง. (2556). ทฤษฎีลำดับขั้นความต้องการ (Maslow’s Hierarchical Theory of Motivation). สืบค้นจาก http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=wbj&month=07-12-2007&group=29&gblAog=3
ศิณาภรณ์ หู้เต็ม. (2552). พฤติกรรมด้านคุณธรรม จริยธรรมของนักศึกษาในระดับปริญญาตรี วิทยาลัยราชพฤกษ์. ทุนอุดหนุนการวิจัยวิทยาลัยราชพฤกษ์. นนทบุรี: วิทยาลัยราชพฤกษ์.
ศิริรวี ราศรี. (2558). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศกับการบริหารจัดการทรัพยากรบุคคล กรณีศึกษา: องค์การสวนสัตว์ (การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารจัดการสาธารณะ). คณะรัฐศาสตร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา. (2552). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
Achua, C. F., & Lussier, R. N. (2010). Effective leadership. (2nd ed). Ohio: Cengage Learning.
Dubrin, A. J. (2010). Principles of leadership. (6th ed). Ohio: South-western.
Krejcie, R.V. & Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
