การบริหารหลักสูตรที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อในการสอนตามเกณฑ์มาตรฐานของสหภาพยุโรปของนักเรียนระดับประถมศึกษาสังกัดโรงเรียนเอกชนในจังหวัดกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัญหาและเสนอแนวทางในการบริหารหลักสูตรฯโดยใช้เทคนิคเดลฟาย กำหนดผู้เชี่ยวชาญจำนวน 15 คนตอบแบบสอบถาม 3 รอบ เครื่องมือและสถิติที่ใช้เป็นแบบสอบถามปลายเปิด และแบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า สถิติที่ใช้คือค่ามัธยฐานและค่าพิสัยอินเทอร์ควอไทล์ ผลการวิจัย พบว่า ปัญหาในการบริหารหลักสูตรฯ ได้แก่ 1) ไม่มีการกำหนดนโยบายที่ชัดเจนในการจัดทำหลักสูตรฯ 2) ครูผู้สอนไม่มีความรู้ในการจัดการเรียนการสอนตามกรอบ CEFR 3) หลักสูตรฯไม่มีการวัดและประเมินผลแบบอิงกรอบ CEFR 4) หลักสูตรฯไม่มีการกำหนดเป้าหมายที่ชัดเจนโดยใช้ระดับความสามารถ 6 ระดับของ CEFR และ 5) ไม่มีการพัฒนาหลักสูตรฯให้มีความเป็นมาตรฐานสากล โดยแนวทางการบริหารหลักสูตรฯ ได้แก่ 1) กำหนดนโยบายให้ชัดเจนในการจัดทำหลักสูตรฯ 2) เสริมศักยภาพครูผู้สอนให้มีความรู้ความเข้าใจในหลักสูตรฯ 3) พัฒนาหลักสูตรฯให้สัมพันธ์กับกรอบ CEFR 4) ออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในหลักสูตร และ 5) กำหนดการทดสอบความสามารถทางภาษาของนักเรียนโดยใช้ระดับความสามารถทางภาษาตามกรอบ CEFR และให้มีการประเมินผลเพื่อการพัฒนาหลักสูตรอย่างต่อเนื่อง
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
กุลธน ธนาพงศธร. (2560). หลักการกำหนดนโยบายของรัฐ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ขวัญฤดี ไชยชาญ และคณะ. (2560). การพัฒนากระบวนการประเมินความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษตามกรอบอ้างอิงความสามารถทางภาษาของสหภาพยุโรปของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 23(22), 53-63.
ฐิติพงศ์ เกตุอมร และคณะ. (2561). การใช้กรอบอ้างอิงสมรรถนะด้านภาษาแห่งสหภาพยุโรปในระบบการศึกษาไทย. วารสารหาดใหญ่วิชาการ, 16(1), 78-88.
ทิพาชา นวลหลง, ยงยุทธ์ อินทจักร์ และสุกัญญา รุจิเมธาภาส. (2559). สภาพและปัญหาในการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ ระดับชั้นประถมศึกษา ปีที่ 4-6 เครือข่ายกลุ่มโรงเรียนดาราราวิทย์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
ธันนิกานต์ สูญสิ้นภัย. (2563). เรื่องการทบทวนนโยบายการศึกษาภาษาอังกฤษของไทย. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 9(1), 86-97.
ไพสิฐ บริบูรณ์. (2554). ภาษา อุดมการณ์และการครอบงำ: ปัญหาการสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทยและแนวทางแก้ไข. วารสารสงขลานครินทร์ ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 17(6), 23-56.
ภีมพสิษฐ์ เตชะราชันย์. (2560). พัฒนาการบทบาทของภาษาอังกฤษในนโยบายการเรียนการสอนภาษาของไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(3), 121-139.
วิจิตรา นะวงศ์ และคณะ. (2562). แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษตามกรอบมาตรฐานความสามารถด้านภาษาอังกฤษที่เป็นสากล สังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1 และ 2. วารสารบริหารการศึกษา มศว., 16(30), 176-187.
วีร์ ระวัง. (2559). กระบวนการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในฐานะภาษาต่างประเทศสำหรับคนไทย. สืบค้นเมื่อ 7 ธันวาคม 2563. จาก http://neric-club.com/data.php?page=63& menu_id=76
สันต์ ธรรมบำรุง. (2557). หลักสูตรและการบริหารหลักสูตร. กรุงเทพฯ: การศาสนา.
สุทธิวรรณ ตันติรจนาวงศ์. (2560). ทิศทางการจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21. Veridian E-Journal ฉบับภาษาไทยมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 10(2), 2843-2854.
สุนีย์ ภู่พันธ์ (2546) แนวคิดพื้นฐานการสร้างและการพัฒนาหลักสูตรยุคปฏิรูปการศึกษาไทย. เชียงใหม่: The Knowledge Center.
สุมิตรา อังวัฒนกุล. (2560). วิธีการสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, กระทรวงศึกษาธิการ. (2557). แนวปฏิบัติตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายการปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2557). มองสถิติและตัวชี้วัดทางการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
อรรถสิทธิ์ เมืองอินทร์. (2557). เสวนากับนงนุช สิงหเดชะ เรื่องอักลี่อเมริกัน. สืบค้นเมื่อ 11 สิงหาคม 2563. จาก http://www.prachatai.com/journal/2014/07/54550
ออมสิน จตุพร และแสงแข คงห้วยรอบ. (2560). ความท้าทายสำหรับครูผู้สอนภาษาอังกฤษชาวไทยในยุคศตวรรษที่ 21. วารสารครุศาสตร์, 42(4), 205-217.
อำภา บุญช่วย. (2533). การบริหารงานวิชาการโรงเรียน. กรุงเทพฯ: โอ เอส พริ้นติ้งเฮาส์.
Best, J. W. (1970). Research in Education. (2nd ed). Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall.
Glass, G. V. & Hopkins, K. D. (1987). Statistical Methods in Educational and Psychology. (2nd ed.). Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.
Katz, D. & Kahn, R. L. (1978). The social psychology of organization. (2nd ed.). New York: John Wiley & Sons, Inc.
Savignon, S. J. (1983). Communicative Competence: Theory and Classroom Practice. Reading, Mass.: Addison-Wesley. Canadian Modern Language Review, 40(3), 464-465.
