พจนานุกรมสมรรถนะศึกษานิเทศก์จังหวัด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) สรรถนะศึกษานิเทศก์จังหวัด 2) พจนานุกรมสมรรถนะของศึกษานิเทศก์จังหวัด 3) ผลการยืนยันพจนานุกรมสมรรถนะของศึกษานิเทศก์จังหวัด กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ศึกษานิเทศก์จังหวัด สำนักงานศึกษาธิการจังหวัด สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ การกำหนดขนาดตัวอย่างโดยใช้ตารางประมาณการขนาดตัวอย่างของเครจซี่และมอร์แกน ใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งประเภท ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 249 คน เป็นการวิจัยแบบในลักษณะของกลุ่มตัวอย่างเดียวไม่มีการทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แบบสอบถามความคิดเห็น และแบบสอบถามเพื่อยืนยันพจนานุกรมสมรรถนะศึกษานิเทศก์จังหวัด สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ มัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์เนื้อหา และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ผลการวิจัยพบว่า
1) สมรรถนะศึกษานิเทศก์จังหวัด ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ คือ (1) การเป็นผู้นำทางวิชาการ (2) การทำงานเป็นทีม (3) การสั่งสมความเชี่ยวชาญในงานอาชีพ (4) การสื่อสารและจูงใจ (5) การพัฒนาศักยภาพบุคลากร (6) การมีวิสัยทัศน์
2) พจนานุกรมสมรรถนะศึกษานิเทศก์จังหวัด ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ 53 สมรรถนะ คือ (1) การเป็นผู้นำทางวิชาการ ประกอบด้วย 15 สมรรถนะ (2) การทำงานเป็นทีม ประกอบด้วย 10 สมรรถนะ (3) การสั่งสมความเชี่ยวชาญในงานอาชีพ ประกอบด้วย 16 สมรรถนะ (4) การสื่อสารและจูงใจ ประกอบด้วย 3 สมรรถนะ (5) การพัฒนาศักยภาพบุคลากร ประกอบด้วย 4 สมรรถนะ (6) การมีวิสัยทัศน์ ประกอบด้วย 5 สมรรถนะ
3) ผลการยืนยันพจนานุกรมสมรรถนะศึกษานิเทศก์จังหวัด พบว่า มีความถูกต้อง เหมาะสม เป็นไปได้ และมีประโยชน์
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
ขนิษฐา พลายเพ็ชร์. (2556). พจนานุกรมประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร. นครปฐม.
คุรุสภา สภาครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2560). มาตรฐานวิชาชีพศึกษานิเทศก์. สืบค้นเมื่อ 31 กรกฎาคม 2560. จาก http://www.ksp.or.th/ksp2013/content/view.php?mid=136&did=255.
ทวิช แจ่มจำรัส. (2560), พจนานุกรมสมรรถนะผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร. นครปฐม.
ราชกิจจานุเบกษา. (2560). การปฏิรูปการศึกษาในภูมิภาคของกระทรวงศึกษาธิการ. คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (ที่ 19/2560 เล่ม 134 ตอนพิเศษ 96 ง).
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2559). แผนพัฒนาการศึกษา ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพฯ: สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2560). การแบ่งหน่วยงานภายในสำนักงานศึกษาธิการภาคและสำนักงานศึกษาธิการจังหวัด สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2548). คู่มือการประกอบวิชาชีพทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
สุกัญญา รัศมีธรรมโชติ. (2549). แนวทางการพัฒนาศักยภาพมนุษย์ด้วย Competency. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์.
สรวง ศรีแก้วทุม. (2561). รวมงานวิจัยและบทความทางวิชาการเกี่ยวกับการนิเทศของศึกษานิเทศก์ สังกัดสำนักงานศึกษานิเทศก์จังหวัด. เอกสารการประชุมสัมมนาทางวิชาการ เรื่อง การพัฒนาระบบการนิเทศ ติดตาม และประเมินที่สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี จัดโดย สมาคมผู้ประกอบวิชาชีพศึกษานิเทศก์แห่งประเทศไทย วันที่ 30-31 สิงหาคม 2561 ณ โรงแรมเอเชียแอร์พอร์ท จังหวัดปทุมธานี.
อัญชลี ธรรมะวิธีกุล. (2552). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการนิเทศการศึกษา. สืบค้นเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2560. จาก http:// 53010515009g4.blogspot.com/2012/01/blog-post_30.html.
อาภรณ์ ภู่วิทยพันธ์. (2554). Performance Indicators (PIs) Dictionary เล่ม 1. กรุงเทพฯ: เอช อาร์ เซ็นเตอร์.
