วัฏฏสงสารกับไวรัสโควิด 19 ให้บทเรียนอะไรแก่ชีวิตมนุษย์

บทคัดย่อ

วัฏฏสงสารกับไวรัสโควิด 19 ให้บทเรียนอะไรแก่ชีวิตมนุษย์ เป็นอนุสติ เรื่องโรคระบาดในสมัยโบราณก็คงเหมือนกับโรคระบาดในสมัยปัจจุบัน แต่ในสมัยปัจจุบันน่ากลัวกว่า เพราะการสื่อสารถึงกันมีมากขึ้นด้วยเป็นยุคข่าวสาร มี “การเมือง” ทั้งในแต่ละประเทศและระหว่างประเทศผสมโรง ทำให้โรคระบาดมีความน่ากลัวอีกเท่าตัว อย่างที่มีข่าวว่าโรคโคโรนาไวรัส (Covid-19) เป็นอาวุธชีวภาพ  โรคระบาดในสมัยปัจจุบัน จึงน่ากลัวไม่แพ้สงครามโลกที่ทำร้ายกันด้วยอาวุธ สงครามโลกที่ทำร้ายกันด้วยอาวุธ (ปรมาณู) ครั้งที่ 2 คิดว่าน่ากลัว แต่สงครามโรคโควิด-19 เป็นที่น่าสะพรึงกลัว และน่ารังเกียกว่า แม้แต่สำหรับคนที่เคยรักใคร่ใกล้ชิดกัน การแสดงความห่วงใยต่อกันอย่างปกติทำไม่ได้ เมื่อได้เห็นโลงศพเพื่อนร่วมโลกที่ตายเพราะโรคระบาด ซึ่งขนย้ายไปเผาเป็นทิวแถว  ก็นึกถึงศพที่ทิ้งเกลื่อนกลาดรอบเมืองเวสาลีในสมัยพุทธกาล คิดว่าคงมีสภาพเหมือนกัน เพียงแต่ว่า ข้างศพเหยื่อโควิด-19 ไม่มีผู้คนอยู่ใกล้เลย เพราะกลัวเชื้อโรคจากศพ ส่วนที่กองศพของชาวเมืองเวสาลีนั้นเชื่อกันว่า มี “อมนุษย์” (หรือวิญญาณของผู้ตาย) รายล้อมเต็มไปหมด