บทบาทพระสงฆ์กับการสร้างสันติสุขโดยพุทธสันติวิธี : กรณีชุมชนบ้านห้วยน้ำขาว ตำบลบ้านเก่า อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี

Main Article Content

Phramaha Nuttakrit Dipamฺkaro

บทคัดย่อ

การวิจัยมีวัตุประสงค์ คือ  1) เพื่อศึกษาแนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับบทบาทพระสงฆ์กับการสร้างสันติสุขในชุมชน โดยพุทธสันติวิธี และ 2) เพื่อวิเคราะห์บทบาทของพระสงฆ์กับการสร้างสันติสุขในชุมชนบ้านห้วยน้ำขาวตำบลบ้านเก่า อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี โดยพุทธสันติวิธี ผลการวิจัยพบว่า

                 1) สภาพปัญหาความขัดแย้งชุมชนบ้านห้วยน้ำขาวตำบลบ้านเก่า อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี พบว่า ชาวชุมชนบ้านห้วยน้ำขาวมีปัญหา 3 ด้าน คือ (1) ปัญหาความหลากหลายกันทางวัฒนธรรม (2) ปัญหาความขัดแย้งกันตามความคิด และ (3) ปัญหาการขาดความสามัคคีจากปัญหาดังกล่าวส่งผลกระทบทั้งทางบวกและทางลบ ทางบวกได้แก่ชาวชุมชนพยายามสร้างสรรค์วิธีการแก้ปัญหาในชุมชนของตนเอง ผลกระทบทางลบคือการทำให้ความสัมพันธ์ของคนในชมชนลดลง วิธีการแก้ปัญหาที่ผ่านมาพระสงฆ์ในบ้านห้วยน้ำขาวได้ชักนำให้ชาวบ้านห้วยน้ำขาวเข้ามามีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมทางพุทธศาสนา


                 2) พระสงฆ์นำหลัก “พุทธสันติวิธี” มาประยุกต์ใช้ในการทำให้ชาวชุมชนบ้านห้วยน้ำขาวเข้ามามีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมต่าง ๆ กับทางวัด การจัดการประชุมหมู่บ้านเพื่อให้ชาวชุมชนได้มีการเจรจากันและ มีประชุมด้วยการมีคนกลางไกล่เกลี่ยและในท้ายที่สุดใช้การมีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมทางศาสนา และพระสงฆ์ได้นำหลักสาราณียธรรม และหลักสังคหวัตถุ 4  ที่เป็นหัวใจหลักในการปรับทัศนคติของชาวบ้านเพื่อนำไปสู่ความสามัคคีให้เกิดในชุมชนบ้านห้วยน้ำขาวได้เป็นอย่างดี

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Dipamฺkaro P. N. (2017). บทบาทพระสงฆ์กับการสร้างสันติสุขโดยพุทธสันติวิธี : กรณีชุมชนบ้านห้วยน้ำขาว ตำบลบ้านเก่า อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารศิลปการจัดการ, 1(2), 55–62. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jam/article/view/138091
ประเภทบทความ
บทความวิจัย