แนวทางการบริหารจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเขตพัฒนาการท่องเที่ยวอารยธรรมล้านนาเพื่อสร้างความยั่งยืน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาเปรียบเทียบความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเขตพัฒนาการท่องเที่ยวอารยธรรมล้านนา จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 2) ศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด ที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเขตพัฒนาการท่องเที่ยวอารยธรรมล้านนา 3) เสนอแนวทางการบริหารจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเขตพัฒนาการท่องเที่ยวอารยธรรมล้านนาเพื่อสร้างความยั่งยืน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัย
เชิงปริมาณ โดยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างชาติ จำนวน 443 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ วิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) จากการหาค่า F-test และ t-test และวิธีวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ (Multiple Regression Analysis: MRA) ผลการวิจัยพบว่า
1) นักท่องเที่ยวมีความพึงพอใจต่อองค์ประกอบของแหล่งท่องเที่ยว โดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยเฉพาะด้านความดึงดูดใจและกิจกรรมเชิงวัฒนธรรม แต่ระดับการเข้าถึงและสิ่งอำนวยความสะดวกอยู่ในระดับปานกลาง 2) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อความพึงพอใจอย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ ลักษณะทางกายภาพ ผลิตภัณฑ์ บุคลากร ราคา และการส่งเสริมการตลาด และ 3) แนวทางการบริหารจัดการเพื่อความยั่งยืน ประกอบด้วย 4 ด้านหลัก ได้แก่ การสร้างคุณค่าทางวัฒนธรรมผ่านนวัตกรรม (Innovation) การพัฒนามาตรฐานบริการและราคาที่เป็นธรรม (Norms) การสร้างเครือข่ายความร่วมมือ (Collaboration) และการอนุรักษ์ทรัพยากรวัฒนธรรม (Conservation) ซึ่งสังเคราะห์เป็น “โมเดล INCC” เพื่อยกระดับการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมล้านนาให้สมดุลระหว่างมิติทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ผลการวิจัยสามารถใช้เป็นแนวทางเชิงนโยบายในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน ในเขตพัฒนาการท่องเที่ยวอารยธรรมล้านนา และพื้นที่อื่นของประเทศไทย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารศิลปการจัดการ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลปการจัดการ
เอกสารอ้างอิง
Bekele, H., & Raj, S. (2024). Digitalization and digital transformation in the tourism industry: A bibliometric review and research agenda. Tourism Review, 80(4), 894-913. https://doi.org/10.1108/TR-07-2023-0509
Buhalis, D., & Sinarta, Y. (2019). Real-time co-creation and nowness service: Lessons from tourism and hospitality. Journal of Travel & Tourism Marketing, 36(5), 563–582. https://doi.org/10.1080/10548408.2019.1592059
Chomphoopanya, A., & Rojanatrakul, T. (2022). The development potential of the community in participant model to sustainable tourism community. Journal of Modern Learning Development, 7(8), 414–430. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/256695
Gurel, E., & Tat, M. (2017). SWOT Analysis: A Theoretical Review. The Journal of International SocialResearch, 10(51), 994-1006. DOI:10.17719/jisr.2017.1832
Hall, C. M., Scott, D., & Gössling, S. (2020). Pandemics, transformations and tourism: be careful what you wish for. Tourism Geographies, 22(3), 577–598. https://doi.org/10.1080/14616688.2020.1759131
Hoyer, W. D., MacInnis, D. J., & Pieters, R. (2021). Consumer behavior (8th ed.). Cengage Learning.
Jones, P., & Comfort, D. (2020). The COVID-19 crisis and sustainability in the hospitality industry. Journal of Hospitality and Tourism Management, 32(10), 3037-3050. https://doi.org/10.1108/IJCHM-04-2020-0357
Maleewat, N. (2023). The influencing effect of the service marketing mix (7ps) and customer satisfaction on brand trust: hotel industry in Thailand. RMUTT Global Business Accounting and Finance Review, 7(1), 57–74. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/GBAFR/article/view/266602
Ministry of Tourism and Sports. (2024). Thailand tourism situation report 2024. Ministry of Tourism and Sports. https://www.mots.go.th
OECD. (2023). Cultural tourism and local development. OECD. https://www.oecd.org
Office of the National Economic and Social Development Council (NESDC), Thailand. (2023). The 13th national economic and social development plan. NESDC. https://www.nesdc.go.th
Pitayachaval, P., Arjharn, W., Pilaiwong, N., & Pimdee, J. (2023). Analysis of factors influencing tourist satisfaction for cultural tourism management: A case study of selected cultural tourism sites in Thailand. Journal of Engineering and Innovation, 16(4), 148-163.
https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/eng_ubu/article/view/247265
Rongmee, C., & Wongwatthanaphong, K. (2021). A study of public opinion on the development of cultural tourism sites of Bang Krathum Subdistrict Municipality Bang Krathum District Phitsanulok Province. Journal of MCU Buddhapanya Review, 6(3), 122–132. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmbr/article/view/250974
Rungruang, P., & Na Thalang, C. (2024). Promoting adventure sports tourism in Nakhon Nayok Province. Journal of Social Sciences Srinakharinwirot University, 24(1), 101-115. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/JOS/article/view/13788
Sirichakkaraset, S., Emphandhu, D., & Phongkhieo, N. T. (2025). Fostering sustainable growth through creative community-based tourism (C-CBT): A case study of Ban Ruam Thai village in Kui Buri National Park, Thailand. Humanities, Arts and Social Sciences Studies,
(3), 631–646. https://doi.org/10.69598/hasss.25.3.276209
Tourism Authority of Thailand (TAT). (2024). Tourism statistics and outlook 2024. TAT Research Center. https://www.tourismthailand.org
UNESCO. (2021). Sustainable tourism and cultural heritage. UNESCO World Heritage Centre. https://whc.unesco.org/en/tourism/
UNESCO. (2023a). Cultural tourism and sustainable development: Global perspectives 2023. UNESCO. https://www.unesco.org
UNESCO. (2023b). Living heritage and community sustainability. UNESCO. https://www.unesco.org
World Tourism Organization (UNWTO). (2022a). Global report on cultural tourism. World Tourism Organization. https://www.unwto.org/publications
World Tourism Organization (UNWTO). (2022b). Sustainable tourism guidelines for destinations. World Tourism Organization. https://www.unwto.org
Weihrich, H. (1982). The TOWS matrix—A tool for situational analysis. Long Range Planning, 15(2), 54-66. https://doi.org/10.1016/0024-6301(82)90120-0
