การศึกษาการประยุกต์ใช้องค์ประกอบเครื่องเคลือบดินเผาจวินในการออกแบบพื้นที่สาธารณะในถนนสายเก่า เมืองโบราณเสินโฮ่ว

Main Article Content

ซินหยวน ฟ่าน
มิยอง ซอ
เกรียงศักด์ เขียวมั่ง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการประยุกต์ใช้องค์ประกอบเครื่องเคลือบดินเผาจวินในการออกแบบพื้นที่สาธารณะในถนนสายเก่า เมืองโบราณเสินโฮ่ว โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการของผู้ใช้งานสำหรับการปรับปรุงพื้นที่ถนนสายเก่าในเมืองโบราณเสินโฮ่ว รวมถึงสภาพปัจจุบันของถนนสายเก่า วิเคราะห์อัตลักษณ์ทางศิลปะของเครื่องเคลือบดินเผาจวินและสกัดองค์ประกอบสำคัญ และนำเสนอแนวทางที่เป็นไปได้ในการประยุกต์ใช้องค์ประกอบของเครื่องเคลือบดินเผาจวินในการออกแบบพื้นที่ถนนสายเก่า โดยใช้วิธีการวิจัยผ่านการศึกษาข้อมูลเอกสาร การสำรวจภาคสนาม การเก็บข้อมูลแบบสอบถาม และการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ จากการวิจัยพบว่า ชาวบ้านมีความต้องการด้านการบูรณาการระหว่างภูมิทัศน์สีเขียวกับวัฒนธรรมเครื่องเคลือบดินเผาจวิน และความต้องการด้านการฟื้นฟูการใช้งานพื้นที่กิจกรรมสาธารณะและการเสริมพลังทางวัฒนธรรม นักท่องเที่ยวมีความต้องการในการยกระดับประสบการณ์และการมีปฏิสัมพันธ์กับวัฒนธรรมเครื่องเคลือบดินเผาจวิน รวมถึงความต้องการด้านการสร้างแรงดึงดูดและจุดเด่นที่เป็นเอกลักษณ์ของพื้นที่ จากการวิเคราะห์อัตลักษณ์ทางศิลปะของเครื่องเคลือบดินเผาจวินพบว่าเครื่องเคลือบดินเผาจวินมีอัตลักษณสามด้านได้แก่ 1) สีสันของเคลือบซึ่งเป็นโทนสีที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติในระหว่างกระบวนการเผา โดยส่วนใหญ่เป็นเฉดสีม่วงอมแดงและเฉดสีน้ำเงินอมม่วงที่มีการไล่สี 2) ลวดลายซึ่งเป็นการแสดงออกเชิงนามธรรมของผิวสัมผัสตามธรรมชาติ กล่าวคือลวดลายเครื่องเคลือบดินเผาจวินเกิดจากการไหลของน้ำเคลือบสีสันต่าง ๆ ที่ผสมและรวมตัวกันจนเกิดเป็นลวดลายโดยบังเอิญ 3) รูปทรงซึ่งเป็นการสืบทอดความงามทางสุนทรียภาพของภาชนะดั้งเดิม โดยเน้นรูปทรงที่มีทั้งความสวยงามและใช้งานได้จริง นอกจากนี้งานวิจัยนี้ยังนำเสนอแนวทางการประยุกต์ใช้องค์ประกอบของเครื่องเคลือบดินเผาจวินในการออกแบบพื้นที่ถนนสายเก่าในเมืองโบราณเสินโฮ่ว โดยการใช้พื้นที่กิจกรรมหลักเป็นสื่อกลางเพื่อนำองค์ประกอบมาบูรณาการอย่างเป็นระบบ ซึ่งได้ออกแบบลานทางเข้าพื้นที่ท่องเที่ยว จุดชมวิวแม่น้ำเซียวและสองฝั่งแม่น้ำ รวมถึงจุดเชื่อมมุมถนน นอกจากนี้ยังมีการออกแบบโดยการบูรณาการความต้องการด้านการใช้งานกับประสบการณ์ทางวัฒนธรรม เพื่อสร้างสมดุลระหว่างวิถีชีวิตของชาวบ้านกับประสบการณ์ของนักท่องเที่ยว

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ฟ่าน ซ., ซอ ม., & เขียวมั่ง เ. (2026). การศึกษาการประยุกต์ใช้องค์ประกอบเครื่องเคลือบดินเผาจวินในการออกแบบพื้นที่สาธารณะในถนนสายเก่า เมืองโบราณเสินโฮ่ว. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 18(1), 242–272. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/fakku/article/view/281175
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Bai, W. (2018). Research on the characteristics, shapes, and colors of Shenhou Jun porcelain. Art appreciation, (30), 19-20.

Fan, W. (2023). Study on the Aesthetic Transformation Design of Traditional Cultural Elements in Visual Language. Journal of Humanities. Arts and Social Science, 7(11), 2347-2352.

Ghavampour, E. (2014). The Contribution of Natural Design Elements to the Sustained Use of PublicSpace in a City Centre. Doctor of Philosophy Thesis in Architecture, Victoria University of Wellington.

Haaren, V. C. (2002). Landscape planning facing the challenge of the development of cultural landscapes. Landscape and Urban Planning, 60(2), 73-80.

Liang, X., Dong, L., & Li, H. (2023). Research on the application of Hezhe ethnic culture in landscape design. Beauty and Times (City Edition), (06), 95-97.

Lun, X. (2021). Research on the spatial evolution of Shenhou Town under the influence of Jun porcelain culture. Master Thesis, Hunan University.

Wang, H. (2021). Ruin aesthetics, local identity and social and cultural construction: An architectural anthropological study on the aesthetic reconstruction of Shenhou ceramic ruins. Journal of Xuchang University, (04), 29-37.

Weng, X., Chen, A., & Shi, B. (2024). Tracing back to the source - design of traditional village micro renewal and renovation based on the concept of dynamic inheritance. Beauty and Times (City Edition), (02), 31-33.