การสร้างสรรค์ภาพยนตร์สั้นแนวตลกร้ายเรื่อง “คนแปลกแหกลัทธิคลั่ง”
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ความมั่นคงทางจิตใจ (Spiritual Security) เป็นความมั่นคงพื้นฐานเป็นหนึ่งในชุดความมั่นคงของชีวิตความมั่นคงทางจิตใจหลักยึดเหนี่ยวจิตใจของผู้ที่ใกล้จะเสียชีวิต ส่วนใหญ่จิตใจมักฟุ้งซ่าน หวาดกลัวไม่มีสติ ซึ่งปัจจุบันนี้ยังคงมีผู้ที่ขาดความมั่นคงทางด้านจิตใจถูกใช้เป็นเครื่องมือในการหาผลประโยชน์จากคนบางกลุ่มโดยอาศัยหลักความเชื่อ และความศรัทธาเข้ามาฉวยโอกาส ด้วยเหตุนี้ผู้วิจัยจึงได้นำเอาเหตุการณ์เหล่านี้มาเล่าผ่านภาพยนตร์ตลกร้ายที่มีลักษณะเสียดสีด้านมืดของมนุษย์ และความตายในลักษณะที่ขบขันเพื่อลดทอนความรุนแรงของเรื่องราว
วัตถุประสงค์การวิจัย คือ 1) ศึกษาแนวคิดการหลอกตัวเอง วิเคราะห์พฤติกรรม และปรากฎการณ์ความเชื่อในกลุ่มลัทธิ 2) ศึกษารูปแบบภาพยนตร์แนวตลกร้าย และ 3) สร้างสรรค์ภาพยนตร์สั้นตลกร้ายจากแนวคิดการหลอกตัวเอง โดยขอบเขตของการวิจัยในประเด็นแนวคิดการหลอกตัวเอง รูปแบบการนำเสนอภาพยนตร์แนวตลกร้าย และการสร้างสรรค์ภาพยนตร์สั้น จากขอบเขตด้านเนื้อหาการศึกษาพฤติกรรมการหลอกตัวเอง และปรากฎการณ์ความเชื่อในลัทธิประหลาด
สรุปผลการวิจัยได้ดังนี้ ระยะที่ 1 พบว่าการหลอกตัวเองคือสภาวะขาดความมั่นคงทางจิตใจ ซึ่งเป็นความมั่นคงพื้นฐาน คือความมั่นคงทางจิตใจเป็นหนึ่งในชุดความมั่นคงของชีวิต ส่วนความเชื่อหรือการศรัทธาทำให้มีหลักที่ยึดเหนี่ยวให้เกิดความมั่นคงทางจิตใจในระดับหนึ่ง ระยะที่ 2 พบว่ารูปแบบภาพยนตร์แนวตลกร้ายเป็นภาพยนตร์ตลกที่หยิบประเด็นปัญหาในสังคมขึ้นมานำเสนอ เพื่อลดทอนความจริงจังลงโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเด็นเรื่องความตาย ความรุนแรง และระยะที่ 3 ออกแบบสร้างสรรค์ภาพยนตร์เรื่อง “คนแปลกแหกลัทธิคลั่ง” แนวคิดในการนำเสนอเนื้อหาในภาพยนตร์เป็นการเสียดสีการฆาตรกรรมคนเห็นต่าง ผ่านทางความเชื่อลัทธิประหลาดในรูปแบบตลกร้าย ที่ออกแบบให้เห็นถึงความไร้สาระของโลก สังคม ผู้คน และออกแบบงานสร้างให้มีความดิบกระด้างที่จะสื่อถึงเรื่องราวที่ปกคลุมด้วยความตาย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ถือเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
จำลอง ดิษยวณิช. (2540). ปัจจัยด้าน Psychodynamic ต่อการเกิดโรคทางจิตเวชในเกษมตันติผลาชีวะ ตำราจิตเวชศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พระมหาดนัยพัชร์ คมฺภีรปญฺโญ. (2550). การหลอกตัวเองในปรัชญาของฌอง-ปอลซาร์ตร์. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 3(1), 22-56.
พินิจ รัตนกุล. (2555). ปรัชญาชีวิต ฌอง-ปอล ซาร์ตร์ ชีวิตและแนวคิดของเจ้าสานักเอกซิสเตนเชียลิสม์. กรุงเทพฯ : สามัญชน.
วริษฐา แซ่เจีย. (2563, 5 สิงหาคม). เพราะความจริงเจ็บปวด จึงสร้างเรื่องลวงขึ้นมา?: Pathological Lying กับการโกหกตัวตน. ค้นเมื่อ 14 มีนาคม 2567, จาก https://thematter.co/social/pathological-lying/119351/
สำนักข่าว Hfocus. (2565, 16 พฤกษภาคม). กรมสุขภาพจิต เผยสาเหตุทำคนหลงเชื่อลัทธิประหลาด ความเชื่อผิดๆ เร่งช่วยเหลือแล้ว. ค้นเมื่อ 14 มีนาคม 2567, จาก https://www.hfocus.org/content/2022/05/25101
สำนักข่าว workpointTODAY. (2565, 9 พฤกษภาคม). สรุป “พระบิดา” ลัทธิประหลาดรักษาโรค ด้วยวิธีสุดแปลก ถูกดำเนินคดี-เตรียมรื้อ. ค้นเมื่อ 14 มีนาคม 2567, จาก https://workpointtoday.com/summarize-local-chaiyaphoom/
อุบลรัตน์ ศิริยุวศักดิ์. (2536). อารมณ์ขันในสื่อมวลชน. กรุงเทพฯ : โครงการหนังสือชุดวิจัยและพัฒนานิเทศศาสตร์.
Belton, J. (2005). American cinema American culture. Boston: McGraw Hill.
Dickstein, M. (1997). Gates of Eden: American culture in the sixties. New York: Basic Books.
Gehring, W.D. (1996). American black comedy: Beyond satire. New York: Greenwood Press.
Gehring, W.D. (Editor). (1988). Handbook of American film genres. New York: Greenwood Press.
Mast, G. (1979). The comic mind: Comedy and the movies. 2nd ed. Chicago: University of Chicago Press.
