การประยุกต์ใช้เทคนิคการปรับสมดุลของเสียงคลาริเน็ตในบทเพลง “Quintet for Clarinet and Strings: Fantasia” ประพันธ์โดย คาร์ล มาเรีย ฟอน เวเบอร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้นำเสนอการประยุกต์ใช้เทคนิคการปรับสมดุลของเสียงคลาริเน็ต โดยหยิบยกบทเพลง “Quintet for Clarinet and String” ประพันธ์โดย คาร์ล มาเรีย ฟอน เวเบอร์ ประกอบไปด้วย 4 ท่อน คือ อัลเลโกร ฟันตาเซีย มีนูเอตโต และรอนโด โดยเลือกท่อนฟันตาเซีย ซึ่งเป็นท่อนที่มีความเหมาะสมในการใช้ฝึกฝนการปรับสมดุลของเสียงมากที่สุด เนื่องจากบรรเลงในจังหวะช้าและสื่ออารมณ์ได้แตกต่างจากท่อนอื่นอย่างสิ้นเชิง เมื่อเทียบกับท่อนอัลเลโกร มีนูเอตโต และรอนโด ซึ่งเป็นท่อนที่มีอัตราความเร็วในการบรรเลงที่ค่อนข้างเร็วไปจนถึงเร็วมาก จึงเน้นไปที่เทคนิคการเคลื่อนไหวของนิ้วมากกว่า นอกจากนี้ ท่อนฟันตาเซีย มีช่วงเสียงที่ใช้ในการบรรเลงค่อนข้างกว้างและมีการกระโดดของช่วงเสียงบ่อยครั้ง โดยช่วงเสียงที่กว้างที่สุดห่างกันถึงสามช่วงคู่แปด จึงมีความยากในการรักษาสมดุลของเสียง ผู้บรรเลงสามารถประยุกต์ใช้เทคนิคการปรับสมดุลของเสียงคลาริเน็ตได้โดย (1) การรักษาสมดุลของเสียงคลาริเน็ตในการบรรเลง (เสียงที่เพี้ยนสูง เพี้ยนต่ำ) (2) การจดปาก และ (3) การเสริมนิ้วพิเศษ ทั้งนี้ การปรับสมดุลของเสียงในคลาริเน็ตแต่ละเครื่องอาจบรรเลงออกมาแล้วให้เสียงเพี้ยนสูง-ต่ำแตกต่างกัน ผู้บรรเลงควรทำการเทียบเสียงกับเครื่องตั้งเสียงและค้นหานิ้วพิเศษแบบต่าง ๆ ที่เหมาะสมกับเครื่องของตน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ถือเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
พจนานุกรมศัพท์ดนตรีสากลฉบับราชบัณฑิตยสภา. (2561). กรุงเทพฯ : สำนักงานราชบัณฑิตยสภา.
พูนพิศ อมาตยกุล (10 กุมภาพันธ์ 2564). สัมภาษณ์. นักประวัติศาสตร์ดนตรีและอาจารย์ภาควิชาดนตรีวิทยา. วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
Baines, B. (1991). Woodwind instrument and their history. New York : Dover.
Brymer, J. (1979). Yehudi menuhin music guides: Clarinet. London : Macdonald and Jane’s publishers.
Giammanco, G. (1978). The Historical and technical development of clarinet transposition. Louisiana : Louisiana State University and Agricultural & Mechanical College.
Karp, C. (2010). The Early History of the Clarinet and Chalumeau. Early Music Journal, 14(4), 545-546.
MacLennan, S. (2010). Clarinet: A Practical resource guide for clarinet players and teachers. Master of Music Thesis, American Band College.
Pàmies-Vilà, M., Hofmann, A. & Chatziioannou, V. (2020). The influence of the vocal tract on the attack transients in Clarinet Playing. Journal of New Music Research, 49(2), 126-135.
Pickthorn, D. A. (1981). The influence of Heinrich Baermann on the performance of the clarinet works of Carl Maria von Weber: a lecture recital, together with three recitals of music by Poulenc, Rivier, Brahms, Weber, Finzt, Mozart, Bernstein, Busoni, Bozza, and Milhaud. Doctor of Musical Arts Thesis, North Texas State University.
Rerktanom, N. (2019). Quintet For Clarinet and Strings, Op. 34 By Carl Maria von Weber: A Formal Analysis, a Performance Comparison of Three Selected Clarinetists, and an Arrangement For Clarinet Ensemble. Master of Music Thesis, College of Music, Mahidol University.
Ridenour, T. (2000). The educator’s guide to the clarinet: a complete guide to teaching and learning the clarinet. Texas : W. Thomas Ridnour.
Weber, C. M., & Baermann, H. J. (2023). Music Database: Musician. Retrieved March 11, 202, from https://www.radioswissclassic.ch
