เดี่ยวขลุ่ยเพียงออเพลงกราวใน สองชั้น ทางครูจำเนียร ศรีไทยพันธุ์
Main Article Content
บทคัดย่อ
เพลงกราวใน สองชั้น เป็นเพลงประเภทสองไม้ มีลักษณะการดำเนินทำนองเป็นลูกโยน ประกอบด้วยกลุ่มเสียงลูกโยน 6 เสียง คือ โด เร ที มี ลา และ ฟา ในบทความฉบับนี้ ผู้เขียนได้ยกตัวอย่างเฉพาะลูกโยนเสียงที่ 1 คือ เสียงโด เพื่อให้มีความเข้าใจทางเดี่ยวขลุ่ยเพียงออ เมื่อนำเพลงกราวในมาทำเป็นทางเดี่ยว มีการใช้กลวิธีพิเศษต่าง ๆ ในการบรรเลงซึ่งแตกต่างจากทำนองหลัก
เดี่ยวขลุ่ยเพียงออเพลงกราวใน ทางครูจำเนียร ศรีไทยพันธุ์ เป็นการดำเนินทำนองในทางเดี่ยว อาศัยเค้าโครงของทำนองหลักในการดำเนินทำนองและในการดำเนินทำนองทางเดี่ยว มีการดำเนินทำนองแบบเก็บ แบบลอยจังหวะ และมีการใช้กลวิธีพิเศษต่าง ๆ ได้แก่ การปริบเสียง การสะบัด เป็นต้น เพื่อทำให้การดำเนินทำนองเกิดความไพเราะและหลากหลาย เดี่ยวขลุ่ยเพียงออเพลงกราวใน ทางครูจำเนียร ศรีไทยพันธุ์ จึงเป็นเพลงเดี่ยวขั้นสูงที่มีความไพเราะ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ถือเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
เฉลิมศักดิ์ พิกุลศรี. (2530). สังคีตนิยมว่าด้วยดนตรีไทย. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
ธนิต อยู่โพธิ์. (2523). เครื่องดนตรีไทยพร้อมด้วยตำนานการผสมวงมโหรีปี่พาทย์และเครื่องสาย. กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร.
ธนิต อยู่โพธิ์. (2544). เครื่องดนตรีไทย. กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร.
พงษ์ศิลป์ อรุณรัตน์. (2554). ปฐมบทดนตรีไทย. นครปฐม : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มนตรี ตราโมท, และวิเชียร กุลตัณฑ์. (2523). ฟังและเข้าใจเพลงไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ไทยเขษม.
มนตรี ตราโมท. (2545). คำบรรยายวิชาดุริยางคศาสตร์ไทย. กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน.
วิเชียร กุลตัณฑ์. (2526). ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับดนตรีไทย. กรุงเทพฯ : อัมรินทร์การพิมพ์.
ศูนย์สังคีตศิลป์ ธนาคารกรุงเทพ. (2537). เชิดชูเกียรติ 100 ปี พระยาภูมีเสวิน (จิตร จิตตเสวี) ผู้เชี่ยวชาญ ซอสามสายแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ 12 มิถุนายน 2537. กรุงเทพฯ : ศูนย์สังคีตศิลป์ ธนาคารกรุงเทพ.
สงบศึก ธรรมวิหาร. (2540). ดุริยางค์ไทย. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สงัด ภูเขาทอง. (2532). การดนตรีไทยและทางเข้าสู่ดนตรีไทย. กรุงเทพฯ : เรือนแก้วการพิมพ์.
อุดม อรุณรัตน์. (2526). ดุริยางคดนตรีจากพระพุทธศาสนา. นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อุทิศ นาคสวัสดิ์. (2546). ทฤษฎีและหลักปฏิบัติดนตรีไทยและพจนานุกรมดนตรีไทย. กรุงเทพฯ : อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.