เทคนิคการอ่านแบบเพื่อถอดแบบระหว่างภาพสองมิติกับสามมิติ สำหรับผู้เรียนวิชาเขียนแบบเบื้องต้น

Main Article Content

รัฐไท พรเจริญ
ลุ้ย กานต์สมเกียรติ
วัฒนพันธุ์ ครุฑะเสน

บทคัดย่อ

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งที่ได้จากผลงานวิจัยในชั้นเรียนในรายวิชา 360107 การเขียนแบบเบื้องต้น  (Basic Technical Drawing) วัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้เรียนมีทักษะในการอ่านแบบและถอดแบบที่ถูกต้องระหว่างภาพ 2 มิติกับภาพ 3 มิติ โดยจะเป็นวิชาที่เปิดสอนให้กับนักศึกษาใหม่ในชั้นปีที่ 1 ที่สอบผ่านการคัดเลือกเข้ามาเรียนในภาควิชาออกแบบผลิตภัณฑ์ คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร


สำหรับบทความครั้งนี้ ทีมผู้วิจัยขอนำผลงานเฉพาะแบบที่ใช้เป็นโจทย์ในการทดสอบก่อนเรียนมาเขียนถ่ายทอดเทคนิควิธีการคิดระหว่างภาพสองมิติกับภาพสามมิติ โดยแบบที่นำเสนอนี้จะเป็นแบบที่สร้างขึ้นเป็นรูปทรงเหลี่ยมตัดทอนในมุมมองต่าง ๆ อยู่ภายในกล่องสี่เหลี่ยมจัตุรัสเท่านั้น โดยโจทย์ที่ใช้จะเป็นภาพ 2 มิติ เพื่อให้นักศึกษาถอดแบบสร้างเป็นภาพ 3 มิติ ลงในกล่องโครงสร้างที่กำหนดให้ และโจทย์อีกส่วนหนึ่งจะเป็นภาพ 3 มิติ ที่จะมีกรอบโครงร่าง 2 มิติ ในภาพด้านหน้า ด้านข้างและด้านบนไว้ให้สำหรับใส่คำตอบ ผลจากการทดสอบในภาพรวมพบว่า  ผู้เรียนส่วนใหญ่ทำถูกกันน้อยมากโดยเฉพาะในการสร้างภาพ 3 มิติ พอจะทำกันได้บ้างในภาพ 2 มิติ แต่ก็ยังวางภาพหันผิดทิศทางกันอยู่ซึ่งจริงแล้วก็ยังผิดตามหลักการ เหตุผลของการวัดความสามารถของนักศึกษาก่อนที่จะทำการสอนในครั้งนี้ ทีมผู้วิจัยมีเป้าหมายเพื่อที่จะนำมาใช้ในปรับเนื้อหาของรายวิชาที่ต้องสอนตลอดทั้งเทอมให้เหมาะสมกับผู้เรียน โดยผลจากการทดสอบกับนักศึกษาในหลาย ๆ รุ่นที่ผ่านมาพบว่า นักศึกษาที่ทำการทดสอบที่ทำไม่ได้กันนั้นยังขาดความเข้าใจ แต่เหตุผลหนึ่งอาจมาจากยังขาดประสบการณ์เรียนรู้ในเรื่องนี้ รวมทั้งที่ถูกทำการทดสอบขึ้นแบบไม่ทันได้เตรียมตัว เพราะหลังจากที่ทำการทดสอบเสร็จผู้วิจัยจะทำการเฉลยขึ้น โดยจะสาธิตขั้นตอนการคิดการเขียนภาพจากแบบที่ง่ายสุด 2-3 ภาพขึ้นก่อน หลังจากนั้นจะให้นักศึกษาทำการคิดและเขียนภาพในข้อต่อ ๆ ไป ผลที่ได้พบว่า นักศึกษาเริ่มที่จะคิดและเขียนกันได้มากขึ้นเป็นเพราะเริ่มมีประสบกาณ์ในการเรียนรู้ แต่ก็ยังติดขัดในการคิดภาพที่ยากเพราะภาพมีความซับซ้อนมากขึ้น ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นโจทย์ในการสร้างภาพ 3 มิติเป็นหลัก  โดยการทดสอบผู้เรียนในแต่ละครั้ง ผู้วิจัยจะเลือกใช้การสร้างภาพประมาณ 10-20 ข้อ มาหมุนเวียนเปลี่ยนไปตามความเหมาะสมในแต่ละภาคการศึกษา


ผลจากการสอนในภาพรวมที่ผ่านการเรียนเนื้อหาในส่วนต่าง ๆ ในรายวิชานั้น เมื่อสิ้นเทอมและกลับมาทำการวัดผลในเรื่องนี้อีกครั้งพบว่า จากการที่นักศึกษาได้มีประสบการณ์การเรียนรู้ในการอ่านแบบและผ่านการฝึกฝนเขียนงานถอดแบบกันมากขึ้น เมื่อทำการสอบวัดผลท้ายเทอมและได้ทำการวัดผลในเรื่องนี้อีกครั้ง  โดยจะใช้โจทย์ที่มีความยากและซับซ้อนมากขึ้น ผลการสอบของนักศึกษาในภาพรวมแทบทั้งหมดจะมีผลสัมฤทธิ์ในการเรียนรวมทั้งการสอบอยู่ในระดับที่สูงขึ้น ซึ่งเป็นที่น่าพอใจต่อทีมผู้สอนเป็นอย่างมาก


 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พรเจริญ ร., กานต์สมเกียรติ ล., & ครุฑะเสน ว. (2021). เทคนิคการอ่านแบบเพื่อถอดแบบระหว่างภาพสองมิติกับสามมิติ สำหรับผู้เรียนวิชาเขียนแบบเบื้องต้น. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 13(2), 329–357. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/fakku/article/view/242972
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

รัฐไท พรเจริญ. (2554). เอกสารประกอบการสอนวิชาเขียนแบบเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.

รัฐไท พรเจริญ. (2558). เทคนิคการเขียนภาพออกแบบผลิตภัณฑ์. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี่ไทย-ญี่ปุ่น.

วิกิพีเดีย. (2020). การเรียนรู้ตามทฤษฎีของ Bloom. ค้นเมื่อ 2 มีนาคม 2563, จาก http://www.th.wikipedia.org/wiki/ทฤษฎีการเรียนรู้

Shimizu, Y. (1990). Creative market techniques. Japan : Graphic-SHa.