กลวิธีการบรรเลงซอด้วงและแฮกึม: ความเหมือนและความต่าง

Main Article Content

อรอุมา เวชกร
จตุพร สีม่วง
ขำคม พรประสิทธิ์

บทคัดย่อ

          การศึกษาวิจัยเรื่อง กลวิธีการบรรเลงซอด้วงและแฮกึม : ความเหมือนและความต่าง มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาลักษณะทางกายภาพและการปฏิบัติซอด้วงและแฮกึม เพื่อศึกษากลวิธีการบรรเลงซอด้วงและแฮกึม และเพื่อศึกษาความเหมือนและความต่างของซอด้วงและแฮกึม ผู้วิจัยได้ทำการสัมภาษณ์ ศึกษาค้นคว้าหาข้อมูลจากเอกสารและข้อมูลจากภาคสนามนำมาวิเคราะห์โดยใช้ระเบียบการวิจัยเชิงคุณภาพ


          ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะทางกายภาพและการปฏิบัติของซอด้วงและแฮกึม มีลักษณะทางกายภาพ 10 ส่วนประกอบ การปฏิบัติ 3 วิธี กลวิธีการบรรเลงซอด้วงและแฮกึมสามารถแบ่งออกเป็นกลวิธีในการบรรเลงรวมวงและการบรรเลงเดี่ยว ความเหมือนและความต่างของซอด้วงและแฮกึม ด้านลักษณะทางกายภาพแตกต่างกันที่รัดอกและความตึงหย่อนของคันชัก การปฏิบัติซอด้วงกดสายด้วยปลายนิ้วและควบคุมคันชักด้วยน้ำหนักพอประมาณ แฮกึมใช้การกดสายด้วยท้องนิ้วข้อที่สอง นิ้วนางและนิ้วก้อยมีตำแหน่งเสียงสองเสียง แฮกึมใช้น้ำหนักควบคุมคันชักค่อนข้างมากและมีลีลาการใช้น้ำหนักเบาและดังได้หลากหลายกว่าซอด้วง ด้านกลวิธีพบความเหมือน 4 กลวิธี ดังนี้ 1.พรมปิดตรงกับกลวิธีชันจันฮะกเย, คูนกเยและคูนกเย พูลอ ตอนึน นงฮยอน 2.การเปลี่ยนตำแหน่งนิ้วตรงกับอูลิมและเนลิมของแฮกึม 3.การทดนิ้ว 4.การกระทบเสียงตรงกับการกดสองเสียงด้วยนิ้วกลาง ความต่างที่เป็นลักษณะเฉพาะของซอด้วงพบ 4 กลวิธี ดังนี้ พรมเปิด คลึงนิ้ว ประนิ้ว และขยี้นิ้ว แฮกึมมี 2 กลวิธี คือ ทเวซอง และการใช้โน้ตประดับ  ( ) กลวิธีการบรรเลงมือขวาของซอด้วงและแฮกึม พบความเหมือน 10 กลวิธี ความต่างที่เป็นลักษณะเฉพาะของซอด้วงพบ 2 กลวิธี คือ การย้อยจังหวะและคันชักสะอึก ลักษณะเฉพาะของแฮกึมมี 6 กลวิธีซึ่งเป็นกลวิธีที่เกี่ยวกับการควบคุมอารมณ์บทเพลง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เวชกร อ., สีม่วง จ., & พรประสิทธิ์ ข. (2023). กลวิธีการบรรเลงซอด้วงและแฮกึม: ความเหมือนและความต่าง. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 15(1), 27–45. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/fakku/article/view/251103
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชาคริต เฉลิมสุข. (2552). วิเคราะห์เดี่ยวจะเข้เพลงพญาฝัน พญาโศก พญาครวญ สามชั้น ทางรองศาสตราจารย์ปกรณ์ รอดช้างเผื่อน. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาดุริยางค์ไทย บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธรณัส หินอ่อน. (2561). เดี่ยวซอด้วง. ขอนแก่น : โครงการผลิตหนังสือและตำราด้านดุริยางคศิลป์และศิลปะการแสดง คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

สำนักมาตรฐานอุดมศึกษา สำนักงานปลัดทบวงมหาวิทยาลัย. (2544). เกณฑ์มาตรฐานดนตรีไทยและเกณฑ์การประเมิน. กรุงเทพฯ : ภาพพิมพ์.

Korean Traditional Performing Arts Foundation. (2011). Haegeum two string fiddle encounters with Korean traditional music. Seoul: Ministry of Culture, Sports and Tourism.

Lee, D. H. (2007). Research on rhythm patterns in Ji Yeonghee type Haegum Sanjo. Korea: Chung-Ang University.

The National Center for Korean Traditional Performing Arts. (2009a). Korean musicology series 1: Music of Korea. Seoul: National Center for Korean Traditional Performing Arts.

The National Center for Korean Traditional Performing Arts. (2009b). Korean musicology series 3: Sanjo. Seoul: Wonwha DNP.