กลวิธีการบรรเลงซอด้วงและแฮกึม: ความเหมือนและความต่าง
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเรื่อง กลวิธีการบรรเลงซอด้วงและแฮกึม : ความเหมือนและความต่าง มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาลักษณะทางกายภาพและการปฏิบัติซอด้วงและแฮกึม เพื่อศึกษากลวิธีการบรรเลงซอด้วงและแฮกึม และเพื่อศึกษาความเหมือนและความต่างของซอด้วงและแฮกึม ผู้วิจัยได้ทำการสัมภาษณ์ ศึกษาค้นคว้าหาข้อมูลจากเอกสารและข้อมูลจากภาคสนามนำมาวิเคราะห์โดยใช้ระเบียบการวิจัยเชิงคุณภาพ
ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะทางกายภาพและการปฏิบัติของซอด้วงและแฮกึม มีลักษณะทางกายภาพ 10 ส่วนประกอบ การปฏิบัติ 3 วิธี กลวิธีการบรรเลงซอด้วงและแฮกึมสามารถแบ่งออกเป็นกลวิธีในการบรรเลงรวมวงและการบรรเลงเดี่ยว ความเหมือนและความต่างของซอด้วงและแฮกึม ด้านลักษณะทางกายภาพแตกต่างกันที่รัดอกและความตึงหย่อนของคันชัก การปฏิบัติซอด้วงกดสายด้วยปลายนิ้วและควบคุมคันชักด้วยน้ำหนักพอประมาณ แฮกึมใช้การกดสายด้วยท้องนิ้วข้อที่สอง นิ้วนางและนิ้วก้อยมีตำแหน่งเสียงสองเสียง แฮกึมใช้น้ำหนักควบคุมคันชักค่อนข้างมากและมีลีลาการใช้น้ำหนักเบาและดังได้หลากหลายกว่าซอด้วง ด้านกลวิธีพบความเหมือน 4 กลวิธี ดังนี้ 1.พรมปิดตรงกับกลวิธีชันจันฮะกเย, คูนกเยและคูนกเย พูลอ ตอนึน นงฮยอน 2.การเปลี่ยนตำแหน่งนิ้วตรงกับอูลิมและเนลิมของแฮกึม 3.การทดนิ้ว 4.การกระทบเสียงตรงกับการกดสองเสียงด้วยนิ้วกลาง ความต่างที่เป็นลักษณะเฉพาะของซอด้วงพบ 4 กลวิธี ดังนี้ พรมเปิด คลึงนิ้ว ประนิ้ว และขยี้นิ้ว แฮกึมมี 2 กลวิธี คือ ทเวซอง และการใช้โน้ตประดับ ( ) กลวิธีการบรรเลงมือขวาของซอด้วงและแฮกึม พบความเหมือน 10 กลวิธี ความต่างที่เป็นลักษณะเฉพาะของซอด้วงพบ 2 กลวิธี คือ การย้อยจังหวะและคันชักสะอึก ลักษณะเฉพาะของแฮกึมมี 6 กลวิธีซึ่งเป็นกลวิธีที่เกี่ยวกับการควบคุมอารมณ์บทเพลง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ถือเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ชาคริต เฉลิมสุข. (2552). วิเคราะห์เดี่ยวจะเข้เพลงพญาฝัน พญาโศก พญาครวญ สามชั้น ทางรองศาสตราจารย์ปกรณ์ รอดช้างเผื่อน. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาดุริยางค์ไทย บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธรณัส หินอ่อน. (2561). เดี่ยวซอด้วง. ขอนแก่น : โครงการผลิตหนังสือและตำราด้านดุริยางคศิลป์และศิลปะการแสดง คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักมาตรฐานอุดมศึกษา สำนักงานปลัดทบวงมหาวิทยาลัย. (2544). เกณฑ์มาตรฐานดนตรีไทยและเกณฑ์การประเมิน. กรุงเทพฯ : ภาพพิมพ์.
Korean Traditional Performing Arts Foundation. (2011). Haegeum two string fiddle encounters with Korean traditional music. Seoul: Ministry of Culture, Sports and Tourism.
Lee, D. H. (2007). Research on rhythm patterns in Ji Yeonghee type Haegum Sanjo. Korea: Chung-Ang University.
The National Center for Korean Traditional Performing Arts. (2009a). Korean musicology series 1: Music of Korea. Seoul: National Center for Korean Traditional Performing Arts.
The National Center for Korean Traditional Performing Arts. (2009b). Korean musicology series 3: Sanjo. Seoul: Wonwha DNP.