วัฒนธรรมร่วมกันในการแสดงระหว่างไทยและกัมพูชา: กรณีศึกษาละครในและละครพระราชทรัพย์
คำสำคัญ:
ละครหลวง, ละครพระราชทรัพย์, ละครใน, ศิลปะการละคร, อิทธิพลการแสดงบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ความเหมือนและความต่างของการแสดงนาฏกรรมราชสำนักไทยและกัมพูชา โดยศึกษากรณีละครในและละครพระราชทรัพย์ ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพเน้นการพรรณนาและอธิบาย ดำเนินการวิจัยด้วยการเก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร การสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม จากนั้นนำมาวิเคราะห์เปรียบเทียบประเด็นสำคัญขององค์ประกอบการแสดง ได้แก่ การแต่งกาย วงดนตรีและเพลงประกอบการแสดง บทละคร กระบวนท่ารำ การเบิกโรง และพิธีไหว้ครู เพื่อให้เห็นถึงวัฒนธรรมร่วมกันในการแสดงระหว่างไทยและกัมพูชา ผลการศึกษาพบว่า ละครในของไทยและละครพระราชทรัพย์ของกัมพูชาเป็นศิลปะการละครในราชสำนัก โดยถือเป็นเครื่องราชูปโภคของพระมหากษัตริย์ ซึ่งละครในของไทยได้มีอิทธิพลต่อการพัฒนาระบำพระราชทรัพย์ขึ้นเป็นการแสดงละคร อันมีปรากฏหลักฐานทั้งฝ่ายไทยและกัมพูชาที่ได้กล่าวไว้ตรงกัน แม้ว่าทางกัมพูชาจะพัฒนาละครพระราชทรัพย์จนเกิดอัตลักษณ์เฉพาะของตนเอง แต่ยังคงปรากฏลักษณะร่วมกับละครในของไทยในด้านท่ารำ เครื่องแต่งกาย เพลงและวงดนตรี และการเบิกโรง การศึกษานี้จึงสะท้อนให้เห็นถึงการถ่ายทอดและแลกเปลี่ยนศิลปะการแสดงของทั้งประเทศไทยและประเทศกัมพูชา
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมพระยาดำรงราชานุภาพ. (2468). นิราศนครวัด. โรงพิมพ์โสภณพิพรรณธนากร.
กรมศิลปากร. (2564). ภาพการแต่งกายรำฝรั่งคู่. https://www.facebook.com/100064605735357/photos/784936680336516/
กรมศิลปากร. (2567). วงปี่พาทย์ไม้นวม. https://www.facebook.com/photo.php?fbid=972217801455939&id=100060031846270&set=a.254245789919814
กองบรรณาธิการศิลปวัฒนธรรม. (2565, 25 กรกฎาคม). โขน วัฒนธรรมร่วมอุษาคเนย์ ยูเนสโกตัดสิน วิน-วิน ทั้งไทยและกัมพูชา. https://www.silpa-mag.com/history/article_23733
ขวัญใจ คงถาวร. (2562). วิวัฒนาการละครใน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 10(1), 175-187.
ขวัญใจ คงถาวร. (2562). อิเหนา : ละครในของหลวงในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์. วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 13(1), 1-10.
ชัยณรงค์ ต้นสุข. (2559). นาฏศิลป์ไทย-กัมพูชา : การประยุกต์และออกแบบสร้างสรรค์ศิลปะการแสดงเพื่อสร้างความสัมพันธ์เชิงวัฒนธรรมระหว่างประเทศ [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เชาว์ การวิชา. (2557). การสืบทอดวัฒนธรรมดนตรีพิณเพียตในประเทศกัมพูชา [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ดุสิตธร งามยิ่ง. (2552). ศึกษาเปรียบเทียบท่ารำนาฎศิลป์ไทยกับนาฎศิลป์กัมพูชาจากหลักฐานทางโบราณคดี [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปัญญา รุ่งเรือง. (2546). ประวัติการดนตรีไทย (พิมพ์ครั้งที่ 5). บริษัท โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช จำกัด.
พระยาทิพากรวงศ์. (2504). พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3 เล่ม 2. โรงพิมพ์องค์การค้าของ สกสค.
ภูริตา เรืองจิรยศ. (2551). แนวคิดการสร้างสรรค์ระบำจากข้อมูลศิลปกรรมขอมโบราณ [วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศานติ ภักดีคำ. (2552). บทละครเรื่องรามเกียรติ์และบทละครเรื่องอิเหนาภาษาเขมร : กับความสัมพันธ์วรรณคดีการแสดงไทย-กัมพูชา. วารสารดำรงวิชาการ, 8(1), 51-67.
ศานติ ภักดีคำ. (2554). ศาสตราแลบง : วัฒนธรรมทางวรรณศิลป์ พัฒนาการและความสัมพันธ์กับวัฒนธรรมเขมร. สมาคมมิตรภาพไทย – กัมพูชา.
สุมนมาลย์ นิ่มเนติพันธ์. (2543). การละครไทย. บริษัทโรงพิมพ์ไทยวัฒนพาณิชจำกัด.
สุรัตน์ จงดา. (2564). อิทธิพลละครวังหน้าในนาฏศิลป์กัมพูชา. วารสารพิพิธพัฒนศิลป์ บัณฑิตศึกษา, 1(2), 33-50.
เอกณัฏฐ์ วิทย์วศิน. (2563). นาฏยกรรมโขนอุษาคเนย์ : อัตลักษณ์ที่แตกต่างในมิติทางประวัติศาสตร์และความเป็นชาติ [วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
CAMBODIAN LIVING ARTS. (2025). pinpeat band. https://nl.pinterest.com/pin/498773727453835981/
ljewelry99. (2018). Moni Mekhala. https://www.pinterest.com/ pin/851391504595508060
Ministry of Culture and Fine Arts. (2008). Royal Ballet. Ministry of Culture and Fine Arts.
Nut, S. H. (2014). Lokhon Luang, the Cambodian Court Theatre: Toward a Decline of Women’s. Asian Theatre Journal, 32(2), 417–439.
Nut, S. H. (2014). The legend of Apsara Mera: Princess Norodom Buppha Devi’s choreography for the royal ballet of Cambodia. Asian Theatre Journal, 31(1), 279-289.
Pen, H. (2008). The revival of Cambodian classical dance after 1979 [Unpublished master dissertation]. Chulalongkorn University.
The Land of Arts. (2018). Mekhala. https://www.pinterest.com/pin/851391504595508136/
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Thai Journal of East Asian Studies

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.