การศึกษาเปรียบเทียบวัฒนธรรมการใช้สีของเครื่องแต่งกายในงานพิธีระหว่างจีน-ไทย ผ่านละครซีรีส์
关键词:
วัฒนธรรม, สีเครื่องแต่งกาย , งานแต่งงาน , งานศพ摘要
บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ความแตกต่างทางวัฒนธรรมเรื่องการใช้สีที่สะท้อนผ่านเครื่องแต่งกายในงานพิธีแต่งงานและพิธีงานศพระหว่างจีน-ไทย จากการวิเคราะห์ผ่านสีของเครื่องแต่งกายในงานพิธีจากละครซีรีส์จีน-ไทย ที่สะท้อนวัฒนธรรมด้านความเชื่อของชาวจีนและชาวไทยในเลือกใช้สีการแต่งกายผ่านงานพิธีทั้งสอง
จากการวิเคราะห์กรณีศึกษาละครซีรีส์จีน-ไทย จำนวน 8 เรื่อง พบว่าสีของเครื่องแต่งกายในงานพิธีแต่งงานระหว่างจีน-ไทย มีความเหมือนกันในด้านการใช้สีที่มีสีสันหรือยึดความหมายที่เป็นสิริมงคล ถึงแม้ว่าจะมีการใช้สีดำหรือสีขาว แต่ทั้งสองสีนี้ไม่ได้ให้ความหมายในเชิงลบเฉกเช่นกับงานศพ และในจุดที่ต่างกัน คือ การใช้สีแดงเป็นสีหลักในงานแต่งงานของจีน เพราะเชื่อว่าเป็นสีมงคล แต่ในงานแต่งงานของไทยจะเน้นการสวมเสื้อผ้าที่มีสีสันในลักษณะของลวดลายหรือการใช้ผ้าสีต่าง ๆ สีเครื่องแต่งกายในพิธีงานศพระหว่างจีน-ไทยที่เหมือนกัน คือ สีชุดที่ใช้เข้าร่วมงานศพมีการใช้สีดำกับสีขาวและยังสื่อนัยยะความหมายที่ใกล้เคียงกันที่สื่อถึงความโศกเศร้า ความอาลัยอาวรณ์ การให้เกียรติผู้ตาย และในจุดที่ต่างกัน คือ ชุดผ้าดิบ สีขาวล้วนคลุมด้วยชุดกระสอบ ยังสื่อถึงการจัดระเบียบทางสังคมตามคติจีนในระดับเครือญาติ โดยงานศพของไทยจะมีการใช้เสื้อผ้าทั้งสีดำและสีขาว ในปัจจุบันสีดำและสีขาวมีการเปลี่ยนแปลงความหมายไป และไม่ได้ให้ความหมายที่สื่อถึงความสัมพันธ์ของเครือญาติหรือช่วงอายุ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความคิด ความเชื่อที่มีการเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัยที่เปลี่ยนไป
参考
กนกกร สุขศิริวัฒนโรจน์. (2558). ความเชื่อเรื่องสีแดงของชาวจีน. (ปริญญาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร,กรุงเทพมหานคร.
เขมภร เนตรทิวากร. (2557). การเพิ่มรูปแบบของการจัดงานแต่งงานของโรงแรมแม่น้ำ รามาดาพลาซ่า.กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยสยาม.
เฉลิมชัย สุวรรณวัฒนา. (2553). สีในวัฒนธรรมคติความเชื่อของไทย. นครปฐม: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชาติชาย อนุกูล. (2552). วัฒนธรรมการใช้สีในสังคมไทย. วารสารวิชาการวไลยอลงกรณ์, (4)2: 34.
ณัฐชนา นวลยัง. (2559). เครื่องแต่งกายที่เป็นสื่อสัญลักษณ์ในงานทัศนศิลป์ไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544-2557.นครปฐม: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ติณณา อุดม. (2560). การออกแบบชุดเจ้าสาวจากผ้าทอเกาะยอลายราชวัตรด้วยเทคนิคเลเซอร์คัท. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.กรุงเทพมหานคร.
ธรรมพร สุขมี. 2559. ประเพณีงานศพ: กระบวนการกลายเป็นสินค้าภายใต้กระแสบริโภคนิยม. (วิทยานิพนธปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, สงขลา.
รัชฏาพร พงษ์ราย. (2560). วิวาห์. (ปริญญาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์, นครปฐม.
รัตนา จันทรสารโสภณ และ กิติกา กรชาลกุล. (2564). ชุดกี่เพ้ากับวิวัฒนาการการแต่งกายของชาวจีน. วารสารวิชาการภาษาและวัฒนธรรมจีน, (8)1: 73.
ศิริรัตน์ บุญสำอาง, สุกัญญา อุดแควและภาณุวัฒน์ สกุลสืบ. (2563). การศึกษาองค์ประกอบของพิธีกรรมในพิธีแต่งงานของชาวปกาเกอะญอหมู่บ้านสันโป่ง ตำบลเสริมกลาง อำเภอเสริมงาม จังหวัดลำปาง. วารสารมังรายสาร สถาบันภาษาและวัฒนธรรมนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย, (8)1:15
胡玉华.中国丧服尚白礼俗[J].清华大学.寻根, 2007,(02):1-3.
龙晓添.丧礼的服色[J].广西师范大学.文史知识, 2015,(07):1-7.
罗娟·吴亦苇.中国服饰色彩的符号作用[J].南昌航空大学,广西轻工业. 2010,26(10):1-2.
谭苗.颜色中的文化差异———中、越、泰基本颜色的象征意义对比研究[J].桂林理工大学外国语学院,2015,28(16):193-194.
孙希如.汉民族丧服色彩的民俗学研究——以浙江省金华市寺平村丧服色彩民俗为例 [D].浙江:浙江师范大学,2012.
张思远.服饰色彩研究[D].河北:河北大学,2008.
##submission.downloads##
已出版
##submission.howToCite##
期
栏目
##submission.license##
##submission.copyrightStatement##
##submission.license.cc.by-nc-nd4.footer##บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารภาษาและวัฒนธรรมจีน มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
บทความใน “วารสารวิชาการภาษาและวัฒนธรรมจีน” เป็นทรรศนะของผู้เขียนโดยเฉพาะ กองบรรณาธิการไม่มีส่วนในความคิดเห็นในข้อเขียนเหล่านั้น
