การศึกษาวิเคราะห์บทบาทวรรณกรรมจีนในประเทศไทยในปัจจุบัน

บทคัดย่อ

  งานวิจัยเรื่องนี้มุ่งเน้นการศึกษาประวัติและสภาพปัจจุบันของงานวรรณกรรมจีนในประเทศไทย ซึ่งแบ่งเป็น 3 ช่วง โดยเน้นศึกษาการเปลี่ยนแปลงพัฒนาการในศตวรรษที่ 20 และอิทธิพลของกระแสแนวคิดของวรรณกรรมจีนสมัยใหม่ยุคปี 30-50 ของการเมืองแนวคิดฝ่ายซ้ายที่มีต่อการสร้างสรรค์ผลงานวรรณกรรมในประเทศไทย อิทธิพลและความสัมพันธ์ระหว่างนโยบายการห้ามและการจำกัดของหนังสือพิมพ์จีนและการศึกษาภาษาจีนของรัฐบาลไทย

งานวิจัยนี้ยังได้ศึกษาสภาพปัจจุบันของงานวรรณกรรมจีนในประเทศไทย หัวใจหลักอยู่ที่เวทีวรรณกรรมจีนในประเทศไทยที่มีอิทธิพลมากที่สุด  การสร้างผลงานบทกวีจำนวนมากใน ห้องเล็กบทกวี และบทกวีหกบรรทัด โดยแบ่งเป็นสามส่วนคือ การประเมินคุณค่ารวมของห้องเล็กบทกวี บทกวีของกวีอาวุโสสามคนที่มีความสนใจในพุทธิญานและการวิเคราะห์รายละเอียดหัวข้อเฉพาะการสร้างผลงานบทกวีเพลงของหลิง หนานเหยิน กวีอาวุโสที่สุด

งานวิจัยยังได้ศึกษาผลงานของการสร้างสรรค์ผลงานร้อยแก้วขนาดเล็กของซือหม่ากง ผลงานร้อยแก้วของเมิ่งลี่และหลินไทเซิน รวมถึงสรุปผลความสำเร็จและวิเคราะห์ลักษณะเด่นผลงานวรรณกรรมของานสองสามีภรรยาสวี่เจียซวิ่นและจางหยู่ฮุ่ย

 สุดท้ายเป็นการศึกษาประวัติศาสตร์วรรณกรรมจีนในประเทศไทย เน้นศึกษาบทกวี 3 ประเภทคือบทกวีหกบรรทัด นิยายขนาดสั้นและวรรณกรรมร้อยซึ่งสามชนิดนี้เป็นสาระที่แพร่หลายที่สุดในวงการบทวรรณกรรมจีนในประเทศไทย และผลงาน นักประพันธ์ที่มีชื่อเสียงในสามประเภทดังกล่าว รวมถึงวิเคราะห์แนวคิดพุทธิญาน วัฒนธรรมทางความคิดที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อรูปแบบและสาระของผลงานกวีภาษาจีนในประเทศไทย และจากมุมมองวิจิตรศิลป์ต่อผลงานบั้นปลายของนักกวีภาษาจีนในประเทศไทย หลายปีมานี้หนังสือพิมพ์จีนสากลซึ่งได้ตีพิมพ์คอลัมภ์รอง “แม่น้ำเจ้าพระยา” กลายเป็นเวทีการนำเสนอผลงานวรรณกรรมจีนในประเทศไทย อันจะช่วยผลักดันส่งเสริมผลงานให้แก่นักประพันธ์ชาวไทยเชื้อสายจีน เห็นได้ว่า ผู้สร้างสรรค์วรรณกรรมจีนหลักในประเทศไทยได้เปลี่ยนทิศทางใหม่ไปสู่กลุ่มคนอพยพเข้ามาใหม่ซึ่งใช้ภาษาจีนเป็นภาษาแม่  ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าศึกษาต่อไป