การประเมินหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาภาษาจีน (ฉบับปรับปรุง) พุทธศักราช 2555
คำสำคัญ:
หลักสูตร, นักศึกษา, ผู้สำเร็จการศึกษา, ผู้บังคับบัญชาของบัณฑิต, อาจารย์ผู้สอนบทคัดย่อ
การวิจัยประเมินหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาจีน หลักสูตรปรับปรุง พุทธศักราช 2555 มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์หลักสูตรและประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาหลักสูตร ในบริบท (Content) ได้แก่ วัตถุประสงค์ของหลักสูตร โครงสร้างและเนื้อหาของหลักสูตร 2) เพื่อประเมินปัจจัยนำเข้าของหลักสูตร (Input) ได้แก่ อาจารย์ผู้สอน นักศึกษา และปัจจัยสนับสนุนการเรียนการสอน 3) เพื่อประเมินกระบวนการ บริหารหลักสูตร และการจัดการเรียนการสอนของหลักสูตร (Process) ได้แก่ กิจกรรมการเรียนการสอน การวัดและประเมินผลการเรียน 4) เพื่อประเมินผลลัพธ์ของหลักสูตร (Outcome) ได้แก่ คุณภาพของบัณฑิต ประชากรของการวิจัยประเมินหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาจีน หลักสูตรปรับปรุง พุทธศักราช 2555 ประกอบด้วย อาจารย์ประจำหลักสูตรและอาจารย์ผู้สอนรายวิชาในหลักสูตรศิลปศาสตร บัณฑิต สาขาวิชาภาษาจีน จำนวน 10 คน บัณฑิตปีการศึกษา 2557 จำนวน 100 คน นักศึกษาในหลักสูตร ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาจีนจำนวน 160 คน และผู้ใช้บัณฑิต จำนวน 60 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บข้อมูล คือ แบบสอบถามความคิดเห็นของอาจารย์ประจำหลักสูตรและอาจารย์ผู้สอน แบบสอบถามความคิดเห็นของ บัณฑิต แบบสอบถามความคิดเห็นของนักศึกษา และแบบสอบถามความคิดเห็นของผู้ใช้บัณฑิต
ผลการการวิจัย 1. ผลการประเมินความพึงพอใจของผู้ใช้บัณฑิตใน 6 ด้าน ได้แก่ ด้านคุณธรรมและจริยธรรม ด้านความรู้ ด้านทักษะทางปัญญา ด้านทักษะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความรับผิดชอบ ด้านทักษะการวิเคราะห์ เชิงตัวเลข การสื่อสารและการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ ด้านทักษะวิชาชีพ มีความคิดเห็นเฉลี่ยรวมอยู่ใน ระดับมากที่สุด โดยมีความเห็นว่าจุดเด่นของบัณฑิต ได้แก่ จิตอาสา ขยัน และความสามารถทางด้านภาษาจีน จุดที่ควรพัฒนา คือ ทักษะภาษาอังกฤษ 2. ผลการประเมินความคิดเห็นหรือพึงพอใจของบัณฑิต ต่อการจัดการเรียนการสอนในรายวิชาของ หลักสูตร ประกอบด้วยรายวิชาเอกบังคับและเอกเลือก มีความคิดเห็นเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และ มีความคิดเห็นต่อการจัดการเรียนการสอนในรายวิชาศึกษาทั่วไป อยู่ในระดับมาก โดยมีความคิดเห็นควรปรับปรุง เนื้อหาบางรายวิชาให้ทันสมัย นำไปใช้ในการประกอบอาชีพได้ เพิ่มรายวิชาที่เกี่ยวข้องกับการสอบวัดระดับ ความรู้ภาษาจีน (HSK) และเสริมสร้างความรู้ทักษะภาษาอังกฤษ 3. ผลการประเมินความคิดเห็นของอาจารย์ผู้สอนอาจารย์ ต่อการจัดการเรียนการสอนของหลักสูตร มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีความคิดเห็นควรเพิ่มรายวิชาด้านวิชาชีพ ปรับเนื้อหาบางรายวิชา ให้เหมาะสมกับการเรียนการสอน 4. ผลการประเมินความคิดเห็นของนักศึกษา ต่อการจัดการเรียนการสอนรายวิชาในหลักสูตร ประกอบด้วยรายวิชาเอกบังคับและเอกเลือก มีความคิดเห็นเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมาก และมีความคิดเห็นต่อ การจัดการเรียนการสอนในรายวิชาศึกษาทั่วไป อยู่ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา มณีแสง. (2541) การประเมินหลักสูตรการศึกษาบัณฑิตของมหาวิทยาลัยบูรพา. รายงานวิจัยภาควิชาวิจัยและวัดผลการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา
กระทรวงศึกษาธิการ. (2548) สำนักงานมาตรฐานและประเมินผลอุดมศึกษา. เกณฑ์มาตรฐาน หลักสูตรอุดมศึกษา พ.ศ.2548 กระทรวงศึกษาธิการ.กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา
จรัสศรี จิรภาส. (2548) การประเมินหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาจีน. ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2544 สำนักพัฒนาวิชาการ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
จิรศักดิ์ สุรังคพิพรรธน์. (2540) การพัฒนาแบบการประเมินหลักสูตรระดับปริญญาตรี. สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท,จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
บุญชม ศรีสะอาด. (2546) การพัฒนาหลักสูตรและการวิจัยเกี่ยวกับหลักสูตร. กรุงเทพฯ: สุวีรยาสาส์น
รัตนา ทิมเมือง.(2551) การประเมินหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารสุขภาพ พุทธศักราช 2551. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
รุจิร์ ภู่สาระ. (2545) การพัฒนาหลักสูตร : แนวปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ : บริษัทบุ๊ค พอยท์ จำกัด
วสันต์ ทองไทย. (2551) การประเมินหลักสูตรจากทฤษฎีสู่ปฏิบัติ. สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา ภาควิชาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. ออนไลน์ แหล่งที่มา: http://www.doed.edu.ku.ac.th/article/eva_curri.pdf. 16 เมษายน 2554
วรนุช จิตต์เจียรนัย. (2546) การประเมินหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ. ประเภทวิชาศิลปกรรม พุทธศักราช 2538 ที่ใช้ในวิทยาลัยอาชีวศึกษาภาคตะวันออก สังกัดกรมอาชีวศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยบูรพา
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2537) กระบวนการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอนภาคปฏิบัติ. สุวีริยาสาส์น: กรุงเทพฯ
สุนีย์ ภู่พันธ์. (2546) แนวคิดพื้นฐานการสร้างและการพัฒนาหลักสูตร. เชียงใหม่ : เชียงใหม่โรงพิมพ์แสงศิลป์
อุไรพรรณ เจนวาณิชยานนท์. วุฒิพงษ์ ทองก้อน. สิริสรณ์ ทิพทวี. (2546) การประเมินหลักสูตรหมวดวิชาศึกษาทั่วไป.มหาวิทยาหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ พ.ศ.2546 สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารภาษาและวัฒนธรรมจีน มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
บทความใน “วารสารวิชาการภาษาและวัฒนธรรมจีน” เป็นทรรศนะของผู้เขียนโดยเฉพาะ กองบรรณาธิการไม่มีส่วนในความคิดเห็นในข้อเขียนเหล่านั้น
