การประเมินหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาและวัฒนธรรมจีน (หลักสูตรปรับปรุงปีพุทธศักราช 2555)
คำสำคัญ:
การประเมินหลักสูตร, ศิลปศาสตรบัณฑิต, ภาษาและวัฒนธรรมจีน, มหาวิทยาลัยหัวเฉียวฯบทคัดย่อ
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาและวัฒนธรรมจีน ได้ทำการวิจัยประเมินหลักสูตรโดยมี วัตถุประสงค์ เพื่อประเมินคุณภาพการจัดการศึกษาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาและวัฒนธรรมจีน ในด้านบริบทของหลักสูตร ด้านปัจจัยนำเข้า ด้านกระบวนการผลิต และด้านผลลัพธ์ของหลักสูตร กลุ่มตัวอย่าง ในการให้ข้อมูลจำนวน 113 คน ประกอบด้วยกลุ่มอาจารย์ประจำหลักสูตรจำนวน 5 คน กลุ่มนักศึกษาชั้นปีที่ 3 และปีที่ 4 จำนวน 99 คน กลุ่มบัณฑิตจำนวน 7 คน และกลุ่มผู้ใช้บัณฑิตจำนวน 2 คน โดยใช้แบบสอบถาม เป็นเครื่องมือในการรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างแล้วนำผลที่ได้มาทำการวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย โดยผลจาก การประเมินหลักสูตรในครั้งนี้แบ่งเป็น 1.ด้านบริบท พบว่าวัตถุประสงค์ โครงสร้างหลักสูตรและจำนวนหน่วยกิตของแต่ละหมวดรายวิชา รวมถึงเนื้อหารายวิชาของหลักสูตรทั้งหมวดรายวิชาเอกบังคับและหมวดรายวิชาเอกเลือกมีความเหมาะสม เป็นประโยชน์ต่อการศึกษาในระดับที่สูงขึ้น สอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบัน 2. ด้านปัจจัยนำเข้า (1) คุณลักษณะของผู้สอน พบว่าในเรื่องคุณวุฒิและประสบการณ์ของอาจารย์ผู้สอนมีความพึงพอใจ อยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด (2) คุณลักษณะของนักศึกษา อาจารย์คณะภาษาและวัฒนธรรมจีนมีส่วนร่วมในการสัมภาษณ์ คัดเลือกนักศึกษา (3) ปัจจัยสนับสนุนการเรียนรู้ อาจารย์ประจำหลักสูตรมีความพึงพอใจด้านห้องเรียนมีอุปกรณ์ เหมาะสม ค่าคะแนนเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง นักศึกษามีความพึงพอใจในเรื่องระบบบริการห้องสมุดเหมาะสม ค่าคะแนนเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนบัณฑิตมีความพึงพอใจในเรื่องระบบบริการห้องสมุดเหมาะสม ค่าคะแนนเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด 3. ด้านกระบวนการผลิต (1) การบริหารหลักสูตร พบว่าความพึงพอใจด้านการบริหารหลักสูตรในทุกด้านเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ถึงมากที่สุด (2) การจัดการเรียนการสอน พบว่าอาจารย์ประจำหลักสูตรและนักศึกษามีความพึงพอใจด้านการ จัดการเรียนการสอนมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก สำหรับบัณฑิตมีความพึงพอใจด้านการจัดการเรียนการสอนเฉลี่ย อยู่ในระดับมากที่สุด (3) ด้านการวัดและการประเมินผล อาจารย์ประจำหลักสูตร นักศึกษา และบัณฑิตมีความพึงพอใจ ด้านการวัดและประเมินผลเฉลี่ยอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด 4.ด้านผลลัพธ์ของหลักสูตร (1) คุณลักษณะบัณฑิตตามวัตถุประสงค์ อาจารย์ประจำหลักสูตร และนักศึกษามีความพึงพอใจ ทักษะด้านการใช้ภาษา ทักษะด้านการพูด ทักษะด้านการฟัง-อ่าน ทักษะด้านการเขียน เฉลี่ยอยู่ในระดับ ปานกลาง ส่วนบัณฑิต และผู้ใช้บัณฑิตมีความพึงพอใจในทักษะทางภาษาอยู่ในระดับมากที่สุด (2) คุณลักษณะบัณฑิตตามกรอบมาตรฐาน TQF พบว่า กลุ่มผู้ใช้บัณฑิตมีความพึงพอใจเฉลี่ยอยู่ใน ระดับมากที่สุดในทั้ง 5 ด้าน
เอกสารอ้างอิง
จิรศักดิ์ สุรังคพิพรรธน์. (2540) การพัฒนาแบบการประเมินหลักสูตรระดับปริญญาตรี สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ใจทิพย์ เอื้อรัจนพงศ์. (2539) การพัฒนาหลักสูตร หลักการและแนวปฎิบัติ. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์อลีน เพรส.
บุญชม ศรีสะอาด. (2546) การพัฒนาหลักสูตรและการวิจัยเกี่ยวกับหลักสูตร. กรุงเทพฯ : สุวีรยาสาส์น.
บุญเลี้ยง ทุมทอง. (2553) การพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พศิน แตงจวง. (2557) จิตวิทยาประยุกต์ในการศึกษานอกระบบ(ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ : ภาควิชาส่งเสริมการศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2537) กระบวนการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอนภาคปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552) ทฤษฎีการประเมิน. (พิมพ์ครั้งที่ 7) กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุไรพรรณ เจนวาณิชยานนท์และคณะ. (2546) การประเมินหลักสูตรหมวดวิชาศึกษาทั่วไป. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารภาษาและวัฒนธรรมจีน มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
บทความใน “วารสารวิชาการภาษาและวัฒนธรรมจีน” เป็นทรรศนะของผู้เขียนโดยเฉพาะ กองบรรณาธิการไม่มีส่วนในความคิดเห็นในข้อเขียนเหล่านั้น
