The Learning Management by Using Davies Instruction to Enhance Performing Arts Skills on Rabam Nang Songkran
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) evaluate the Performing Arts Skills on Rabam Nang Songkran, 2) evaluate the self-efficacy perception, and 3) evaluate the learners' satisfaction after learning by using Davies' instructional. The sample consisted of 14 students majoring in dance education studies and those who were talented in Thai dance and had at least 1 year of performing experience. The research instruments were 1) unstructured interviews, 2) a Performing Arts Skills on Rabam Nang Songkran test, 3) a self-efficacy perception questionnaire, and 4) a satisfaction assessment form. The statistics used for data analysis included means and standard deviations. The data were presented using descriptive analysis.
The research results found that the Performing Arts on Rabam Nang Songkran transfer process used Davies' instructional model. The key idea is to divide a major skill into sub-skills for the recipient to practice each part before linking them together to form a complete skill. It consists of 5 steps: 1) Demonstration of skill or action, 2) Demonstration and practice of sub-skills, 3) Practice of sub-skills, 4) Giving techniques, and 5) Connecting sub-skills to form a complete skill. The overall mean score of 17.07 out of 20, with a standard deviation of 0.73, was significantly improved. Learners had the highest level of self-efficacy perception of the recipient, with a mean score of 4.61 and a standard deviation of 0.52. They also had the highest level of satisfaction with the transfer activities, with a mean score of 4.70 and a standard deviation of 0.50.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
All authors must take public responsibility for the content of their paper. The WIPIT Journal Editors will not be taking any public responsibility for the content in the paper.
References
จิรัชญา สิวกระโทก, วัชรี แซงบุญเรือง และ สุภาวดี กาญจนเกต. (2568). การพัฒนาทักษะปฏิบัติ เรื่องนาฏศิลป์ไทย ตามรูปแบบการสอนของเดวี่ส์ร่วมกับแอปพลิเคชั่น TikTok สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารศรีวนาลัยวิจัย. 15(1), 257-274.
ชนากานต์ อ่อนประทุม. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัติรำวงมาตรฐาน โดยใช้รูปแบบของ เดวีส์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ชนันธร หิรัญเชาว์. (2562). การพัฒนาทักษะนาฏศิลป์ไทยและความคิดสร้างสรรค์ ตามแนวคิดของเดวีส์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ชลธิชา กฤษณมิตร และคณะ. (2563). การศึกษารูปแบบละครเรื่องตำนานวันสงกรานต์: นายเสรี หวังในธรรม. [วิทยานิพนธ์ปริญญาบัณฑิต]. สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นฤเบศน์ ระดาเขต และ สุขิริณณ์ อามาตบัณฑิต. (2565), การพัฒนาทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นบ้านโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของเดวีส์ร่วมกับมัลติมีเดียของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. Journal of Roi Kaensarn Academi. 7(9), 365-381.
นนทลี พรธาดาวิทย์. (2559). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning. กรุงเทพฯ: ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.
นุชนาถ ประกาศ และจิตติยา สมบัติบูรณ์. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์เสมือนจริงเพื่อส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนเองในการใช้กระบวนการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้าจันทบุรี. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้าจันทบุรี, 20(1), 200-215.
มาโนช บุญทองเล็ก. (2558). นาฏศิลป์ในระดับประถมวัย. กรุงเทพฯ : พลิบเปิ้ลเอ็ก.
รวิภาส ทองศรี และจิตราภรณ์ วงศ์คำจันทร์. (2568). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดของเดวีส์ เพื่อส่งเสริมทักษะปฏิบัติการสร้างภาพเคลื่อนไหว สำหรับนักเรียนชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพปีที่ 2. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม. 19(3), 328-335. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/rmuj/article/view/283169/187268
รัฐศาสตร์ จั่นเจริญ. (2568). ละครตำนานพื้นเมืองเรื่องสงกรานต์ตอนเชิญศีรษะท้าวกบิลพรหม. สืบค้นจาก https://www.Facebook.com/100064374172727/posts/ละครตำนานพื้นเมืองเรื่องสงกรานต์ตอนเชิญศีรษะท้าวกบิลพรหม.
วลิดา อุ่นเรือน และ Keith D. Aytch. (2566). กลยุทธ์การสอนที่มีประสิทธิภาพโดยใช้สะเต็มศึกษาสำหรับผู้เรียน Generation Z. วารสารวิจยวิชาการ, 6(6), 383-398.
วารี ทิมอินทร์. (2564). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน รายวิชานาฏศิลป์: ระบำนกสามหมู่ โดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
วิรดี จินตะไล และปรวัน แพทยานนท์. (2561). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้นาฏศิลป์เพื่อพัฒนาทักษะการปฏิบัติตามแนวคิด ของซิมพ์ซัน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเทศบาลบ้านศรีมหาราชา. วารสารพัฒนาศิลป์วิชาการ, 2 (ฉบับพิเศษ), 97-112.
ศศิณา นิยมสุข. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ เรื่องรำวงมาตรฐาน โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ ร่วมกับ แอปพลิเคชัน TikTok สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่สิบสาม พ.ศ. 2566-2570. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา
Bandura, A., Barbaranelli, C., Caprara G. V., & Pastorelli, C. (1996). Multifaceted Impact of Self-Efficacy Beliefs on Academic Functioning. Child Development. vol. 67, No.3, pp. 1206-1222. https://doi.org/10.2307/1131888
Boontonglek, M., Rittibul, P., Orachun, R., & Boonsong, P. (2023). Dramatic Arts Innovation and
Learning Management in the 21st Century. Asian Journal of Arts and Culture. vol.23, no.2. pp. 1-11. https://doi.org/10.48048/ajac.2023.260039
National Advisory Committee on Creative and Cultural Education (NACCCE). (1999). All our futures: Creativity, Culture, and education. London: DfEE.
Rittibul, P., Boontonglek, M., Orachun, R., Ngerndang, A., & Boonsong, P. (2024). The Development of Learning Media in Virtual Classroom On Topics of Thai Performing Arts. Edelweiss Applied Science and Technology. vol.8, no.6, pp. 7655-7662. https://doi.org/10.55214/25768484.v8i6.3659
Saavedra, A. R. and Opfer, V. D. (2012). Teaching and Learning 21st Century Skills: Lessons from the learning Sciences. Asia Society, Retrieved from https://asiasociety.org/education/teaching-and-learning-21st-century-skills
Shelly, M. W. (1964). Human judgments and optimality. N.P.: Wiley.
