The Curriculum development of a training course Cherd Ching Phaeng Sorn dance of Samneang Pa Mok troup Development of a Training Curriculum for Ram Cherd ChingPhlaeng Son by the Samniang Pamok Theatre Troupe for Undergraduate Students

Main Article Content

เขมวันต์ นาฏการจนดิษฐ์
kanchaporn_t
Manoch Boontonglek

Abstract

This article aims to develop a training course for the Chred Ching Phaeng Sorn dance of the Samneang Pa Mok Drama troupe for undergraduate students and to study the academic achievement and satisfaction of undergraduate students towards the course. The research was divided into 3 phases. Phases 1: Development of the training curriculum, which is a study of the history of the Samneang Pa Mok Drama troupe and general knowledge about the Chred Ching Phaeng Sorn dance. By interviewing information from people involved with the Samneang Pa Mok Drama troupe and studying the needs of training from executives, lecturers and students of the Performing Arts Program, Faculty of Humanities and Social Science, Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University. Phase 2 : Trial use of training course, which involves taking the training courses from Phase 1 and testing them with a population group is students in the Performing Arts program, Faculty of Humanities and Social Sciences, Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University, Semester 1, Academic Year 2024, who are interested in applying for training totaling 17 people. Phase 3: Improving the quality of training courses, which involves using the experimental results to revise the courses to make them more complete. The statistics used in data analysis were mean, percentage and standard deviation. The results of the study found that 1) the training course was appropriate and consistent with the research objectives, with a mean score of 100.00 and an IOC value of 1.0. 2) The study of the student academic achievement had an average score of 85.58 from a total score of 115 points, and 3) The trainees were most Satisfied with the training course overage score of 5.72.          

Article Details

How to Cite
นาฏการจนดิษฐ์ เ., Tunthong, K. T., & Boontonglek, M. . (2025). The Curriculum development of a training course Cherd Ching Phaeng Sorn dance of Samneang Pa Mok troup : Development of a Training Curriculum for Ram Cherd ChingPhlaeng Son by the Samniang Pamok Theatre Troupe for Undergraduate Students. Wipitpatanasilpa Journal of Arts, 5(2), 37–56. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/WIPIT/article/view/279349
Section
Research Article

References

กนก คล้ายมุข, ศุภชัย จันทร์สุวรรณ, นิภา โสภาสัมฤทธิ์ และ พินิตร์ กลับทวี. (2550). ละครชาตรีในจังหวัดอ่างทอง (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม.

กรมส่งเสริมการเกษตร. (2564). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับภูมิปัญญาท้องถิ่นในงานส่งเสริมการเกษตร. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

กองฝึกอบรม กรมที่ดิน. (2562). คู่มือกระบวนการบริหารโครงการฝึกอบรม (ฉบับปรับปรุง). สืบค้นจาก https://www.dol.go.th/km2/Documents/book%20km%202562/4.12fo62.pdf

กรมศิลปากร. (2555). 101 ปี ละครวังสวนกุหลาบ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : ธนาคารกรุงเทพ (จำกัด)มหาชน.

ขณิตา ภูละมูล. (2566). การพัฒนากิจกรรมเสริมหลักสูตรการใช้อาวุธในละครเสภา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).

คณรัตน์ บัวทอง. (2564). การพัฒนาเครื่องมือการวิเคราะห์ศิลปะการแสดง. วารสารครุศาสตร์สาร, 15(2), 224-234.

ณัฏฐวุฒิ ทรัพย์อุปถัมภ์ (2558). เอกสารประกอบการสอน รายวิชา ภูมิปัญญาเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิต. สืบค้นจาก http://www.academy.rbru.ac.th/uploadfiles/books/58-2018-08-01-08-35-18.pdf

นฏกร ปิ่นสกุล. (2560). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง ระบำโอฆะบุรี กลุ่มสาระการเรียนรูศิลปะ (สาระนาฏศิลป์) สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเทศบาลบ้านท่าหลวง สังกัดเทศบาลเมืองพิจิตร อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร [ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์]. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 14(27), 66-71.

นฤเบศน์ ดาระเขต. (2565). การพัฒนาทักษะปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์พื้นบ้าน โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดทักษะปฏิบัติของเดวีส์ร่วมกับมัลติมีเดีย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

นิรันดร์ จุลทรัพย์. (2551). กลุ่มสัมพันธ์สำหรับการฝึกอบรม. สงขลา: นำศิลป์โฆษณา จำกัด.

ประเมษฐ์ บุณยะชัย. (2547). โขนโรงใน (โขนทางละคร). วารสารศิลปากร. 47(1), 15-29.

ไพโรจน์ ทองคำสุก. (2545). วิเคราะห์รูปแบบความเป็นครูสู่กระบวนการถ่ายทอดความรู้ของผู้เชี่ยวชาญนาฏศิลป์ไทย ครูเฉลย ศุขะวณิช. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ : สถาบันนาฏดุริยางคศิลป์ กรมศิลปากร.

ไพโรจน์ ทองคำสุก. (2547). ครูจำเรียง พุธประดับ ศิลปินแห่งชาติ รูปแบบความเป็นครูผู้ถ่ายทอดนาฏศิลป์ไทยแบบโบราณ. กรุงเทพฯ: สำนักการสังคีต กรมศิลปากร.

มาโนช บุญทองเล็ก. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์ไทยสู่ความเป็นพลเมืองโลก. (ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).

มูลนิธิโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน. (2566). การจัดแบ่งสาขาภูมิปัญญาไทย. สืบค้นจาก https://saranukromthai.or.th/sub/book/book.php?book=23&chap=1&page=t23-1-infodetail03.html

รัตนะ พูนเกษม. (2561). การศึกษาประสบการณ์การจัดการเรียนรู้นาฏศิลป์ไทยใน ต่างแดนกรณีศึกษา โรงเรียนนาฏศิลป์ วัดธัมมาราม นครชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).

ศศิณา นิยมสุข. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ เรื่องรำวงมาตรฐาน โดยใช้ รูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ ร่วมกับ แอปพลิเคชัน TikTok สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

เสมอจันทร์ ธีระวัฒน์สกุล, อุบล สุทธิเนียม และจินตนา บัวทองจันทร์. (2560). ผลการสอนด้วยวิธีการบรรยายโดยครูกับสื่อคอมพิวเตอร์ผ่านเครือข่ายต่อความรู้ พฤติกรรมการเรียนและความพึงพอใจในการเรียน เรื่อง การพยาบาลผู้ป่ายที่มีปัญหาทางระบบประสาทของนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ [ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์]. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ. 33(3). 101-111

อาภรณ์ มนตรีศาสตร์ และจาตุรงค์ มนตรีศาสตร์. (2517). วิชาชุดครูประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาของคุรุสภา วิชา นาฏศิลป์. กรุงเทพฯ: องค์การค้าของคุรุสภา.

อัชฌา สุวรรณกาญจน์. (23 พฤษภาคม 2566). เอกสารประกอบการอบรม การพัฒนางานประจำสู่งานวิจัย แบบแผนการวิจัยแบบก่อนทดลอง. [PowerPointSlides]. สืบค้นจาก http://permboonlearning center.com/pdf/r2r/3.pdf

Boontonglek Manoch, Prontadavit Nonthalee, Trirat Pratoomtong, Prammanee Rinradee. (2021). A Learning Management Model of Thai Dance of National Artistis in Performing Arts