Learning Managemement to Practice–Oriented by Mathematical Tasks for Developing the Daily Life Mathematic Competencies on Money and Recoeding at Income–Expense of Grade 3 Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This action research aimed to develop the mathematics in everyday life competency learning activities based on the hands-on learning implementation and mathematical tasks of grade 3th students in the topic of money and record of income and expenses. The participants of the study were 20 students of tharntip school in Phetchabun Province which were collected the data in the academic year 2021. The research instruments were including reflecting forms for learning activities observation forms, activity sheets, and rubric score. The data were analyzed by content anlysis. The results revealed that most students developed skills of mathematics in everyday life competency after receiving the hands-on learning activities through the mathematics in everyday life competency in all five fields: After receiving the learning activities focusing on practice using mathematical applications. In each aspect, students developed in descending order as follows: 1)Use simple terminology, symbols, charts, and diagrams to convey their thoughts to others in a variety of ways that are age, content, and situation appropriate. 2)Apply the mathematical knowledge learned to come to a rational conclusion that explains one's thoughts according to age 3)Explain mathematical knowledge and principles related to problems or situations that one encounters in real life rationally according to age 4) Use mathematical problem solving procedures to solve age-appropriate everyday issues while considering the rationality of the results. 5)Consider your ability to quickly and precisely add, subtract, multiply, and divide money to solve mathematics problems that emerge in everyday scenarios
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กษมา เกิดประสงค์. (2560). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่เสริมสร้างสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ Veridian มหาวิทยาลัยศิลปากร (มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ). 10 (3), 2121-2137
นภัสสร แก้วมีชัย และสิรินภา กิจเกื้อกูล (2563). การจัดการเรียนรู้ที่เน้นการปฏิบัติโดยใช้งานทางคณิตศาสตร์เพื่อพัฒนาการคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ เรื่อง เศษส่วนและจำนวนคละ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ปริทัศน์. 36 (1), 180-190.
นิราวรรณ หมู่ธรรมไชย และ ณัชชา กมล. (2560). การส่งเสริมความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์โดยใช้งานทางคณิตศาสตร์: การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 22 (2), 135-146.
วรรณิสา เมืองโคตร และณัชชา กมล. (2560). การส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้งานทางคณิตศาสตร์. รายงานการประชุมวิชาการทางคณิตศาสตร์ ครั้งที่ 22. 2-4 มิถุนายน 2560. โรงแรมโลตัสปางสวนแก้ว
ศอภิญญา ทัศละมัย, อังกูร หวังวงศ์ชัย และ วิราวรรณ ชินวิริยสิทธิ์. (2559). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้กลวิธีการเสริมต่อการเรียนรู้ เรื่อง ความน่าจะเป็น สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. รายงานการประชุมวิชาการทางคณิตศาสตร์ ครั้งที่ 22. 2-4 มิถุนายน 2560. โรงแรมโลตัสปางสวนแก้ว
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (2560). คู่มือการใช้หลักสูตรกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ระดับประถมศึกษา. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2564. แหล่งที่มา https://www.scimath.org/ebook-mathematics/item/8378-2560-2551
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). แนวทางการจัดการเรียนรู้แบบประสบการณ์และที่เน้นการปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์ การเกษตรแห่งประเทศไทย
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). เข้าใจสมรรถนะอย่างง่ายๆ ฉบับประชาชน และเข้าใจหลักสูตรฐานสมรรถนะอย่างง่ายๆ ฉบับครู ผู้บริหาร และบุคลากรทางการศึกษา. นนทบุรี : 21 เซ็นจูรี่ กำจัด
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). คู่มือการนำกรอบสมรรถนะหลักของผู้เรียนระดับประถมศึกษาปีที่4 - 6 ไปใช้ในการพัฒนาผู้เรียน. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด
สำนักทดสอบทางการศึกษา. (2564). รายงานผลการประเมินคุณภาพผู้เรียน(NT) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2563. ออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2564. แหล่งที่มา: http://180.180.244.48/ NT/ExamWeb/FrLogin.aspx
สิรินภา กิจเกื้อกูล. (2557). การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ทิศทางสำหรับครูศตวรรษที่ 21 .เพชรบูรณ์: จุลดสิการพิมพ์.
อัมพร ม้าคนอง. (2553). ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์: การพัฒนาเพื่อพัฒนาการ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Cai, J. & Lester, F,K. (2010). Why is teaching with problem solving important to student learning.Reston, VA: National Council of Teaching of Mathematics
Henningsen, M. & Stein, M. K. (1997). Mathematical Tasks and Student Cognition: Classroom-Based Factors That Support and Inhibit High-Level Mathematical Thinking and Reasoning. Joumal for Research in Mathematics Education. 28 (5), 524-549.
Mumme, J., & Shepherd, N. (1993). Communication in mathematics. In Implementing the K-8 curriculum and evaluation standard. Virginia: NCTM.
Santoro, A. M. (2004). The Academic Value of Hands – on Craft Project in School. New York: n.p.
Stein, M. K. , Smith, M. S. , Henningsen, M. and Silver, E. A. (2000). Implementing standards based mathematics instruction: A casebook for professional development. New York: Teachers College Press.
The National Council of Teachers of Mathematics. (2014). Implement Tasks That Promote Reasoning and Problem Solving, Principles to Actions: Ensuring Mathematical Success for All Produced. VA: NCTM.
