แนวทางการบริหารสถานศึกษา ประเภทอาชีวศึกษา ของสถาบันการอาชีวศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา โดยใช้การรู้ดิจิทัลเป็นฐาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ คือ 1.เพื่อศึกษาสภาพที่เป็นจริงและสภาพที่ควรจะเป็นของการบริหารสถานศึกษา ประเภทอาชีวศึกษา ของสถาบันการอาชีวศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา โดยใช้การรู้ดิจิทัลเป็นฐาน 2.เพื่อเสนอแนะและยืนยันแนวทางการบริหารสถานศึกษา ประเภทอาชีวศึกษา ของสถาบันการอาชีวศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา โดยใช้การรู้ดิจิทัลเป็นฐาน โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Method) โดยศึกษาวิเคราะห์เอกสารและ ใช้แบบสัมภาษณ์เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและใช้แบบสอบถาม ในการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ฝ่ายบริหาร (ผู้อำนวยการสถาบันการอาชีวศึกษา รองผู้อำนวยการสถาบันการอาชีวศึกษาฝ่ายวิชาการ และ ผู้อำนวยการสำนักอาชีวศึกษาบัณฑิต) และอาจารย์ผู้รับผิดชอบหลักสูตร จำนวน 206 คน ของสถานศึกษาประเภทอาชีวศึกษา สถาบันการอาชีวศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาทั่วประเทศ ใช้วิธี สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ โดยการกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างจากตารางของเครซี่และมอร์แกน (Krejcie & Morgan, 1970) ได้จำนวนกลุ่มตัวอย่าง สุ่มตามสัดส่วนกลุ่มประชากร คือ กลุ่มผู้บริหาร จำนวน 47 คน และ กลุ่มอาจารย์ผู้รับผิดชอบหลักสูตร จำนวน 159 คน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กิตติ์โภคิน ธนยศจินดารัชต์ และคณะ. (2563). การศึกษาลักษณะภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้อำนวยการสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ในกลุ่มจังหวัดนครชัยบุรินทร์. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา
ขวัญชัย พานิชการ และ พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์ (2556). การพัฒนารูปแบบการบริหารที่เหมาะสมสำหรับ สถาบันการอาชีวศึกษา. วารสารครุศาสตร์. 4 (3), 133-146.
จริยา สุทธิเดช.และคณะ. (2553). การพัฒนาและหาประสิทธิภาพของหลักสูตรฝึกอบรมการจัดทำกรอบคุณวุฒิการศึกษาวิชาชีพสาขาวิชา ระดับปริญญาตรีเทคโนโลยีบัณฑิตของสำนักงานคณะกรรมการ การอาชีวศึกษา. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
จินตนา รวมชมรัตน์. (2558). รูปแบบการจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีในวิทยาลัยอาชีวศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. สาขาวิชาการบริหารเพื่อการพัฒนาการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี
ทินกร บัวชู และ ทิพภาพร บัวชู. (2562). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา The Status of Digital Leadership of Education Management Administrators. วารสารครุศาสตร์สาร : Journal of Educational Studies. 13 (2), 294-285.
ดวงนภา มกรานุรักษ์. (2554). อนาคตภาพการอาชีวศึกษาไทยในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2554-2564). วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา (ฉบับปรับปรุง) เพื่อปฏิรูปรอบสองและประเมินภายนอกรอบสาม. กรุงเทพมหานคร: ข้าวฟ่าง.
นภดล ร่มโพธิ์. (2553). การวัดองค์กรแบบสมดุล. คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เนตรรุ้ง อยู่เจริญ. (2553). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมในการประกันคุณภาพการศึกษาของครูสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวาการวิจัยและสถิติทางการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ปิยะชัย จันทรวงศ์ไพศาล. (2554). Results Based Management : RBM การบริหารมุ่งผลสัมฤทธิ์. กรุงเทพมหานคร: เอช อาร์เซ็นเตอร.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). จิตวิทยาการบริหารงานบุคคล. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ส่งเสริมกรุงเทพ.
ภคพร เลิกนอก. (2563). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกประถมศึกษาขอนแก่น เขต 4. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น : Journal of Graduate MCU KhonKaen Campus. 7 (2), 150-166.
