Key Success Factor of Community Enterprise on Standard Community Product in Khon Kaen Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to community enterprise management and Key Success Factor of Community Enterprise on Standard Community Product in Khon Kaen Province. The sample group used in this research consisted of 122 Community Enterprise on Standard Community Product. The instrument used to collect data was questionnaire with reliability at 0.97 The statistics used for data analysis comprised frequency, percentage, mean, standard deviation and Exploration Factor Analysis; (EFA) by rotating the components with orthogonal rotation using the Varimax method.
The research results revealed that: Management conditions for community enterprises that have been certified for community product standards in Khon Kaen Province Overall, it is at the highest level. When rotating the components with orthogonal rotation using the Varimax method, it was found that the loading value with statistically significant level was at 0.05, the factor loading was at more than 0.65, and used to be criteria for being important components. Key Success Factor of Community Enterprise on Standard Community Product in Khon Kaen Province consisted of 7 components as follows: 1. Good management 2. Participation of members 3. Production development 4. Financial and accounting systems 5. Planning 6. Entrepreneurship 7. Leadership
Article Details
References
ชุติมา หวังเบ็ญหมัดิ และ ธนัชชา บินดุเหล็ม. (2557). ปัจจัยแห่งความสำเร็จของการประกอบการธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 1 (1), 109-124.
ดนยา สงครินทร์ (2563) การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์และการเพิ่มช่องทางการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์เครื่องจักสานจากต้นกก ตำบลดอนจิก อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี. Journal of Modern Learning Development, 5 (2), 178-190.
ทิพยา กิจวิจารณ์. (2558).วิธีวิทยาการวิจัยทางการศึกษา. ขอนแก่น : สาขาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
บุหลันฉาย สมรรถนเรศวรณ์และคณะ (2561). กลยุทธการจัดการที่ยั่งยืนของธุรกิจขนาดกลางประเภทโรงแรมและที่พักในกรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 9 (1), 41-53.
ภัทธิดา วัฒนาพรรณกิตติ. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของวิสาหกิจชุมชนระดับ 5 ดาว จังหวัดลำปางวารสารการวิจัยกาสะลองคำ มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย, 10 (2), 17-26
ภูษิต ปุลันรัมย์ และคณะ (2563) ยุทธศาสตร์การพัฒนาศักยภาพผู้นำชุมชนหมู่บ้าน เศรษฐกิจพอเพียงต้นแบบ. Journal of Modern Learning Development, 5 (1), 1-16.
ระบบสารสนเทศวิสาหกิจชุมชน. (2562). จำนวนวิสาหกิจชุมชนที่จดทะเบียนในประเทศไทย. ออนไลน์.สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2562. แหล่งที่มา : https://smce.doae.go.th/
ศศิภา พิทักษ์ศานต์ (2556). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการนำนโยบายส่งเสริมวิสาหกิจชุมชนไปปฏิบัติ กรณีศึกษาอำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 24 (3), 33-46.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2548). สถิติประยุกต์สำหรับนักวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2545). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพมหานคร : ธรรมสาร.
ศุภธณิศร์ เติมสงวนวงศ์. (2556). ปัจจัยสู่ความสำเร็จทางธุรกิจผู้ประกอบกานที่ได้รับการคัดสรรสุดยอดสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ระดับ 5 ดาว อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่.รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยพายัพ: เชียงใหม่.
สมเกียรติ สุทธินากร และคณะ. (2562). การสร้างสรรค์มูลค่าของผลิตภัณฑ์และนวัตกรรมการบริหารจัดการของวิสาหกิจชุมชน. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี,13 (1), 270-283.
อรพินท์ บุญสิน. (2556). ตัวแบบเชิงสาเหตุทุนทางปัญญา ความรู้ เชิงกระบวนการจัดการ ความรู้ ประสิทธิผลการปฏิบัติงานและอุตสาหกรรมเชิงสร้างสรรค์ของสมาชิก ผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนวารสารวิชาการ Veridian E-Journal, 6 (2), 457-474.
อัจฉรา ใสบาล และนิวัฒน์ มาศวรรณา. (2557). การมีส่วนร่วมของสมาชิกในการดำเนินงานวิสาหกิจชุมชน :กรณีโรงสีชุมชนครบวงจรตำบลไก่คำ อำเภอเมือง จังหวัดอำนาจเจริญ. วารสารแก่นเกษตร, 42 (ฉบับพิเศษ 1),548-554.
Hair et al. (2006). Multivariate dataanalysis. (6th ed). New Jersey: Prentice Hall.
Lyndall Urwick & Luther Gulick. (1937). Paper on the Science of Administration. Clifton : Augustus M. Kelley.
