จริยธรรมของผู้นำทางการศึกษาในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์นำเสนอเรื่องจริยธรรมผู้นำทางการศึกษาในยุคของการเปลี่ยนแปลง ซึ่งผู้นำที่ดีต้องมีองค์ประกอบพื้นฐานของจริยธรรม เป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนสถานศึกษาให้บรรลุเป้าหมายและเกิดประสิทธิผล เป็นบรรทัดฐานความสามารถ ศักยภาพ สมรรถภาพ และมีคุณลักษณะที่เอื้อต่อการจัดการศึกษาให้บรรลุจุดมุ่งหมายได้ การเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วแบบสังคมพหุวัฒนธรรม ความต้องการส่วนบุคคลมีเพิ่มมากขึ้น ในลักษณะของทุนนิยม วัตถุนิยม สังคมนิยมในรูปแบบต่าง ๆ ทำให้ผู้นำเกิดการหยั่งคิดหรือตระหนักถึงเรื่องของจริยธรรมเท่าไร ส่งผลให้ผู้ตามมีทัศนคติในทางลบ และมีมุมมองต่อผู้นำของตนเองไปในทางไม่ดีตามไปด้วย เมื่อเกิดความคิดขึ้นแบบนั้นแล้ว ย่อมส่งผลกระทบต่อการปฏิบัติหน้าที่ต่าง ๆ ตามมาอาจเกิดความเสียหายต่อภาพลักษณ์องค์กร หรือระบบการศึกษาโดยเฉพาะผู้เรียนอาจได้รับผลกระทบในทางตรงและทางอ้อม เพราะผู้นำขาดจริยธรรม ผู้บริหารการศึกษาในยุคดิจิทัลที่มีความหลากหลาย ใช้ข้อมูลข่าวสารทางเทคโนโลยีที่โปร่งใส่เพื่อให้ทุการตัดสินใจสามารถตรวจสอบได้ โดยยึดหลักความรับผิดชอบต่อผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น ปกป้องผลประโยชน์พร้อมด้วยกลไกการแก้ไข สร้างบรรยากาศการทำงานและเป็นผู้นำทางจริยธรรมที่มีประสิทธิภาพในองค์กรการศึกษาต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของวิทยาลัยสงฆ์พุทธโสธร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสีย แต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร และเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้เขียนทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์ บทความให้แก่วารสาร พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้เขียนทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสาร มจร พุทธโสธรปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แนวทางการดำเนินงานโครงการสถานศึกษาน้อมนำศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน กระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: สำนักส่งเสริมกิจการศึกษา
จุรีพร นิลแก้ว และ สมใจ สืบเสาะ. (2566). บทบาทของผู้บริหารในการส่งเสริมการใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศด้านการจัดการเรียนรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 1. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 7(1) : 83–98.
ประภัทร์ กุดหอม และคณะ. (2561). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนโรงเรียนพังโคนวิทยาคมด้วยกิจกรรม 3 ประสาน (รายงานผลการวิจัย). สกลนคร: โรงเรียนพังโคนวิทยาคม.
ปุณณิฐฐา มาเชค. (2564). การพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในยุค Thailand 4.0. Journal of Information and Learning [JIL], 32(3), 83–91.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2538). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: สหธรรมมิก.
พระเมธีธรรมาภรณ์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2541). คุณธรรมสำหรับนักบริหาร. กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
พระมหากวีพัฒน์ ยารังสี และคณะ. (2567). บทบาทครูสังคมศึกษากับการพัฒนาสมรรถนะในยุคดิจิทัล. วารสารชัยภูมิปริทรรศน์, 7(2), 85–97.
พระมหาโยธิน มหาวีโร และคณะ. (2564). กลยุทธ์การสอนสังคมศึกษาในบริบทยุคเศรษฐกิจดิจิทัล. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 6(3), 89-104.
พระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562. (16 เมษายน พ.ศ. 2562). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 236 ตอนที่ 50 ก.
พัชรา วาณิชวศิน. (2560). การพัฒนาภาวะผู้นำจากทฤษฎีและแนวปฏิบัติที่ดีและกรณีศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ปัญญาชน.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2535). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สราวุธ นาแรมงาม. (2561). ผู้นำกับการขับเคลื่อนนโยบายประเทศไทย 4.0. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2569 จาก http://waa.inter.nstda.or.th/stks/pub/ 2017/20170313-EducationDevelopment-Plan-12.pdf
สำเนียง ยอดคีรี. (2560). จริยศาสตร์, จริยธรรม และคุณธรรมตามแนวความคิดของนักปรัชญา. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 22(2), 37-53.
แสงสุรีย์ ทองขาว และคณะ. (2566). บทบาทครูไทยกับเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการศึกษา. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 8(2), 130-144.
Bergman, I. (1973). Scener ur ett äktenskap. Cinematograph AB.
Dubrin. (2010). Principles of Leadership. NY: Rochecter Institute of Technology.
Fry S. T, Johnstone, MJ. (2002). Ethics in nursing practice. (2nd ed.). Melbourne: Blackwell Science Ltd.
Kohlberg, L. (1976). Moral Stages and Moralization: The Cognitive-Developmental Approach. In T. Lickona (Ed.), Moral Development and Behavior: Theory, Research, and Social Issues. (pp. 31–53). Holt, Rinehart and Winston.
Mccauley, et.al. (2010). Introduction: Our viewpoint of leadership development. In E. van Vestor,C.D.Mccauley & M.N.Rudeman (Eds.), The center for creative leadership Handbook of leadership development.
Nicola Pless & Thomas Maak, (2009). Responsible Leaders as Agents of World Benefit: Learnings from “Project Ulysses”. Journal of Business Ethics, Springer, 85(1), 59-71.
